١٠٥- (يا محمد) آن وقت در جهنم به آنها گفته مى‌شود آيا آيات من (آيات قرآن شريف) براى شما خوانده نمى‌شد؟. بلكه خوانده مى‌شد ولى شما آن را تكذيب كرده قبول نمى‌كرديد: اين عذاب تكذيب قرآن مى‌باشد كه به شما مى‌رسد.
١٠٦- اهل جهنم مى‌گويند پروردگارا، به سبب اعمال خبيث خودمان شقاوت بر ما غلبه كرده از حق بركنار و گمراه گشتيم.
١٠٧- پروردگارا ما را از جهنم بيرون آور و به دنيا برگردان، اگر دوباره عصيان تو كنيم و آيات تو را تكذيب نماييم آن وقت ما ظالم به نفس خوديم بعد از آن هر قسم بخواهى عذاب فرماى.
١٠٨- (در هر زبانى براى طرد و راندن سگ لغت مخصوص استعمال مى‌شود در زبان عرب هم براى راندن و طرد سگ اخسأ استعمال مى‌شود) خداوند تعالى اهل جهنم را براى ترك پر حرفى و توقعات بى‌مورد با همان لفظى كه براى راندن سگ به كار برده مى‌شود يعنى به لفظ اخسؤا خطاب و امر به سكوت مى‌فرمايد معنى آيه چنين است- خداوند تعالى در جواب آنها فرمايد در حال خفت و زارى ساكت باشيد دم نزنيد ديگر بعد از اين تكلم نكنيد اينجا هميشه مانده خلاص نخواهيد شد.
١٠٩- در حقيقت فرقه‌اى از بندگان من (مؤمنين) بودند كه مى‌گفتند پروردگارا ما به پيغمبر و قرآن تو ايمان آورديم پس بيامرز ما را و ببخش، بهترين رحم كنندگان تويى.
١١٠- اى اهل جهنم شما همان بندگان مرا (مؤمنين را) براى خود مايه مسخره و استهزاء قرار داديد با اشتغال به استهزاء آنان، مرا فراموش كرده و به خاطر نياورديد تا از من بترسيد و به بندگانم استهزاء نكنيد شما آنان را مسخره كرده مى‌خنديديد الحال مى‌خواهيد از عذاب خلاص شويد؟ بايد در چنين روزى مؤمنين به شما نگاه كرده استهزاء كنند و بخندند.
١١١- در حقيقت عوض صبر كردن مؤمنين در برابر اذيت و سخريه شما در دنيا، جنت را به آنها جزا داديم كه بدان برسند و هميشه آنجا بمانند.
١١٢- خداوند تعالى روز قيامت به اهل محشر خطاب كرده فرمايد چند سال در دنيا توقف داشته و عمر كرده‌ايد؟
١١٣- اهل محشر مى‌گويند از هول و خوف قيامت حساب را فراموش كرده‌ايم در دنيا يك روز يا قسمتى از روز مانده‌ايم الهى از اشخاصى بپرس كه قدرت نگهدارى حساب دارند ما را قدرت و حافظه نمانده است.
١١٤- خداوند تعالى فرمايد (بلى چنين است) در دنيا خيلى كم مانده‌ايد و عمل ناچيز كرده‌ايد اى كاش ناچيزى عمر دنيا را قبلا مى‌دانستيد و به اعمال بد مشغول نمى‌شديد (ليكن فهميده و غفلت كرده‌ايد).
١١٥- آيا شما چنين گمان كرديد كه شما را عبث خلق كرده‌ايم؟
دوباره به سوى ما باز نخواهيد گشت؟ چنين نيست بلكه شما نوع بشر را موافق حكمت خلق كرده‌ايم تماما پس از مرگ به طرف ما رجوع كرده جزاى عمل هر كس به او داده خواهد شد.
١١٦- خداوند تعالى برتر و والاتر از همه چيز و مالك همه چيز بوده شاهى سزاوار اوست هيچ معبودى به حق نيست مگر خداوند يگانه.
اوست تربيت دهنده عرش پرخير و بركت (به سبب تسلط تخت سلطنت، به جميع موجودات خداوند تعالى خير و بركت را به تخت «عرش» نسبت داد).
١١٧- هر كه غير از خداوند تعالى به معبود ديگرى نيز عبادت كند در حالى كه آن شخص جهت شرك به خداوند تعالى دليل و برهان ندارد در حقيقت حساب چنين شخص و جزاى عمل او نزد خدا پرورش دهنده خود اوست و حساب او اين است كه البته اشخاص كافر نجات پيدا نخواهند كرد.
١١٨- (يا محمد) دعا كرده بگو اى پروردگار من ما را بيامرز و رحم كن كه بهترين رحم كنندگان تويى.