ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٢٢ - ١٤ سوره ابراهيم

ميان من و شما كفايت مى‌كند شاهد همان خداوندى است كه اعجاز و علم قرآن نزد اوست هيچ يك از افراد بشر نمى‌تواند كلام مقابل آن را بياورد.
١٤ سوره ابراهيم‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- الر.
(يا محمد) اين قرآن كتاب كاملى است كه به تو نازل كرده‌ايم تا اين كه مردم را به توفيق و اذن پروردگارشان از تاريكيهاى كفر خارج ساخته به راه روشن و آشكار خدايى كه به هر حمد و ثنا سزاوار مى‌باشد واصل كنى.
٢- غالب به مخلوق چنان خدايى است كه آنچه در آسمانها و زمين هست ملك او بوده و مخصوص به اوست، از عذاب شديد روز آخرت و لوله و ناله براى كفار است (يعنى كفار در موقع ديدن عذاب شديد قيامت فرياد كرده وا ويلا مى‌گويند.
٣- اشخاصى كه حيات دنيا را به آخرت هميشگى بر مى‌گزينند و مردم را از دخول به دين خداى تعالى (دين اسلام) مانع مى‌شوند، و از براى دين اسلام عيب و كجى طلب كرده و انحراف مى‌خواهند تا به مردم بگويند كه دين اسلام از فلان طرف معيوب است، به آن ميل نكرده و به آن داخل نشويد، آن گروه دور از حق بوده در ضلالت و گمراهى واقع شده‌اند.
٤- (يا محمد) هيچ پيغمبرى نفرستاديم مگر به لسان و لغت قوم خودش تا اين كه به قوم خود احكام خداوند تعالى را به لسان ايشان بيان كرده به آنها تفهيم كند، پس خداوند تعالى هر كه را بخواهد در ضلالت باقى مى‌گذارد (خداوند تعالى نمى‌خواهد هيچ كس در ضلالت بماند مگر آن كسى را كه بخواهد به اختيار خود در كفر مانده ايمان نياورد و هر كه را خود بخواهد توفيق داده در ايمان ثابت مى‌كند خداوند تعالى باقى ماندن كسى را كه به اختيار خود داخل ايمان شده و ثابت شود مى‌خواهد) خداوند تعالى به مخلوقات خود غالب بوده هيچ كس نمى‌تواند بر او غلبه كند، از روى حكمت كفار را در ضلالت، و مؤمن را در هدايت باقى مى‌گذارد.
٥- (يا محمد) موسى را با آيات و معجزات خويش فرستاديم و به او گفتيم كه قوم خود بنى اسرائيل را از تاريكى به سوى روشنى بيرون آر (اى موسى) واقعيات ازمنه گذشته و آنچه را كه به امم گذشته واقع شده و عذابى كه به آنها فرستاده شده به ياد بنى اسرائيل بياور و از عذاب ما آنها را بترسان در حقيقت در شرح حال گذشتگان براى اشخاصى كه در برابر بلاها صبر كرده و به نعمتها شكرگزارند دليل و براهين توحيد و قدرت الهى موجود است.
٦- و چون موسى به قوم بنى اسرائيل گفت اى بنى اسرائيل نعمتهاى اعطايى خداوند تعالى را به ياد آريد، زمانى كه خداوند تعالى نعم خود را به شما تمام و كامل كرد، از فرعون و نزديكان او شما را نجات داد در حالى كه به سخت‌ترين عذابها شما را معذب مى‌كردند پسرانتان را سر بريده دختران را زنده مى‌گذاشتند، تسلط اهل فرعون بلايى از طرف پروردگارتان بوده است (يعنى به سبب اعمال خبيثه شما بنى اسرائيل، خداوند تعالى فرعون و تابعين او را به شما مسلط نمود).
٧- (موسى مى‌گويد) اى بنى اسرائيل زمانى كه خداوند تعالى به شما اعلام نمود (اعلامى كه در آن هيچ شك و شبهه نباشد) اگر به نعمتهاى من شكر كنيد آن را فزونتر مى‌كنم و اگر به نعمتهاى من كافر شويد آن وقت بدانيد كه عذاب من براى كافران نعمت نهايت شديد خواهد بود.