حق من است و من لايق و سزاوار آن هستم من گمان ندارم كه روز قيامت قايم شده محشر بر پا شود، اگر بر فرض قيامت شده به طرف پروردگارم برگردم آنجا براى من نزد خداوند تعالى نعم نيكو و كرامتها موجود است چنان كه در دنيا هست (يا محمد) كفار چنان خيال مى‌كنند كه اگر قيامت بر پا شود نيكوترين نعمتها به آنها مى‌رسد نه آنها خيال بد كرده‌اند بلكه به آن كفار حقيقت اعمالشان همانهايى را كه باعث عذاب است به آنها خبر داده معلوم مى‌سازيم كه تمام اعمالشان نزد ما محفوظ است و به سبب آن اعمال به آنها عذاب شديد را مى‌چشانيم از عذاب خلاص نمى‌شوند. عكس اعتقادشان را بر آنها رسانيده گرفتار عذاب ابدى مى‌گردند.
٥١- (يا محمد) انسان صفات زشتى دارد از جمله صفات زشت انسان اين است كه زمانى كه به انسان فضل و رحمت خودمان را شامل كرده نعمت داديم شكر گزارى از ما اعراض كرده به نفس خود مشغول شده از شكرگزارى كبر و غرور نموده، ما را فراموش مى‌سازد اما زمانى كه به انسان فقر و يا ضررى رسيد آن وقت مى‌بينى كه هميشه مشغول دعا بوده و ديگر دست از دعا بر نمى‌دارد.
٥٢- (يا محمد) بگو به مشركين شما كه اين قرآن را تكذيب مى‌كنيد از روى دليل و برهان آن را تكذيب نمى‌كنيد، اگر اين قرآن (به راستى چنان كه مى‌گويم) از طرف خداوند تعالى نازل شده باشد و شما آن را تكذيب كرده كافر شويد آن وقت حال شما در نهايت مرتبه بد خواهد بود كيست كه بيشتر از شما در شقاوت و ضلالت باشد.
٥٣- (يا محمد) در اطراف و اكناف جهان (در مشرق و مغرب عموما و در جزيرة العرب محل سكناى اعراب خصوصا) در فتوحات حاصله از تو، و انصار دين اسلام بعد از تو، و غلبه به دشمن و در انتشار دين اسلام در كره ارض در زمان قليل، و در تسلط مسلمين بر مشركين و ذليل و مغلوب ساختن آنها، دليل و براهين دال بر توحيد و قدرت خودمان و حقانيت دين اسلام به نوع بشر نشان مى‌دهيم تا بر نوع بشر واضح و آشكار شود كه خداوند تعالى حق بوده و غير او باطل است بلكه از شرك برگشته به توحيد و دين اسلام قائل باشند.
(يا محمد) آيا براى حقانيت قرآن كفايت نمى‌كند كه پروردگار تو خداوند تعالى بر همه چيز حاضر و ناظر است و قرآن را بر تو نازل كرده به حقانيتش شهادت مى‌دهد.؟
٥٤- (يا محمد) خبردار باش كه مشركين از ملاقات رحمت و عذاب پروردگارشان در شك و شبهه‌اند و لذا به روز قيامت اعتقاد نمى‌كنند و خبردار باش (يا محمد) خداوند تعالى بر همه چيز احاطه كرده عالم است هيچ چيز بر او مخفى نمى‌ماند، بر منكرين قيامت و شكاكين و كفار نتيجه كفر و عملشان را خواهد داد.
٤٢ سوره شورى‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- حم‌
٢- عسق.
٣- (يا محمد) خداى تعالى كه اين چنين در اين قرآن شريف به تو وحى مى‌كند بر پيغمبرانى كه پيش از تو بودند وحى فرستاده است تا به مردم برسانند كه خداى تعالى واحد يگانه به ذات مقدس خويش بر مخلوقات غالب است هر فعل و عمل او از روى حكمت صادر مى‌شود.
٤- سلطنت آنچه در زمين و آسمانها هست مخصوص خداى تعالى است، و او مرتبه‌اش بزرگ و شأنش بلند است هيچ چيز از او برتر نيست.
٥- (يا محمد) از خوف و خشيت خدايى كه بر هر چيز، تفوق و تسلط دارد نزديك است كه آسمانها از جهت فوقانى منشق شده پراكنده شوند اما نوع بشر ملتفت نشده عظمت الهى را درك نمى‌كنند، ملائكه با حمد و ثنا به پروردگارشان (بلكه بالذات حمد و ثنا شدن) از هر عيب و نقص او را تنزيه و تقديس كرده روى زمين براى مؤمنين طلب مغفرت مى‌كنند. (يا محمد) با خبر باش در حقيقت خداى تعالى به سبب طلب مغفرت ملائكه به مؤمنين رحم كرده خطاهايشان را بخشنده است.
٦- (يا محمد) اشخاصى كه غير از خداى تعالى دوستانى براى خود اخذ كرده به آنها عبادت نموده به خداى تعالى شريك قرار مى‌دهند، خداى تعالى به احوال آنها و هر قسم حركات و سكناتشان‌