شهادت بدهند.
٩٣- يا تو را خانه‌اى از زر باشد، يا برابر ديدگان ما به آسمان بالا روى، و باز هم به آسمان رفتنت را باور نكنيم مگر اين كه موقع برگشتن كتابى بياورى و در آن كتاب تصديق تو شود ما آن كتاب را بخوانيم بعد تو را تصديق كنيم (يا محمد) هر يك از اين شش معجزه را مى‌خواهى براى ما بياور، آن وقت به تو ايمان مى‌آوريم، در جواب آنها خداوند تعالى به پيغمبر خود فرمايد (يا محمد) در جواب مردم بگو پروردگار من از هر عيب پاك و منزه است چه سخنان تعجب‌آور مى‌زنيد من قوه و ياراى آن را ندارم و اين اعمال از من سر نمى‌زند من كى به شما گفته‌ام از من چنين چيزهايى عمل مى‌آيد. اى جماعت قريش من هم مثل ساير پيغمبران انسانم هر معجزه‌اى كه خداوند تعالى بخواهد به پيغمبر خود مى‌دهد اعطاى معجزه مخصوص خداوند تعالى مى‌باشد من قادر به آوردن معجزه غير از قرآن نيستم اگر خدا مى‌خواست معجزه ديگر مى‌داد شما در برابر قرآن عاجز مانده‌ايد معجزات ديگر از من مى‌خواهيد عمل آمدن آنها ممكن نيست.
٩٤- آن زمانى كه از طرف ما وحى هدايت كننده آمده و قرآن نازل شد هيچ چيز مردم را از ايمان به خدا و قرآن مانع نشد جز اين كه گفتند آيا ممكن است كه خداوند تعالى از انسان پيغمبر بفرستد؟
(پيغمبر شدن را انكار كرده گفتند پيغمبر بايد از ملائكه باشد).
٩٥- بگو به مشركين (يا محمد) اگر روى زمين پيغمبر از ملائكه مى‌بود براى مأنوس بودن با شما بايد به صورت انسان بوده و روى زمين ساكن و مستقر شده و مثل شما راه بروند. و به علت هم شكل و هم خاصيت شدن ملائكه در روى زمين با شما البته به آنها هم از آسمان ملائكه‌اى مى‌فرستاديم تا احكام دين را به آنها رسانيده آنها هم به شما برسانند. (يعنى اگر در روى زمين پيغمبر را از ملائكه قرار دهيم بايد مثل شما به صورت انسان باشند تا با شما بتوانند مجتمع شوند و احكام دين را به شما برسانند در اين صورت پيغمبر شدن ملائكه يا انسان تفاوتى نمى‌كند).
٩٦- بگو به مشركين (يا محمد) خداوند تعالى بين من و شما در حال شاهد بودن كفايت مى‌كند، كه من به شما تبليغ رسالت كرده احكام منزله الهى را به شما رساندم اما شما تكذيب كرده در مقام انكار آمده معاند شديد، خداوند تعالى به احوال بندگان آگاه بوده و مطلع مى‌باشد به هر شخص جزاى عملش را خواهد داد.
٩٧- هر كه را به سبب تمايل به ايمان، خداى تعالى او را هدايت نموده در دين اسلام ثابت كند به حقيقت آن شخص هدايت يافته است و هر كه را به سبب تمايل به شرك و كفر خداوند تعالى در ضلالت باقى گذارده (يا محمد) البته براى آنها جز خداوند تعالى دوستان و يارانى نمى‌يابى تا آنها را از عذاب نجات بدهند، در ضلالت ماندگان را روز قيامت بر رويهايشان محشور مى‌كنيم، و براى به پا خاستن قادر نمى‌شوند، چنان كه در دنيا از ديدن و شنيدن و گفتن حق چشم و گوش و زبانشان كر و عاجز است روز قيامت هم آنها را كور و لال و كر محشور مى‌كنم منزل آنها جهنم است. هر زمان كه آتش جهنم بدن آنها را سوزانيده تمام كرد، دوباره جلد بدن آنها را برگردانده و شعله آتش جهنم را افزون مى‌كنم تا هميشه در عذاب بمانند.
٩٨- عذاب جهنم جزاى آنها است به سبب آن كه به آيات و معجزات ما كافر شدند و گفتند آيا بعد از مرگ، و استخوان و خاك شدن دوباره زنده شده مخلوق تازه خواهيم بود؟ هيچ وقت چنين چيزى نمى‌شود (خداوند تعالى در جواب آنها آيه شريفه زير را بيان مى‌فرمايد).
٩٩- آيا منكرين قيامت نمى‌بينند خدايى كه آسمان به اين بزرگى و زمين را خلق فرموده براى خلق مجدد شما مخلوق ضعيف نيز قادر است انسان را خلق نموده و براى آنها وقت معين كه در آن هيچ شك و شبهه نيست قرار داد كه در آن وقت معين آنها را مرگ درك كند بعد از درك موت، خداوند تعالى به دوباره زنده كردن آنها قادر است، چنان كه به خلق دفعه اول قادر شد، اين سخنان را ظالمين قبول نكرده جز كفر به هيچ چيز راضى نمى‌شوند.
١٠٠- بگو (يا محمد) اى جماعت قريش شما از من باغات و نهرها مى‌خواهيد و حال آن كه به نعمى كه خداوند تعالى اعطاء نموده شاكر نيستيد باز چيزهاى ديگر مى‌خواهيد اما اگر خود شما به خزائن روزيهاى خداوند تعالى مالك شويد آن وقت از ترس اين كه اگر