ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٧٣ - ٣٣ سوره احزاب

قتل رسانديد، و فرقه ديگر را اسير نموديد.
٢٧- خداوند تعالى به شما مسلمين زمينها و خانه‌ها و اموال آنها را ارث داد به تمام مالك شديد از اين جهت كه آنها عهد خود را شكسته پايدار نشده ظالم شدند، همچنين خداوند تعالى به شما سرزمينهايى را ارث داد كه بدانجاها قدم شما نرسيده و بعد از اين آنها را فتح خواهيد كرد (وعده الهى واقع شده مسلمين سرزمين روم و فارس و يمن و افريقا را كه قدم ننهاده بودند فتح نمودند) خداوند تعالى بر هر چيزى قادر است.
[توضيح: چند آيه آتى الذكر در حق زوجات رسول خدا نازل شده ضمنا حكم آن شامل عموم مى‌باشد زنان رسول خدا از آن حضرت كسوه و نفقه و چيزهاى بيشتر طلب نمودند در حالى كه رسول خدا استطاعت پرداخت و تأديه آنها را نداشت رسول خدا از آنها رنجيده خاطر شده قسم خورد كه يك ماه به آنها نزديك نشود رسول خدا در منزل نشست و به خارج نرفت و درباره زنان متفكر گرديد، بين اصحاب شايع شد كه رسول خدا به زنان طلاق داده عمر گفت من براى شما خبر مى‌آورم و از اين كه دختر خويش عيال حضرت بود بيشتر مضطرب شد رسول خدا براى حضور كسى اذن نمى‌داد عمر رفته اذن خواست اذن داده نشد دوباره سه باره اذن خواسته آخر الامر اجازه فرمودند حضور رسول خدا داخل شده عرض كرد يا رسول اللَّه زنان خود را طلاق داده‌اى؟
فرمودند طلاق نداده‌ام. عمر خارج شده به اصحاب خبر داد آن وقت آيه شريفه زير نازل شده آنها را بين طلاق و زوجيت مخير نمود رسول خدا از عايشه شروع كرده آيه را بر او خوانده و او را بين رفتن و ماندن مخير فرمود (عايشه) رسول خدا را اختيار كرده طلاق نخواست فرح و سرور بر سيماى رسول خدا ظاهر گرديد بعد از آن ساير زنان هم بر عايشه اقتدا كرده طلاق نخواسته رسول خدا را اختيار نمودند چنان كه ضمن آيه شريفه زير خبر مى‌دهد:] ٢٨- اى پيغمبر به زنان خود درباره مطالبه كسوه و نفقه بيشتر بگو اگر شما حيات و زينت دنيا و چيزهاى خوب آن را «كه من ندارم» مى‌خواهيد بياييد چيزى به شما بدهم به نحو نيكو و وجه پسنديده بدون اين كه ضررى به شما برسد طلاق بدهم برويد.
٢٩- اما اگر خداوند تعالى و پيغمبر او و خانه آخرت را اراده كرده بمانيد و طلاق نگيريد، در حقيقت خداوند تعالى براى صاحبان عمل نيكو (صبر كردن و طلاق نگرفتن) از شما زنان پيغمبر اجر و ثواب بزرگ در آخرت حاضر و آماده نموده است. (رسول خدا اين آيه شريفه را ابتدا به عايشه تلاوت نموده فرمود اى عايشه در جواب تعجيل مكن تا با والدين خود مشورت كنى عايشه عرض كرد يا رسول اللَّه آيا در اختيار كردن تو، من با والدين خود مشورت كنم؟
البته من خداوند تعالى و رسول او را اختيار كرده طلاق نمى‌خواهم.
اما يا رسول اللَّه سخن مرا به ساير زنان خبر مده (در طايفه نسوان خصوصا هووها غيرت به همديگر امر طبيعى است) رسول خدا فرمود اگر از من سؤال كنند كه عايشه چه جواب داده آن وقت ناچارم كه بگويم بعد رسول خدا آيه را به ساير زنان قرائت فرمود جواب عايشه را سؤال كردند رسول خدا به آنها خبر داد آنها هم تماما به عايشه اقتدا كرده رسول خدا را اختيار نمودند).
٣٠- اى زنان پيغمبر هر يك از شما كه به طور ظاهر و آشكار عمل قبيحى (گناه كبيره) بكند، او را دو برابر ديگران عذاب كنند براى شما زنان پيغمبر دو برابر عذاب كردن بر خداوند تعالى سهل و آسان است عيال پيغمبر شدن عذاب را از شما دفع نمى‌كند. بلكه موجب شدت عذاب مى‌شود.
٣١- هر زنى از زنان پيغمبر به خداوند تعالى و رسول او اطاعت كرده اعمال نيكو انجام دهد اجر او را دو دفعه مى‌دهيم و براى او در آخرت روزى خوب حاضر و آماده كرده‌ايم.
٣٢- اى زنان پيغمبر اگر شما تقوى اختيار نموده به خداوند تعالى و رسول او اطاعت كنيد، شما جماعت زنان مانند ديگران نيستيد، نزد خداوند تعالى هيچ يك از زنان در فضيلت و مرتبه نمى‌توانند به پايه شما برسند، ضمن صحبت و تكلم با مردان با ناز و غمزه و نازك و نرم سخن نگوييد آن وقت شخصى كه در قلبش ناخوشى فسق و فجور باشد به شما طمع كرده به خيال بد مى‌افتد. بلكه از روى عرف و عادت (و متين و درست) با آنها سخن گوييد به طورى كه به شما طمع نكند. (خداوند تعالى سخن گفتن زنان را با مردان نهى نمى‌فرمايد زيرا آنها هم انسانند ممكن است كه در امر معاشرت احتياج به سخن گفتن داشته باشند ليكن تكلم بايد به قسمى باشد كه اشخاص اجنبى به طمع خلاف نيفتند. اگر چه آيه شريفه درباره زنان رسول اكرم نازل شده اما حكم آن شامل زنان جميع ملت اسلام مى‌باشد البته زنان بايد عفيفه و صالحه شده ضمن تكلم با مردان اجنبى طبق عرف و عادت با آنها سخن گفته سخنان لغو و باطل و غير لازم با آنها نگويند اولين وظيفه پدر و مادر درباره دختران تعليم عصمت و عفت به طريق قانون اسلام مى‌باشد لازم است كه مطابق مضمون آيه به آنها تعليم نمود. باز داشتن زنان و دختران مسلمان از اعمال قبيح و منكرى كه بين زنان خارج رواج يافته ضرورى بوده و نهى كردن از تخلق به اخلاق آنها لازم و واجب است و الا در دين اسلام از مباشرت زنان در امر معيشت و اعمال مباح نهى نشده است بلكه قبل از اسلام در زمان جاهليت زنان در اجتماع مخصوصا بين اعراب داخل حسابى نبوده و هيچ محسوب مى‌شدند صاحب شريعت مقدسه اسلاميه پيغمبر اكرم (عليه السّلام) زنان را از ذلت و رذالت خلاص كرده براى آنها حق لازم را قرار داده و در هر امرى آنها را با مردان شريك كرده است آياتى كه در قرآن شريف درباره حقوق‌