ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٨٦ - ٣٥ سوره ملائكه(فاطر)

زينت داده آن را عمل نيكو ديده ترك نكند آيا اين شخص مانند آن كسى است كه تابع خواهش نفس نشده، عمل قبيح در نظر او مزين نگشته بد را بد، خوب را خوب ببيند، آيا اين دو با هم برابر مى‌شوند؟
(گويا رسول خدا در جواب گفته‌اند كه البته برابر نمى‌شوند از اين جهت خداوند تعالى ضمن آيه بعد به او جواب مى‌دهد) (يا محمد) الحال كه چنين است براى عدم قبول ايمان اشخاصى كه تابع هواى نفس شده به ضلالت افتاده‌اند حسرت نكش و نفس خود را به هلاكت نينداز خداوند تعالى هر كه را بخواهد (صاحب اعمال نيكو را) هدايت كرده در توفيقشان ثابت و برقرار مى‌فرمايد در حقيقت خداوند تعالى به اعمال بدكاران عالم است نتيجه و جزاى اعمال را به آنها خواهد رسانيد.
٩- خداوند تعالى به قدرت كامله خود بادها را مى‌فرستد به سبب بادها ابر ايجاد كرده حركت داده در جو آنها را جمع مى‌كند، بعد از جمع ابرها آنها را رانده به طرف شهر مرده‌اى مى‌بريم كه از سبزيجات در آنجا اثرى نباشد آن باران را به زمين آنها نازل كرده به سبب آن، زمين را بعد از مرگ زنده نموده به آن حيات تازه داده به شكل خوبى داخل مى‌كنيم، در روز قيامت زنده شدن جسد نوع بشر مانند زنده شدن زمينهاى مرده خواهد بود همان طور كه خداوند تعالى به زنده كردن زمين مرده قادر است هم چنان روز قيامت به دوباره حيات دادن آدميان قادر مى‌باشد بين اين دو زنده كردن هيچ تفاوتى نيست.
[توضيح: مشركين بتهاى بزرگ ترتيب داده عبادت آنها را براى خود عزت و كرامت دانسته خودشان را بين مخلوق، عزيز و مكرم حساب مى‌كردند اين آيه شريفه در رد آنها نازل شده فرمايد:] ١٠- هر كه عزت و كرامت اراده كند و بخواهد بين مردم عزيز و مكرم باشد بايد آن شخص به خداوند تعالى اطاعت نموده عزت و كرامت را از خداوند تعالى طلب كند در حقيقت عزت و كرامت جميعا مخصوص خداوند تعالى است هر كه را خداوند تعالى بخواهد عزيز و مكرم قرار مى‌دهد غير از خداوند تعالى بتها و غير بتها نمى‌توانند به شخص عزت و كرامت بدهند پس شما مشركين بايد شرك را ترك كرده به خداوند تعالى اطاعت كنيد تا صاحب عزت و كرامت باشيد.
(عزت و احترام نزد خداوند تعالى به دو چيز حاصل مى‌شود يكى به ايمان و ديگرى به عمل صالح، اگر كسى فاقد يكى از صفات باشد براى او نزد خداوند تعالى عزت و كرامت نيست چنانچه ضمن آيه فرمايد) كلمات پاك (توحيد و قائل شدن به نبوت و كلمات علم و حكمت) با لذات به سبب پاكى، به طرف خداوند تعالى صعود مى‌كند ليكن بدون عمل صالح به مقام قبولى نمى‌رسد همين كه از شخص مؤمن صاحب آن كلمات عمل صالح به ظهور رسيد آن عمل صالح ايمان او را بلند كرده به مقام قبولى رسيده مقبول درگاه الهى مى‌شود، شرط قبول ايمان نزد خداوند تعالى عمل صالح است؛ اشخاصى كه در ارتكاب گناهان هر قسم مكر و حيله كرده مرتكب گناه مى‌شوند براى آنها نزد خداوند تعالى عذاب شديدى آماده است، مكر و حيله آنها باطل و فاسد شده به آنها مضر مى‌باشد.
١١- خداوند تعالى جد (آدم) شما را از خاك خلق نمود، بعد از خلق آدم و جفت قرار دادن حوا بر او چون خلقت از خاك به مرور ازمنه كثيره محتاج بود براى خلقت شما نوع بشر اراده ازلى به توالد و تناسل قرار گرفته شما را از نطفه (منى) خلق نمود تا در رحم مادران به زودى نشو و نما كرده قدم به عالم وجود گذاريد. بعد از آن خداوند تعالى شما نوع بشر را چند صفت قرار داده داراى السنه مختلف كرده روى زمين منتشر نمود، هيچ مؤنثى از (انسان يا حيوان) حامله نشده وضع حمل نمى‌كند مگر به علم خداوند تعالى (به حمل هر مؤنث و وضع حمل او تماما خداوند تعالى عالم است) هيچ شخص معمرى عمر نمى‌كند و از عمر هيچ شخص (به سبب بعضى از علل) ناقص نمى‌شود مگر اين كه همه تماما در لوح محفوظ (علم الهى) ثبت شده تغيير بردار نيست، در حقيقت محفوظ بودن طول عمر و كوتاهى آن در علم الهى بر خداوند تعالى امر سهل و آسان مى‌باشد (احتياج به كاغذ و قلم نيست تا احتساب مشكل شود بلكه علم اشياء در ذات مقدس احديت موجود است).
١٢- (يا محمد) دو دريا (يكى شور ديگرى شيرين) هرگز با هم يكسان نمى‌شود آب شيرين با شور چگونه ممكن است مساوى باشد (اين آيه شريفه براى كافر و مؤمن و جاهل و عالم مثل مى‌باشد) (يا محمد) مى‌بينى كه آب اين دريا در نهايت شيرينى عطش را ساكت كرده موقع تناول به نحو سهل و آسان از گلو پائين مى‌رود (به رودهاى بزرگ مانند دجله و جيحون و نيل در اصطلاح عرب بحر گفته مى‌شود) اين يكى بحر را مى‌بينى نهايت شور بوده از تلخى موقع خوردن گلو را مى‌سوزاند، ليكن از هر دو دريا گوشت تازه (ماهى) صيد كرده ميل مى‌كنيد و از درياى شور زيورها (مرجان و مرواريد) خارج كرده براى خود زينت قرار مى‌دهيد، كشتيها را در دريا جارى و روان مى‌بينى، اين نعم را خداوند تعالى بر شما تمام كرده تا به كشتيها سوار شده از فضل و رحمت او روزى طلب كرده و به آن روزيها و نعم شاكر باشيد (اگر چه منفعت درياهاى شور و شيرين برابر است بلكه نفع درياى شور افزونتر مى‌باشد اما با اين همه شور با شيرين نمى‌تواند برابر شود موقعى پيش مى‌آيد كه شخص ما يملك خود را در برابر يك جرعه آب شيرين بذل مى‌كند تا عطش خود را رفع كرده از هلاكت خلاص شود اين فايده در آب شور موجود نيست) مثل كافر و مؤمن و عالم و جاهل هم همين طور است اگر چه بعضى از اوقات به وجود كافر و جاهل اثرى مترتب‌