٣٠- (يا محمد) در حقيقت اشخاصى كه قائل به توحيد شده گفتند پروردگار يگانه ما خداوند تعالى است بعد در اين سخن خود محكم و ثابت قدم ايستاده از طرف حق به باطل ميل نكردند، براى چنين اشخاص در قيامت ملائكه نازل شده مى‌گويند امروز خوف نكرده محزون نباشيد و به جنتى كه خداوند تعالى به لسان انبياء به شما وعده داده شاد باشيد.
٣١- در دنيا و آخرت دوستان شما ما هستيم، هر چيزى را كه خواهش نفستان باشد و هر آنچه را كه بخواهيد براى شما در بهشت حاضر و مهيا است،
٣٢- نعم جنت از طرف خداوند بخشنده و رحم كننده براى شما تدارك شده در انتظار شما همه‌اش آماده گشته است.
٣٣- (يا محمد) كسى كه سخنى گويد و مردم را از شرك به توحيد و از ضلالت به هدايت و از كفر به ايمان دعوت نمايد و خود نيز عمل صالح كرده بگويد كه من شخصا در دين اسلام ثابت و برقرارم آيا نكوسخن‌تر از آن كس كيست.
٣٤- (يا محمد) نيك و بد البته با هم تفاوت داشته مساوى نمى‌شوند ليكن هم نيك هست و هم نيكوتر، اگر از غير به تو بدى برسد به آن بدى عوض نكرده بلكه در مقابل آن نه تنها به كار نيكو بلكه به وجه نيكوتر آن بدى را دفع كن آن وقت به سبب آن نيكى مى‌بينى كه او (شخصى كه بين تو و او عداوت بود) گويا براى تو دوست نزديكى است.
٣٥- اين حسنه را (در برابر بدى به وجه نيكوتر عمل كردن) قبول نمى‌كنند مگر كسانى كه از ارتكاب اعمال قبيح و مكروه صابر شده و از اعمال خير داراى حصه و نصيب بزرگ باشند (متصف شدن به چنين صفتى هنر هر كس نيست).
٣٦- (يا محمد) اگر از شيطان به تو مكر و حيله و وسوسه‌اى رسيده تو را از اقدام به عمل خير مذكور مانع شود آن وقت از شيطان به خداوند تعالى پناه برده به آن وسوسه اعتنا نكرده به همان علم خير مباشر باش در حقيقت خداوند تعالى پناه بردن تو را مى‌شنود و بر احوال تو عالم است تو را از شر شيطان حفظ مى‌كند.
[توضيح: جماعتى به خورشيد و ماه سجده مى‌كردند خداوند تعالى ضمن آيه شريفه زير مخلوق بودن آنها و دلالت آنها را به توحيد و اين كه خلقت آنها از جمله آيات بينات الهى مى‌باشد بيان فرموده و مردم را از عبادت آنها نهى مى‌فرمايد.] ٣٧- (يا محمد) به ستايش كنندگان و سجده كنندگان آفتاب و ماه بگو شب و روز و تميز يافتن آنها از يكديگر و مسمى شدنشان به اسم خاص دلايل و براهين دال توحيد خداوند تعالى بوده بر آنها ستايش و سجده خلاف است، به خورشيد و ماه سجده نكنيد اگر به خالق يكتا عبادت كننده‌ايد به او سجده كنيد، هم او شب و روز و خورشيد و ماه را خلق نموده، نبايد خالق را ترك كرده به مخلوق عبادت كنيد.
٣٨- (يا محمد) اگر مشركين كبر و غرور كرده موحد نشده در شرك خود باقى بمانند آنها را ترك كرده از آنها اعراض نما، سجده كنندگان و عبادت كنندگان خداوند تعالى بسيارند اشخاصى كه نزد خداوند تعالى داراى قرب و منزلت و كرامت هستند (مؤمنين) شب و روز براى خداوند تعالى تنزيه و تقديس كرده ملول و سست نشوند.
٣٩- (يا محمد) از دلايل و براهين دال بر توحيد خداوند تعالى يكى هم اين است تو همين زمين را ذليل و زبون و خشك و بى علف مى‌بينى كه بر او هيچ گونه نباتى نيست زمانى كه به زمين باران فرستيم به سبب باران زمين نفخ كرده به حركت درآمده هر قسم نباتات از آن خارج شده مزين مى‌شود (گويا مانند متكبرين كه به لباس خود فخر مى‌كنند) زمين نيز به لباس خود فخر مى‌كند (يا محمد) زنده شدن زمين را بعد از مرگ و حيات تازه آن را ديدى؛ در حقيقت آن خدايى كه زمين را بعد از مردن حيات داد مردگان را نيز زنده خواهد كرد در حقيقت خداوند تعالى بر همه چيز قادر است.
٤٠- (يا محمد) در حقيقت كسانى كه در حق دلايل و براهين دال بر توحيد و قدرت ما به طرف باطل ميل كرده به آنها طعن زده به خيال خود در حق هر كدام سخنى مى‌گويند (چنان كه دهرى مذهبان در