ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٥٤٣ - ١٠٩ سوره كافرون

به تو مى‌گويم تا در هر كس آن علامتها را ديدى بدانى كه آن شخص منكر روز قيامت است علامات آن اين است:
٢- اولا آن شخص موقعى كه يتيم را ديد به شدت او را دفع كرده به جفا و اذيت او را رد نموده به غيظ و خشونت او را رانده حق او را مراعات نمى‌كند.
٣- و ثانيا اهل و عيال خود و خويش و اقربا و تابعين و مطيعان خود را به اطعام فقرا تحريص و ترغيب نمى‌كند.
٤- در حالى كه دفع كنندگان يتيم و تساهل كنندگان به ترغيب اطعام فقرا سزاوار عذاب شدند پس واى به حال نمازگذارانى كه در نماز خود كاهل باشند و امر نماز را سهل انگارند به طورى كه نمازشان فوت شود يا از وقت نماز مقدم يا مؤخر بخوانند و يا در نماز خضوع و خشوع نكنند به سرعت و تندى مانند اين كه كار واجب‌تر از نماز دارند آن را مى‌خوانند و نمى‌دانند كه چه مى‌گويند و در مقابل كه ايستاده‌اند و به كى عبادت مى‌كنند. (خداى تعالى به اشخاصى كه اين طور نماز را سهل مى‌انگارند وعده عذاب مى‌دهد).
٥- در حالى كه دفع كنندگان يتيم و تساهل كنندگان به ترغيب اطعام فقرا سزاوار عذاب شدند پس واى به حال نمازگذارانى كه در نماز خود كاهل باشند و امر نماز را سهل انگارند به طورى كه نمازشان فوت شود يا از وقت نماز مقدم يا مؤخر بخوانند و يا در نماز خضوع و خشوع نكنند به سرعت و تندى مانند اين كه كار واجب‌تر از نماز دارند آن را مى‌خوانند و نمى‌دانند كه چه مى‌گويند و در مقابل كه ايستاده‌اند و به كى عبادت مى‌كنند. (خداى تعالى به اشخاصى كه اين طور نماز را سهل مى‌انگارند وعده عذاب مى‌دهد).
٦- باز از صفات اشخاصى كه نماز را سهل مى‌گيرند اين است كه در هر عمل خير ريا كرده زكاة نداده‌
٧- از عاريه دادن لوازم و ما يحتاج (مانند ديك و باديه و تبر و پارو و امثال هم) به همسايگان مانع شود.
به اين قبيل اشخاص هم عذاب باد.
١٠٨ سوره كوثر
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) در حقيقت ما به تو در دنيا و آخرت خير كثير عطا كرديم در دنيا مرتبه نبوت داديم و تو را به مشركين و معاندين غالب ساختيم و دين مبين اسلام را در كره ارض منتشر نموديم در آخرت نيز مقام شفاعت را به تو عطا كرديم (نزول آيه شريفه در موقع اقامت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مكه بشارت قبلى جهت انتشار و غلبه دين اسلام به آن حضرت بوده است).
٢- (يا محمد) به شكرانه خير كثير به پروردگارت كه به تو شرافت و عظمت عطا كرده عبادت نموده مانند نحر كردن شتر (نفس اماره را) نحر كرده از خواهش نفس درگذر به امر و نهى خداى تعالى اطاعت كن.
٣- در حقيقت (يا محمد) دشمنان و مخالفين تو بعد از مرگ نامشان گم و ذكرشان قطع شده از خاطرها فراموش مى‌شوند ليكن تو و نام تو بلند شده در تمام منابر و مساجد و بين عموم نوع بشر ابد الدهر ذكر خواهى شد (خداى تعالى به وعده خود وفا نموده در بين ملل مختلف و ساكنين كره ارض اسم عالى آن حضرت منتشر شده در هر لسانى و لغتى ذكر مى‌شود اين هم به حقانيت آن حضرت دليل و برهان بزرگ مى‌باشد).
١٠٩ سوره كافرون‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
[توضيح: در مكه از جماعت قريش اميد داخل شدن به دين اسلام قطع شده بود جماعتى از ايشان به رسول خدا گفتند (يا محمد) تو تابع دين ما باش تا ما هم تابع دين تو شويم يك سال تو به معبودهاى ما عبادت كن تا ما هم يك سال تنها به معبود تو عبادت كنيم. آن جناب فرمودند (معاذ اللَّه) كه من به خداى تعالى غير او شريك قرار دهم اين امر ممكن نيست، گفتند پس لا محاله به بعضى از بتهاى ما استلام كرده دست بمال و به صورت خود بكش، رسول خدا از اين امر هم ابا فرموده به منزل خود رفت، آن وقت همين سوره مباركه از رب العزه نازل شد، فردا آن حضرت به مسجد الحرام رفته در موقع حاضر شدن همان جماعت بالاى سر آنها ايستاده سوره مباركه را قرائت نموده به اتمام رسانيده آن وقت جماعت قريش از بازگشت رسول خدا به دين قريش بالكل مأيوس گشتند و بناى اذيت و آزار به خود او و اصحابش را گذاشتند بعد از اين تفسير سوره مباركه ذكر مى‌شود.] ١- (يا محمد) به اين كفار كه عبادت تو را به بتهاى خودشان طمع دارند بگو اى منكرين حق كه روى آن پرده كشيده ايمان نمى‌آوريد
٢- به بتهايى كه شما عبادت مى‌كنيد بعد از اين هرگز من عبادت كننده نيستم از من اميد خود را قطع كنيد.
٣- و از افعال و اطوار شما هم چنان معلوم مى‌شود كه بعد از اين شما به تبعيت من به خداوند يگانه قادر مطلق عبادت نخواهيد نمود.
٤- همچنين زمانهاى گذشته هم قبل از مبعوث شدن به بتهايى كه شما عبادت مى‌كنيد عبادت نكرده‌ام (در زمان جاهليت كه من اقدام به چنين كارى نكرده‌ام در دوره اسلام چگونه از من اميد مشرك شدن را داريد؟).
٥- و هيچ وقت نشده است كه نه در گذشته و نه در اين حال به معبود من خداى يگانه، به تنهايى عبادت كنيد و به او شريك قرار ندهيد،