١٩٥- خداوند تعالى دعاى كسانى را كه بدينگونه پروردگار خود را بخوانند قبول فرموده، در حق آنها فرمايد: من عمل هيچ كس را از مرد و زن ضايع نمى‌كنم، شما مردان و زنان از جنس همديگر هستيد و هر دو در انسانيت و اسلام و عمل مساوى مى‌باشيد. هر كس از مرد و زن به جزاى عمل خود خواهد رسيد. پس اشخاصى كه از وطن خود (مكه) مهاجرت كردند (رسول خدا و اصحابش) و به زور از شهر خود اخراج شدند، و در راه خداوند رنج كشيده، جهاد كرده و شهيد مى‌شوند، همانا گناهان آنها را از آنها ساقط مى‌كنم و آنها را به بهشت‌هايى كه از زير قصور و درختان آن انهار جارى مى‌شود، داخل مى‌كنم و اين بهشت از طرف خداوند تعالى ثواب و اجرى است كه به مؤمنين داده مى‌شود، اجر و ثواب نيكو نزد خداوند تعالى مى‌باشد.
[توضيح: اهل مكه اكثرا تاجر بودند اغلب به طرف شام و يمن براى تجارت مى‌رفتند ولى اهل مدينه اكثرا فلاح و زارع بودند و غنا و ثروت اهل مكه كه مشرك و كافر بودند به بعضى از مسلمانان تأثير خاص نمود خداوند تعالى آيه شريفه را در اين باره نازل فرمود.] ١٩٦- اى اشخاص مؤمن كه به حسرت به اهل مكه نگاه مى‌كنيد، گردش آنها در شهرها و تجارت ثروت آنها شما را مغرور نسازد،
١٩٧- آن متاع قليل و كمى از دنيا است. به زودى فانى مى‌شود و بعد از آن منازل آنها جهنم است. چه جاى بدى است، جهنم كه براى آنها آماده شده است.
١٩٨- اما آنهايى كه از پروردگار خود ترسيده، هر عمل خبيث را ترك كنند. براى آنها در آخرت بهشت‌هايى هست كه از زير درختان و قصور آن نهرها جارى است و در آن بهشت، هميشه خواهند بود. آن جنت براى آنها از طرف خداوند تعالى آماده مى‌باشد. (هم چنان كه براى مهمان خوردنى و نوشيدنى قبلا آماده مى‌كنند) و آنچه نزد خدا است، براى نيكان از هر چيز بهتر است.
[توضيح: آيه شريفه زير در حق عبد اللَّه ابن سلام و اصحاب او كه قبول اسلام كردند نازل شده است.] ١٩٩- در حقيقت از اهل كتاب (يهوديان) اشخاصى هستند كه به خداوند تعالى و به كتابى كه به شما نازل شده (قرآن) و به كتابى كه به خودشان نازل شده، ايمان دارند و قلبا مى‌ترسند و به خدا ايمان دارند. احكام الهى را به ثمن بخس از مال دنيا معامله نكرده، تغيير نمى‌دهند، اجر آنها نزد خداوند تعالى است. در حقيقت خداوند تعالى جزاى عمل هر شخصى را به او خواهد رساند.
٢٠٠- اى ايمان آورندگان! در بجا آوردن احكام دين و تكاليف آن صبر كنيد، در موقع جهاد، جلو دشمن، خودتان را به صبر و شكيبايى وادار كنيد، تا به دشمن غلبه نمائيد، در سر حدات ممالك اسلامى، اسبان خود را بسته، براى جهاد آماده شويد، از خداوند تعالى بترسيد و به احكام قرآن عمل كنيد و به سبب عمل رستگار خواهيد بود.
٤ سوره نساء
در مدينه نازل شده است‌
به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- اى مردم! از پروردگارتان بترسيد، به همديگر ظلم نكنيد. صله ارحام به جا آورده، با هم برادر وار زندگى كنيد، پروردگار شما خداى قادرى است كه شما را از نفس واحد يعنى از يك تن (آدم عليه السّلام) آفريد، و از (تنه) اصلى شما را شاخه‌ها جدا نمود و از نفس آدم، همسر او حوا را خلق نمود (از ماده و خاكى كه آدم خلق شده بود، حوا را نيز خلق فرمود) و از آنها مردان و زنان زيادى پديد كرد. و از آن خداى كه در موقع سؤال، و سوگند دادن به او و صله ارحام با هم سوگند مى‌خوريد، بترسيد و به همديگر ظلم نكنيد (در بين اعراب رسم و معمول بود در موقع سؤال از همديگر اين طور