ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٦٧ - ٩ سوره توبه

مى‌شويد تا خبر مغلوبيت ما به شما برسد منتظر نباشيد، از ما به شما خبر نمى‌رسد مگر يكى از اين دو خبر خوش، يكى خبر غلبه به دشمن و غنيمت آوردن، و ديگر شهيد شدن و اجر آخرت پيدا كردن. (از ما به شما يكى از اين دو خبر نيكو خواهد رسيد به خيالتان ما از مقتول شدن در جهاد كراهت داريم؟ براى ما مرگ و زندگى تفاوتى ندارد) ولى ما درباره شما منتظريم كه خداوند تعالى از جانب خويش عذابى به شما فرستاده هلاكتان سازد و يا به دست ما به شما عذاب كند و جملگى به دست ما مقتول شويد. اى منافقين شما به آخر امر ما منتظر باشيد ما هم با شما به آخر امر شما منتظريم تا ببينيم خداوند تعالى شما را چگونه ذليل كرده و دين خود را رونق مى‌بخشد.
٥٣- بگو (يا محمد) اى منافقين اگر در راه خداوند تعالى به ميل و رغبت خودتان يا به كراهت و ناچارى انفاق كنيد ابدا از شما مقبول نخواهد شد در حقيقت شما جماعت فاسق هستيد هيچ عملى از شما قبول نمى‌شود.
٥٤- براى عدم قبول انفاق و احسان آن منافقين هيچ چيز مانع نيست مگر اين كه در حقيقت آنها به خداوند تعالى و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) كافر شدند همچنين از اين جهت مقبول نمى‌افتد كه نماز نمى‌خوانند مگر به كسالت (خواندن و نخواندن نماز نزد آنها مساوى است زيرا براى نخواندن نماز، اعتقاد به عذاب ندارند) و در احسان كردن از روى كراهت احسان مى‌كنند هيچ وقت به ميل و رغبت احسان نمى‌كنند اگر چه به ميل و رغبت احسان كنند قبول نخواهد شد زيرا قلبا منافق هستند.
٥٥- (يا محمد) كثرت مال و اولاد منافقين، تو را به تعجب نياورد در حقيقت خداوند تعالى اراده فرموده كه به سبب آن مال و اولاد در دنيا به آنها عذاب كند (آنها را به هلاكت اولاد و گرفتارى‌هاى ديگر همچنين اتلاف مال مبتلا مى‌سازد اين مطلب براى آنها بزرگترين عذاب است) و اراده خداوند تعالى بر اين است كه منافقين به مال و اولاد خود مغرور باقى مانده، در حال كفر روح از بدنشان خارج شود.
٥٦- آن منافقين براى شما قسم مى‌خورند كه از شما مسلمين هستند، ولى دروغ مى‌گويند آن منافقين از شما نيستند دين اسلام به قلب آنها داخل نشده، بلكه آنها جماعت ترسو هستند از شما خوف كرده تقيه نموده اظهار اسلام مى‌كنند.
٥٧- اگر منافقين پناهگاهى از قلاع محكم يا جزيره، يا مخفى گاهى (مثل مغاره كوه‌ها) و يا گريزگاهى (مثل منازل حيوانات) براى خود پيدا كنند كه بتوانند آنجا استراحت كنند از شما كنار شده به سوى امكنه مزبور به سرعت رو مى‌كنند با شما، نهايت عداوت دارند و اگر بتوانند روى شما را نمى‌بينند.
٥٨- يا محمد بعضى از منافقين هستند كه در تقسيم زكاة بر تو ايراد مى‌گيرند يا محمد اگر به عيب جويان از زكاة داده شود راضى مى‌شوند و اگر زكاة داده نشود آن وقت آنها را غضبناك مى‌بينى (پس معلوم مى‌شود كه غضب آنها براى رضاى خداوند تعالى نيست بلكه براى نفس خودشان مى‌باشد كه موقع ندادن زكاة غضب مى‌كنند).
٥٩- اما اگر منافقين به آنچه كه خداوند تعالى و پيغمبر او به آنها داده راضى شده بگويند خداوند تعالى به ما كفايت مى‌كند و بعد از اين خداوند تعالى از فضل و كرامت خويش و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) از غنايم به ما مال بيشتر عطا مى‌فرمايند در حقيقت ما از دنيا اعراض كرده به خداوند تعالى ميل و رغبت داريم (اگر اين سخنان را بگويند و به قسمت الهى راضى شوند براى آنها اين بهتر است).
٦٠- (زكاة بيت المال مسلمين بايد به اصناف هشتگانه تقسيم شود) آنهايى كه به تقسيم رسول خدا عيب مى‌گيرند اگر از اصناف مذكور باشند از زكاة سهمى دريافت مى‌كنند و اگر جزء مستحقين زكاة نباشند نبايد از رسول اكرم عيبجويى نمايند. تقسيم زكاة به هشت صنف، به شرحى است كه ضمن آيه بيان شده در حقيقت بايد زكاة صرف شود اولا به فقرا ثانيا به مساكين (فقير به شخصى گفته مى‌شود كه گذران زندگيش پايين‌تر از مسكين باشد) ثالثا به عاملين زكاة (اشخاصى كه زكاة از اطراف جمع كرده براى اين كار مأمور شده‌اند به آنها شهريه از زكاة داده مى‌شود) رابعا به اشخاص غير مسلم (به آنها زكاة داده مى‌شود كه قلبشان با مسلمين الفت گيرد دوست و كمك باشند، يا اين كه در سر حدّات اسلام باشند به سبب دادن زكاة سر حدّات را حفظ كنند) خامسا به غلام و كنيزى كه اربابشان به آنها اذيت كنند آنها را خريدارى كرده و آزاد كنند سادسا به اشخاصى كه مقروضند (و به دادن قرض قدرت نداشته باشند قرض اين قبيل اشخاص را از زكاة ادا مى‌كنند. سابعا در راه خداوند تعالى (در امور خير دين و ابناء ملت و مصالح اجتماع از هر قبيل) ثامنا به اشخاصى كه مسافر بوده و در اثناى سفر مخارجشان تمام شود بايد از زكاة به حدى داده شود تا به مكان خودشان برسند اگر چه در ولايت خود غنى باشند اين زكاة از طرف خداوند تعالى به شما واجب شده و بايد ادا كنيد خداوند تعالى به هر چيز عالم بوده از روى حكمت براى شما احكام قرار مى‌دهد (بيان حكم زكاة ضمن احوال منافقين از اين جهت است كه محل مصرف زكاة معلوم شود منافقين طمع خود را از زكاة قطع كنند و به تقسيم زكاة از طرف رسول خدا ايراد نگيرند) زيرا آنها داخل اصناف هشتگانه نبودند.
٦١- بعضى از منافقين هستند كه پيغمبر ما را (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) به زبان اذيت مى‌كنند اذيتشان اين است كه مى‌گويند اين پيغمبر سراسر