ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٥٣٨ - ٩٧ سوره قدر

محسوب مى‌كنيم و لذا براى آنها اجر و ثواب غير منقطع حاضر و مهيا شده است.
٧- (يا محمد) بعد از ذكر چنين دلايل و براهين به مردم براى ثبوت حقانيت تو كيست كه تو را تكذيب كرده و قول تو را قبول نكند؟ بايد هر شخص عاقل قبول كند با اين همه منكرينى هستند ليكن به چنين مردم اعتنا منما.
٨- (يا محمد) آيا خداوند تعالى از تمام حكم كنندگان بيشتر به حق و عدالت حكم كننده نيست؟ البته چنين است بنا بر اين بين تو و تكذيب كنندگان به حق و عدالت حكم كرده آنها را ذليل خواهد كرد منتظر آن روز باش.
٩٦ سوره علق‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) به نام پروردگارت كه انسان را از عدم به وجود آورده افتتاح كرده بعد از آن قرائت كن. يعنى موقع قرائت گفتن «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» لازم است.
٢- خداى تعالى به قدرت كامله خود افراد انسان را از يك پارچه خون (كه در رحم مادر از منى حاصل مى‌شود) خلق نمود.
٣- (يا محمد) آياتى را كه به تو وحى مى‌شود قرائت كرده حفظ نما، و بدان كه پروردگار تو از همه بزرگان بزرگتر است.
٤- (يا محمد) از كرامت و سخاوت بزرگ خداى كريم به انسان آن است كه خلقت او را از ساير مخلوق ممتاز كرده نوشتن با قلم را به او تعليم نمود.
٥- باز از جمله كرامت و سخاوت خداى تعالى اين است كه انسان را از ظلمت جهالت به طرف نور علم خارج كرده چيزهاى ندانسته را به انسان تعليم نمود، ليكن انسان ظلمت را بر نور و جهالت را بر علم اختيار كرده، خود را به حيوانات درنده ملحق مى‌سازد.
٦- البته بايد انسان جهالت را ترك نموده از علم اعراض ننمايد اما در حقيقت زمانى كه انسان خود را از مال دنيا و از هر جهت مستغنى ديد طغيان كرده تحصيل كمالات را ترك و غرق جهالت مى‌گردد.
٧- البته بايد انسان جهالت را ترك نموده از علم اعراض ننمايد اما در حقيقت زمانى كه انسان خود را از مال دنيا و از هر جهت مستغنى ديد طغيان كرده تحصيل كمالات را ترك و غرق جهالت مى‌گردد.
٨- اى انسان طغيان به تو فايده‌اى نمى‌دهد بازگشت تو به سوى پروردگارت خواهد بود آنجا علم و كمال به تو فايده مى‌دهد نه طغيان و ضلالت.
[توضيح: آيات آتى الذكر در حق ابو جهل نازل شده است. ابو جهل يك روز به جماعت قريش گفت: محمد در ميان شما نماز مى‌كند و روى خود را به خاك مى‌گذارد آيا شما هيچ حرف نمى‌زنيد؟ گفتند بلى ما در اين باره چيزى نمى‌گوئيم. ابو جهل گفت اگر من او را به حال نماز ببينم گردن او را به پاى بمالم، فرمايد:] ٩- (يا محمد) آيا ديدى آن كس (ابو جهل) را كه (مى‌خواهد تو را كه بنده من هستى) در موقع خواندن نماز از نماز نهى كند.
١٠- (و خبر بده به من) آيا او (ابو جهل) را ديدى كه به راه راست است (چنان كه اعتقاد خودش چنين است).
١١- يا اين كه امر به معروف و امر به تقوى كرده مى‌گويد كه بايد به بتها ستايش نمود (چنان كه اعتقاد خودش اين است).
١٢- يا اين كه ديده‌اى كه حق را تكذيب كرده از دين راست اعراض كرده باشد (چنان كه ما مى‌گوئيم).
١٣- آيا در اين حالات ابو جهل نمى‌داند كه خداوند تعالى به احوال او (از هدايت و ضلالت) عالم است و به همين لحاظ به او اجر خواهد داد.
١٤- البته بايد (ابو جهل و تابعين او) از اذيت و آزار پيغمبر ما كنار شود اگر (ابو جهل و تابعين او) از استهزاء و اذيت پيغمبر ما كنار نشود البته به يد قدرت خودمان از پيشانى او گرفته به طرف عذاب مى‌كشيم و از تحت سلطه و قدرت ما نمى‌تواند خلاصى يابد.
١٥- پيشانى او پيشانى شخص دروغگوى خطا كار است براى چنين شخصى راه نجات نيست.
١٦- (يا محمد) موقعى كه ما پيشانى ابو جهل را براى عذاب گرفتيم بگذار جماعت قريش خويش و اقوام خود را كه در مجلس جمع شده شورى مى‌كنند به كمك بطلبد، ما هم آن وقت فراشان خود را بخواهيم و آنها را ريز ريز كرده هلاك مى‌سازيم.
١٧- (يا محمد) موقعى كه ما پيشانى ابو جهل را براى عذاب گرفتيم بگذار جماعت قريش خويش و اقوام خود را كه در مجلس جمع شده شورى مى‌كنند به كمك بطلبد، ما هم آن وقت فراشان خود را بخواهيم و آنها را ريز ريز كرده هلاك مى‌سازيم.
١٨- نه، هيچ يك از سخنان ابو جهل حق نيست (يا محمد) تو هيچ وقت به ابو جهل و امثال او اطاعت نكن و در امر خود ثابت و برقرار باش.
١٩- تو در نماز خود قائم شده سجده كن و به سبب سجده تقرب به خدا را تحصيل نما از ابو جهل و امثال او خوف مكن.
٩٧ سوره قدر
در در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) در حقيقت ما ابتداى اين قرآن را در شب (قدر) بر تو نازل كرده‌ايم (چنان كه بر خود تو معلوم است ليكن فضيلت‌