١٢- اى پيغمبر (خداوند تعالى اين چنين به رسول خدا خطاب مى‌فرمايد تا مسلمانها ملاحظه ادب كرده آن جناب را به نام نخوانند) زمانى كه زنان ايمان آورنده براى بيعت به حضور تو آيند بايد به اين شرائط بيعت كنند (شرط اول) بايد به خداوند تعالى هيچ شريك قرار ندهند (شرط دوم) نبايد دزدى بكنند (شرط سوم) نبايد زنا دهند (شرط چهارم) نبايد اولادشان را به قتل برسانند (شرط پنجم) نبايد زنان در حامله بودن و زائيدن به شوهران خود افترا ببندند «يعنى اولادى را كه از ديگرى حامله شده‌اند به شوهرانشان نسبت ندهند و نگويند كه «اين اولاد از تو است» (شرط ششم) (يا محمد) در امر به كارهاى نيكو نبايد به تو عاصى شوند بلكه در هر امر خير اطاعت كردنشان از تو لازم است (يا محمد) اگر با اين شرائط به تو بيعت كردند تو هم با همان شرائط از آنها بيعت گرفته براى آنها نزد خداوند تعالى طلب مغفرت كن در حقيقت خداوند تعالى به اشخاصى كه داخل ايمان شوند رحم كرده بخشنده آنها است.
١٣- اى ايمان آورندگان جماعتى را كه (يهوديان را) خداوند تعالى بر آن غضب نموده دوست نداريد دوست داشتن اشخاصى كه خداوند تعالى غضب نموده است سزاوار نيست، يهوديان با علم به حقانيت رسول خدا از روى عداوت او را انكار كرده بدين جهت از ثواب آخرت مأيوس گشته‌اند چنان كه كافرانى كه در قبرند از ثواب آخرت مأيوس شده‌اند.
٦١ سوره صف‌
در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
[توضيح: مؤمنين قبل از مأمور شدن به جهاد با هم گفتند كاشكى كه مى‌دانستيم كدام عمل نزد خداى تعالى بهتر است تا آن را عمل مى‌كرديم. بعد از اين كلام امر به جهاد شدند همين كه غزوه احد اتفاق افتاد فرار كرده پراكنده شدند اين سوره مباركه نازل شده نسبت به سخنى كه گفته (و عمل نكردند) مذمت شدند. ليكن آيه شريفه شامل هر قسم وعده دروغ و خلاف مى‌باشد.] ١- (يا محمد) تمام اشياء موجود آسمانها و زمين ذاتا براى خداى تعالى ذكر كرده از هر عيب و نقص او را مقدس قرار مى‌دهند خداى تعالى غالب بر مخلوقات بوده در تدبيرات خود حكيم است.
٢- اى مؤمنين شما كه ادعاى ايمان مى‌كنيد چرا سخنانى را مى‌گوييد كه عمل نمى‌كنيد،
٣- شخص بايد به گفته خود عمل كند دشمن بزرگ نزد خداى تعالى كسى است كه سخنى بگويد و آن را عمل نياورد.
٤- در حقيقت خداوند تعالى اشخاصى را كه در راه او صف كشيده و در جهاد مانند ديوار محكم (سد آهنين) پايدارى و ايستادگى نمايند دوست مى‌دارد شما كه مى‌گوييد كار خدا پسندانه به جا بياوريم پس چرا در جهاد ثابت قدم نشده در غزوه احد فرار كرديد پس سخنى را نگوييد كه به جا نخواهيد آورد.
٥- (يا محمد) قوم موسى هر قدر كه او را اذيت كردند صبر نمود تو هم مانند او صبر كن، به ياد آر زمانى را كه موسى به قوم خود بنى اسرائيل گفت اى قوم من چرا به من اذيت مى‌كنيد و حال آن كه يقينا مى‌دانيد كه من پيغمبر خداى تعالى هستم به سوى شما فرستاده شده‌ام تا اين كه احكام خداى تعالى را به شما برسانم با داشتن علم به حقانيت من بايد به من اطاعت كرده مرا تعظيم و تكريم نماييد نه اين كه به من اذيت كرده استهزاء كنيد؛ همين كه به موسى اطاعت نكرده از حق اعراض نمودند خداى تعالى هم لطف و رحمت خود را از آنها منع نموده در كفر و ضلالت باقى ماندند خداى تعالى جماعت فاسق را (به سبب قابل هدايت نبودنشان) هدايت نكرده لطف و رحمت خود را شامل آنها نمى‌سازد.
٦- (يا محمد) به ياد آر عيسى پسر مريم را و مانند او صبر كن زمانى كه به بنى اسرائيل خطاب كرده گفت (اى بنى اسرائيل) من فرستاده‌