ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٨٧ - ٣٥ سوره ملائكه(فاطر)

مى‌شود ولى به سبب مرگ قلبشان، خودشان نيز به اموات ملحق شده وجود و عدمشان مساوى است (اين آيه شريفه براى حلال بودن ماهى به طور اعم از فلس دار يا بى‌فلس دلالت دارد لذا طايفه معظم از طايفه ملت اسلام متمسك به آيه شريفه شده انواع ماهيها را حلال مى‌شمارند اما طايفه ديگر به بعضى از اخبار و صراحت آيات تورات تابع شده ماهى بى‌فلس را حرام دانسته ميل نمى‌كنند).
١٣- خداوند تعالى به قدرت كامله خود از اوقات شب، به روز داخل كرده شب را كوتاه و روز را بلند قرار مى‌دهد روز را به شب داخل كرده روز را كوتاه و شب را بلند قرار مى‌دهد (بلند و كوتاه شدن شب و روز بزرگترين دليل قدرت و توحيد خداوند تعالى مى‌باشد) خداوند تعالى به قدرت باهره خود شمس و قمر را مسخر ساخته به حكم و اراده او تا وقت معين (روز قيامت) روى قاعده معين جارى شده از حكم و اراده خداوند تعالى نمى‌توانند تخلف كنند، صاحب صفات مذكور پروردگار شماست جميع اشياء و موجودات ملك او و در تصرف اوست هر قسم در آنها تصرف كند هيچ كس نمى‌تواند مانع او شود، اما آن بتانى كه شما مشركين آنها را غير از خداوند تعالى خوانده و دعوت مى‌كنيد آنها به چيزى به قدر پوستك هسته خرما مالك نيستند آيا عاقل به چنين چيزهايى عبادت مى‌كند؟.
١٤- اگر آن بتها را در مقام حاجت بخوانيد به سبب جماد بودن دعوت شما را نمى‌شنوند، اگر بر فرض بتها دعوت شما را بشنوند آن قدرت را ندارند كه دعاهاى شما را قبول كرده حاجاتتان را روا سازند شما آنها را معبود قرار داده براى آنها ادعاى الوهيت مى‌كنيد اما آنها خودشان بالذات از الوهيت تبرى مى‌كنند، همان بتها در روز قيامت شرك شما را انكار كرده از نسبت الوهيت تبرى مى‌جويند (يا محمد) كسى را به مانند من مطلع به اخبار مشركين پيدا نمى‌كنى تا به تو خبر بدهد؛ به حقيقت امر آنها تنها من عالمم.
١٥- اى طايفه انسان شما همه تماما به فضل و احسان خداوند تعالى محتاج هستيد اين احتياج هميشه بر شما ملازم و ثابت است تنها خداست كه بالذات غنى و بى‌نياز و ستوده صفات است.
١٦- اگر مشيت خداوند تعالى علاقه گيرد به سبب شرك همه را هلاك ساخته بعد از شما مخلوق تازه ايجاد كرده به دنيا مى‌آورد.
١٧- هلاك كردن شما و ايجاد مخلوق ديگر به خداوند تعالى امر محال و ممتنع نيست خداوند تعالى قادر مطلق است قدرتش شامل هر چيز مى‌باشد.
١٨- (در قانون خداوند تعالى) هيچ نفس گناهكارى نمى‌تواند بار گناهان نفس ديگرى را متحمل شود، به جاى او از نفس ديگرى سؤال نشده مؤاخذه نمى‌شود (يعنى نبايد به جاى ظالم و گناهكار از شخص ديگرى سؤال شود اين حكم براى ملت اسلام قانون ابدى است ليكن ظالمين برادر را به جاى برادر بلكه همسايه را مؤاخذه مى‌كنند خداوند تعالى صفت ظلم را نهى مى‌فرمايد) روز قيامت اگر شخص گرانبارى، ديگرى را بخواند تا از بار گناه او چيزى برگيرد هيچ چيزى و كسى نمى‌تواند از بار گناه او بردارد اگر چه از اقرباى بسيار نزديك او باشد (مانند پدر و مادر و برادر و خواهر) از هيچ كس در آن روز كمك و يارى نشده كمك بودن مخصوص خداوند تعالى است (يا محمد) ترسانيدن از عذاب روز قيامت به مشركين فايده نداده به آنها تأثير نمى‌كند در حقيقت ترسانيدن تو به اشخاصى كه قبل از ديدن عذاب پروردگارشان از او ترسيده اقامه نماز كنند فايده بخشيده در اطاعت خداوند تعالى ثابت و برقرار مى‌شوند هر كه ترك معصيت كرده با عمل به احكام خداوند تعالى نفس خود را از خبائث گناهان پاك كند در حقيقت آن شخص براى نفس خود پاكيزگى نموده بازگشت جميع خلائق به طرف خداوند تعالى است جزاى عمل هر شخص را به او خواهد رسانيد.
١٩- هيچ وقت كور و بينا (مؤمن با كافر، عالم با جاهل) برابر نمى‌شود،
٢٠- و تاريكى با روشنايى،
٢١- خنكى سايه با حرارت آفتاب، (حق و باطل) يكسان نمى‌شوند
٢٢- زندگان و مردگان (آنان كه به دين اسلام داخل شده يا نشده‌اند) يكسان نمى‌شوند (يا محمد) به اشخاصى كه به دين اسلام داخل شده يا نشده‌اند خداوند تعالى عالم است اشخاص قابل هدايت را خداوند تعالى هدايت فرموده سخنان تو را به آنها مى‌شنواند اما به سبب مخفى بودن امر آنها بر تو به قبول اسلام آنها حريص شده براى آنهايى كه داخل اسلام نشده‌اند مى‌خواهى خود را هلاك سازى ولى به مشركينى كه مانند مردگان قبورند نمى‌توانى سخن حق بشنوانى و قادر نيستى آنها را داخل ايمان كنى،
٢٣- (يا محمد) تو فقط ترساننده مردم از عذاب ما هستى از قبول و عدم ايمان آنها به تو هيچ حرجى نيست آنها را به من واگذار كن.
٢٤- (يا محمد) در حقيقت ما تو را به حق و عدالت بشارت دهنده به رحمت خودمان و ترساننده از عذابمان فرستاده‌ايم هيچ امتى قبل از تو نبوده‌اند مگر اين كه در هر عصر كه مصلحت و حكمت خداوند تعالى علاقه گرفته به امم آن عصر پيغمبر فرستاده است، تو هم مانند آنها پيغمبرى، چرا جماعت قريش از نبوت تو تعجب كرده انكار مى‌كنند الحال كه آنها تو را تكذيب كرده انكار مى‌كنند تو هم بايد صبر كرده امر آنها را به من واگذار كنى.
٢٥- (يا محمد) اگر چنان كه آن جماعت قريش تو را تكذيب مى‌كنند آنان كه پيش از ايشان بودند آنها هم پيغمبران خود را تكذيب كرده‌اند و حال آن كه پيغمبران آنها با دلايل واضح و آشكار و صحيفه‌هاى مشتمل بر احكام الهى و كتابهاى نورانى بزرگ (مانند تورات و انجيل) آمده آنها را دعوت كرده‌اند با اين همه باز به آنها