ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٠٨ - ٢٣ سوره مؤمنون

٨٨- بگو به مشركين (يا محمد) كسى كه مالكيت همه چيز به دست اوست كيست؟ و كى به هر كه بخواهد پناه مى‌دهد و از هر بلا محافظت مى‌كند، اما هيچ كس از عذاب او نمى‌تواند به شخص ديگرى پناه داده او را محافظت كند. اگر مى‌دانيد بگوئيد كه اين صفات مخصوص كيست؟
٨٩- البته آن وقت مشركين مى‌گويند (يا محمد) اين صفات، صفات خداوند تعالى است و مختص او مى‌باشد بگو به آنها (يا محمد) حال كه چنين است چه شده كه شما را شيطان خدعه و حيله كرده از اطاعت خداوند تعالى خارج شده به او شريك قرار مى‌دهيد.
٩٠- بلكه ما به آن مشركين سخنان حق و راست گفتيم (كه خداوند تعالى شريك و اولاد ندارد) اما مشركين قبول نكرده در شريك قرار دادن به خداوند تعالى البته دروغگو هستند.
٩١- خداوند تعالى براى خود اولاد اخذ نكرده، و هرگز خدايى با او شريك نيست اگر شريكى مى‌داشت هر يكى خلقتى جداگانه مى‌كردند و هر خدايى به سوى مخلوق خود روى كرده سلطنت مستقل براى خود تشكيل مى‌داد و سلطنتشان از هم جدا گشته مطلب معلوم مى‌شد (مانند پادشاهان دنيا با هم نزاع و جدال مى‌كردند تا بعضى بر بعض ديگر غالب مى‌شدند حال كه از چنين اختلافاتى اثرى ظاهر نيست و نظام عالم روى قاعده معين در گردش است پس بدانيد كه مدير جميع عالميان خداوند يگانه است و پاك و منزه است خداوند تعالى از آن صفاتى كه مشركين او را بدان وصف كرده و از براى او شركايى قرار مى‌دهند.
٩٢- عالم به ظاهر و غايب خداوند تعالى است و ذات الهى از آن چيزهايى كه مشركين بر او شريك قرار داده و بدانها عبادت مى‌كنند برتر والاتر است.
٩٣- (يا محمد) (در دعا) بگو اى پروردگار من اگر آنچه را (عذاب را) كه به مشركين وعده داده شده در دنيا يا آخرت به من بنمايانى.
٩٤- اى پروردگار من، موقع عذاب آنها مرا بين قوم ظالم قرار نده و مرا با آنها عذاب نكن.
٩٥- (يا محمد) در حقيقت ما قادريم كه آنچه را (عذاب) به آنان وعده كرده‌ايم به تو نشان دهيم سبب چيست كه آنها منكر مى‌شوند.
٩٦- (يا محمد) اذيتى را كه مشركين درباره تو مى‌كنند به نحو نيكو و پسنديده (با صبر و گذشت) از خود دفع كن (يا محمد) اين كه مشركين خلاف صفات تو را به تو نسبت مى‌دهند گاهى شاعر و گاهى مجنون و ساحر مى‌نامند، ما بدان عالم هستيم به جزا دادن آنها قدرت ما افزونتر از تو مى‌باشد تو از آنها اعراض كن و در مقابل سخنان آنها جواب نده.
٩٧- (يا محمد) بگو اى پروردگار من از تحريص و فريبكارى و وسوسه شيطانها (اشخاصى كه از اطاعت تو خارج شده‌اند) كه به سوى بديها و پليديها مى‌كشاند به تو پناه مى‌برم.
٩٨- اى پروردگار من به تو پناه مى‌برم از اين كه اشخاص خارج از اطاعت تو نزد من حاضر شوند و با من تكلم كنند.
٩٩- شياطين و مفسدين هميشه در ظلم و فساد خود هستند تا زمانى كه به يكى از آنها موت نزديك مى‌شود همين كه مرگ خود را يقين كرده به حقيقت امر مطلع شد آن وقت حسرت و ندامت دخول در ايمان به او روى آورده مى‌گويند اى پروردگار من مرا به دنيا برگردان.
١٠٠- (مفسدين و شياطين مى‌گويند) بلكه من اين دفعه به تدارك گذشته با قبول ايمانى كه تا كنون آن را ترك كردم عمل صالح انجام دهم (يا محمد) به هيچ وجه چنين شخصى به مطلب و آرزو نرسيده نمى‌تواند به دنيا برگردد و اين سخنى است كه در مقام حسرت خواهد گفت اما نمى‌تواند بدان نائل و به دنيا باز گردد. بين آنها و بازگشت به دنيا حائل و مانع وجود دارد و اين كه در قيامت زنده خواهند شد براى معاودت به دنيا نيست بلكه براى آنست كه به حساب اعمال دنيويشان رسيدگى شود و هر كس نتيجه عمل خود را خواهد ديد.
١٠١- زمانى كه به صورتهاى محو شده روح دميده شده و دوباره همه زنده شوند نسب در ميان آنها قطع شده هيچ پدر و مادر خويش و اقوام همديگر را نشناخته و با هم سؤال و جواب نمى‌كنند (روز قيامت بعد از زنده شدن ابتدا مردم از خوف و وحشت همديگر را نمى‌شناسند و قادر به تكلم نمى‌شوند، بعد از مدتى ممكن است همديگر را بشناسند و سؤال و جواب بكنند چنان كه آيات ديگرى دلالت بر اين امر دارند).
١٠٢- روز قيامت هر كس كه اعمال خدا پسندانه‌اش داراى سنگينى و قيمتى باشد رستگار شده از عذاب نجات يافته و به نعمتهاى جاويدان نائل مى‌شود.
١٠٣- و هر كه مقدار اعمال قدردار او يعنى كارهاى نيك او نزد خداوند تعالى سبك بوده و وزن و ارزش نداشته باشد (مثلا عمل خيرش از روى ريا و يا در راه غير خدا باشد) از آن اعمال به آن شخص هيچ فايده نرسيده به زيان نفس خويش كار كرده و در جهنم در عذاب ابدى خواهد بود.
١٠٤- آتش جهنم به شدت به صورت آنها خورده و صورتشان از آتش جهنم سوخته لبهايشان باز شده دندانهايشان نمايان مى‌شود.