(هشت روز) به آنها باد شديد و تند فرستاديم تا اين كه عذاب ذليل كننده را در دنيا قبل از عذاب آخرت به آنها بچشانيم اما عذاب آخرت شديدتر از عذاب دنيا ذليل كننده است و هيچ كمك هم بر آنها نمى‌شود تا از عذاب خلاص شوند.
١٧- (يا محمد) اما براى جماعت ثمود پيغمبر فرستاده آنها را به طرف حق هدايت كرديم آنها ضلالت را بر هدايت و كفر را بر ايمان اختيار كردند، به سبب اعمال مكتسبه جماعت ثمود صيحه شديد «عذاب ذلت» همه را گرفته هلاك شدند.
١٨- ليكن مؤمنين و اهل تقوى را از عذاب نجات داديم.
١٩- (يا محمد) در روز قيامت دشمنان خداوند تعالى به طرف آتش جهنم جمع مى‌شوند در حالى آنها را نگه مى‌دارند تا اين كه آخرينشان جمع شده همه حاضر شوند.
٢٠- (يا محمد) همين كه دشمنان خداوند تعالى به طرف جهنم رسيدند آن وقت خداوند تعالى از اعضاء آنها شهادت مى‌خواهد گوشها و ديدگان و پوستهاى اندام ايشان به اعمال آنها شهادت مى‌دهند.
٢١- آنها به جلود خود مى‌گويند چرا به ضرر ما شهادت داده ما را رسوا نموديد، پوستهاى ايشان جواب داده مى‌گويند ما به اختيار خود تكلم نكرده شهادت نداديم بلكه خداوند تعالى كه به هر چيز قوه ناطقه داده به سخن در مى‌آورد به ما هم قوه نطق داده به سخن آورد خداوند تعالى به هر چيز قادر است همان طور كه اول دفعه شما را خلق كرد الحال باز به شما حيات داده به طرف او بر مى‌گرديد خداوند مقتدر به گويايى ما نيز قادر است.
٢٢- (يا محمد) آن وقت به عاصيان گفته مى‌شود كه در دنيا موقع ارتكاب به اعمال قبيحه آن را مخفى نكرده و مرتكب شدنتان را از اعضايتان بدون ترس پنهان نمى‌كرديد كه بلكه در قيامت گوشها و چشمها و پوستهاى شما به ضرر شما شهادت بدهند زيرا شما قيامت را منكر شده به گويايى اعضاء از طرف خداوند تعالى باور نمى‌كرديد بلكه در ارتكاب معاصى در خفا گمان داشتيد كه خداوند تعالى به اكثر اعمال شما (امور مخفى) عالم نمى‌شود از اين جهت پنهان نمى‌كرديد.
٢٣- اين ظن و گمان كه در حق خداوند تعالى كرديد (كه به امور مخفى عالم نمى‌شود) شما را به هلاكت انداخته و به نفسهاى خود از زيانكاران گشتيد.
٢٤- (يا محمد) اگر عاصيان در قيامت صبر كرده بايستند صبر كردن به آنها فايده بخش نمى‌شود آتش جهنم جايگاه آنها شده خلاص نخواهند شد و يا اگر رجعت خود را به طرف دنياى محبوب خود تقاضا كنند به آنها جواب داده نشده و به برگشتن اذن داده نخواهند شد در هر حال گرفتار عذاب خواهند شد.
٢٥- (يا محمد) مشركينى كه به تو اطاعت نكرده ايمان نمى‌آورند (به سبب طينت خبيث آنها) براى آنها رفقاى شيطان صفت قرار داديم تا براى آنها اعمال گذشته و حاضر را زينت داده از ايمان آوردن آنها را مانع مى‌شوند، (يا محمد) در حقيقت به سبب زيانكار شدن مشركين به نفس خود عذاب ما به آنها در گفتار خداوند تعالى در قطار امتهاى جن و انس كه پيش از آنها بوده‌اند به آنها محقق گرديد.
[توضيح: جماعت قريش به هم نصيحت كرده مى‌گفتند كه موقع قرائت قرآن از طرف محمد، صداهاى بلند سر داده سخنان خرافى و هزل بگوئيد تا محمد را از خواندن قرآن مانع شويد در اين باره آيه شريفه زير نازل شد. فرمايد:] ٢٦- (يا محمد) موقع قرائت قرآن تو، كفار به يكديگر گفتند به اين قرآن گوش ندهيد در اثناى قرائت قرآن سخنان لغو و باطل به آن مخلوط كنيد شايد بدان سبب بر (محمد) غالب شده قرآن را باطل نمائيد.
٢٧- (يا محمد) كفار با تو بدين قسم رفتار مى‌كنند البته به آنها عذاب شديد را چشانيده به عذاب جهنم آنها را مبتلا خواهيم كرد البته در آخرت جزاى قبيح‌ترين اعمال را عذاب بزرگتر به آنها جزا مى‌دهيم.
٢٨- اين قبيل جزاى بد جزاى دشمنان خداوند تعالى است و آن هم عذاب آتش است، (يا محمد) براى آنها داخل جهنم مكان هميشگى بوده به سبب انكار آيات ما عذاب هميشگى آتش را، به آنها جزا مى‌دهيم.
٢٩- (يا محمد) در جهنم كفار مى‌گويند پروردگارا، از شياطين جن و انس آنهايى كه ما را به ضلالت انداختند تا مستحق چنين عذاب شديم به ما نشان بده آنها را زير پاهاى خود بگذاريم تا اين كه در عذاب پائينتر از مرتبه ما باشند، لا محاله ببينيم آنهايى كه ما را به ضلالت انداختند بيشتر از ما معذب مى‌گردند. (خداوند تعالى در اين آيه به آنها جواب نمى‌دهد زيرا در آيه ديگر فرموده كه در عذاب گمراهان و گمراه كنندگان تفاوت نيست زيرا به همه‌تان عقل عطا كرده‌ام شما حكم عقل را ترك كرده با تبعيت از هواى نفس به سخنان رؤسا اطاعت كرده به ضلالت افتاديد به شما هم مانند آنها عذاب خواهد شد).