ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤١١ - ٣٩ سوره زمر

١٧- آنان كه از عبادت به شيطان (نفس اماره) اجتناب كرده به طرف خداوند تعالى رجوع نموده به او عبادت كنند براى آنها در آخرت بشارت بوده رحمت هست‌
١٨- (يا محمد) بندگانى كه از احكام صادره از طرف من دو سخن بشنوند يكى خوب و ديگرى خوبتر تابع خوبتر شده آن را اخذ كنند آنها را از طرف من به اجر و ثواب بشارت بده اشخاص مذكور (آنان كه به حكم خوبتر تابع شوند) آنهايى هستند كه خداوند تعالى آنها را به طرف توحيد و عبادت هدايت فرموده است، آنها صاحبان عقلند كه به وسيله عقل شريف خود نيك و بد را تشخيص داده تابع حق شده‌اند.
١٩- (يا محمد) هر كه از طرف ما كلمه عذاب بر او سزاوار شده حكم شده است كه بايد در عذاب باشد آيا تو چنين كسى را مى‌توانى از عذاب خلاص كنى؟ يا اين كه تو (يا محمد) شخصى را كه در آتش جهنم معذب است مى‌توانى از آنجا خارج كنى؟ نه- تو يارايى هيچكدام را ندارى اگر خداوند تعالى بخواهد خودش نجات مى‌دهد ولى اشخاصى كه مستحق عذابند در جهنم خواهند بود.
٢٠- ليكن اشخاصى كه از پروردگارشان ترسيده عمل صالح بكنند، براى آنها در بهشت غرفه‌ها بالاى يكديگر و قصور عالى هست كه از زير آنها نهرها جارى مى‌شود خداوند تعالى اين منازل را به مؤمنين وعده مى‌دهد وعده‌اش حق است خداوند تعالى به وعده خود خلاف نمى‌كند.
٢١- (يا محمد) آيا نمى‌بينى كه خداوند تعالى از آسمان آب فرستاده آن آب را (مانند عروقى كه در بدن هست) به زمين داخل كرده چشمه‌ها ترتيب داده، بعد به سبب آن باران حبوبات رنگارنگ (سبز- قرمز- سفيد- زرد- سياه) برويانيد بعد آن زراعات خشكيده از جاى خود حركت كرده رنگ آن را زرد مى‌بينى، و بعد خداوند تعالى آن زراعات خوب و نيك منظر را ريزريز و متفرق قرار داده فانى مى‌شود. (يا محمد) در اين (نزول باران و سبز كردن گياه و خشك كردن آن) پندى است صاحبان عقلها را، صاحبان عقلها بايد متذكر شده عبرت گيرند و از كيفيت زراعت به صانع حى و قيوم صاحب قدرت قائل باشند.
٢٢- (يا محمد) شخصى كه خداوند تعالى سينه او را براى اسلام گشاده وسعت داده به سبب نور اسلام علم و حكمت به قلب او داخل شده از طرف پروردگار خود در هدايت و نورانيت باشد (به حقيقت انسانيت متصف باشد) آيا اين شخص مانند آن كسى است كه ضد اين صفات در او بوده قلبش تنگ و قسى و مملو از جهالت و ظلم باشد آيا اينها با هم برابر مى‌شوند؟ عذاب بر آن اشخاص باشد كه قلب آنها از شنيدن ذكر خداوند تعالى رنجيده و قساوتشان افزون شود. و حال آن كه بايد ملايمت و رحم را زياد مى‌كرد (تكذيب آيات الهى موجب كدورت و قساوت قلب مى‌شود) (يا محمد) اشخاص مذكور به طور ظاهر و آشكار در ضلالتند.
٢٣- خداوند تعالى براى شما نوع بشر نيكوترين سخنان را كه آن كتاب (قرآن) است نازل نمود در فصاحت و بلاغت و حسن نظم و حكمت و موعظه از تمام گفتارها عاليتر است، آيات قرآن همه در صدق و حق بودن و استنباط قواعد امور دنيا و آخرت بعضى مشابه بعض ديگر مى‌باشد و با هم برابر و مساوى هستند (قصص قرآن براى مركوز شدن در ذهن و امكان استفاده بيشتر مكرر ذكر شده است) از شنيدن وعده‌هاى عذاب قرآن لرزه بر اندام خدا پرستان افتاده مو بر تنشان راست مى‌شود، بعد از آن همين كه جود و سخاوت، و رحمت و رأفت خداوند تعالى را ذكر نمودند آن خوف و خشيت از آنها زايل شده جلدشان از قبض به انبساط و قلبشان از خوف به رجاء و اطمينان تبديل مى‌شود. بهترين گفتارها (قرآن) سبب هدايت خداوند تعالى است هر كه را خداوند تعالى بخواهد (آن شخص قابل هدايت باشد) به سبب اين قرآن او را به طرف حق هدايت مى‌كند و هر كه قابل هدايت نشد خداوند تعالى او را در ضلالت باقى گذارد (يا محمد) از براى او هدايت كننده پيدا نمى‌شود تا اين كه او را از ضلالت خارج سازد.
٢٤- (يا محمد) شخصى كه در روز قيامت شدت عذاب را به رخ خود دفع كند، آيا چنين شخصى مانند كسى است كه از عذاب در امان باشد؟ (هر بلايى كه به صورت انسان برسد آن را با دست دفع مى‌كند مردم فاسق و فاجر را در قيامت دستها بسته مى‌شود وقتى كه آنها را دست بسته به آتش انداختند آنها به صورت آتش را ملاقات كرده گويا مى‌خواهند به صورت عذاب را از خود دفع كنند و حال آن كه ممكن نشده بلكه عذاب شديدتر و بيشترى براى آنها خواهد بود) همين كه به رو به آتش جهنم داخل شدند از طرف خداوند تعالى به ظالمين گفته مى‌شود الحال جزاى آن اعمال را كه در دنيا كسب نموده‌ايد بچشيد.
٢٥- (يا محمد) قبل از مشركينى كه تو را تكذيب كردند از امم گذشته نيز پيغمبران مبعوث به خود را تكذيب كردند. آن وقت از جايى كه به قلبشان خطور نكرده به خيالشان نمى‌رسيد عذاب به ايشان رسيد همه هلاك گشتند.
٢٦- خداوند تعالى بر آنها در دنيا عذاب ذلت و خوارى را چشانيد اما اگر عالم باشند عذاب آخرت از جهت شدت و ذلت و خوارى از عذاب دنيا بزرگتر است.
٢٧- (يا محمد) حقيقتا در اين (قرآن كريم) براى مردمان (جهانيان) از هر مثل و قصص ذكر نموديم تا متذكر شده قبول موعظه كرده نجات پيدا كنند اما آنهايى كه از مواعظ حسنه قرآن فايده نگرفته در تاريكيهاى جهالت و نادانى بمانند به عذاب شديد و بى‌حد و حساب ما دچار خواهند شد.
٢٨- (يا محمد) اين قرآن را به لغت عرب لغتى كه زبان اهل مكه و