٣٦- (اشخاص خبيث و متكبر) در شرك باقى مانده مى‌گفتند آيا ما معبودهاى خود را به خاطر شاعر مجنونى (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) ترك كنيم آيا چنين چيزى ميسر است؟.
٣٧- چنين نيست كه مشركين مى‌گويند (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) مجنون نيست بلكه (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) به حق و عدالت از طرف خداوند تعالى آمده انبياء پيشين را نيز تصديق نموده است همان طور كه انبياء سلف به نفى شرك امر مى‌كردند اين محمد هم به نفى شرك امر مى‌كند امر تعجب‌آورى نمى‌گويند تا شما از او متنفر شويد.
٣٨- در حقيقت شما مشركين (در دنيا و آخرت) عذاب سخت و دردناك را خواهيد چشيد.
٣٩- به شما مشركين و گناهكاران جزا داده نمى‌شود مگر جزاى عمل خودتان به شما ظلم نخواهد شد.
٤٠- مگر احوال بندگان خالص خداوند تعالى كه روز قيامت چگونه خواهد بود «به شرح ذيل است».
٤١- براى بندگان خالص نزد خداوند تعالى روزى معين و معلوم فراهم است.
٤٢- آن روزى معلوم انواع ميوه‌جات است كه آنها را براى تلذذ ميل مى‌كنند. خودشان نيز نزد خداوند تعالى عزيز و مكرم مى‌شوند (عزت و اكرام نزد خداوند تعالى بالاترين سعادت است همان طور كه ذلت و خوارى بالاترين شقاوت محسوب مى‌شود).
٤٣- منازلشان در بهشت‌هاى ابدى پر نعمت خواهد بود.
٤٤- خودشان نيز روبرو روى تختها قرار گرفته مشغول صحبت مى‌شوند.
٤٥- خادمين كاسه‌هاى پر از چشمه‌هاى شراب كه خداوند تعالى به قدرت كامله خود خلق نموده بين آنها گردانده و به آنها مى‌نوشانند.
٤٦- رنگ كاسه و شراب از صافى و روشنى براى نوشندگان مزيد لذت را باعث مى‌شوند.
٤٧- در آن شراب صفت شراب دنيوى نبوده فساد عقل و خمارى نيست و از آن شراب مست نمى‌شوند.
٤٨- در نزد اهل بهشت حوريان زيبا چشمى است كه چشمهاشان خاص خودشان مى‌باشد و جز به شوهر خود به هيچ كس التفات نمى‌كنند.
٤٩- گويا آن حوريان از سفيدى رنگ مانند تخم مخفى شده (شتر مرغند) كه از تأثير هوا پنهان مانده‌اند (اعراب زنان سفيد پوست را از سفيدى به تخم شتر مرغ تشبيه كرده آنها را بيضات الخدور مى‌گويند) از اين آيه شريفه تكلم خداوند تعالى در قرآن شريف مطابق عرف و عادت، ظاهر و آشكار مى‌شود (نوع بشر طالب غذاى جسمانى و شهوات نفسانى است از اين جهت خداوند تعالى نوع بشر را به وعده‌هاى صحيح از انواع اغذيه و تكميل شهوات نفسانى وعده داده مردم را به توحيد و معارف و مكارم اخلاق دعوت مى‌كند. همان طور كه پدر و مادر موقع اعزام طفل به مدرسه و يا تحصيل و صنعت چنين وعده‌هايى مى‌دهند تدبر لازم است).
٥٠- (يا محمد) اهل جنت هنگامى كه روى تختها نشسته و شراب ميل مى‌كنند رو به هم كرده از احوال دنيايشان از يكديگر سؤال مى‌كنند.
٥١- در مقام صحبت يكى از آنها مى‌گويد من در دنيا رفيقى داشتم كه منكر قيامت بود.
٥٢- آن رفيق مرا مى‌گفت آيا تو از تصديق كنندگان قيامت و آخرت هستى؟.
٥٣- به من مى‌گفت آيا زمانى كه ما را مرگ درك كرده خاك و استخوان شديم بعد از آن دوباره حيات يافته براى حساب و جزا محشور خواهيم بود؟.
٥٤- (يا محمد) آن شخص به رفقاى بهشتى خود مى‌گويد ميل داريد كه به احوال و منزل آن رفيقم مطلع شويد (آنها مى‌گويند البته ميل داريم ببينيم كه احوال شخص منكر چگونه است).
٥٥- آنها به جهنم نگريسته رفيق خود را در وسط جهنم داخل عذاب شديد و دردناك مى‌بينند.
٥٦- به رفيق خود خطاب كرده مى‌گويد قسم به خداوند تعالى نزديك بود كه مرا نيز از دين اسلام خارج كرده قيامت را منكر شده به هلاكت مى‌انداختى.
٥٧- اگر توفيق و نعمت پروردگار من شامل من نمى‌شد مانند تو قيامت را منكر شده در دين اسلام پايدار نمى‌شدم البته من هم مانند تو از جمله حاضرين براى عذاب جهنم مى‌شدم (حمد بر خداوند تعالى كه به من توفيق داد و مانند تو منكر قيامت نگشتم).
٥٨- مؤمنين در آخرت از فرح و سرورشان مى‌گويند، آيا ما، در اين بهشت هميشه متنعم شده ديگر ما را موت درك خواهد كرد؟.
٥٩- مگر اين كه در دنيا همان يك مرتبه كه ما را موت درك كرد ديگر غير آن براى ما مرگ نشده و به ما عذاب هم نخواهد شد، چنين معلوم مى‌شود كه در اين نعم ما هميشه خواهيم بود.
٦٠- (يا محمد) در نعمت جاويدان بودن مؤمن و راحتى و آسوده خاطرى آنها نيل به اجر و ثواب بزرگ مى‌باشد بيشتر از اين چه اجر و ثوابى وجود دارد.
٦١- در دنيا هر كس كه عملى انجام مى‌دهد بايد براى رسيدن به چنين اجر و ثوابى عمل كند.
٦٢- (يا محمد) به مشركين بگو آيا نعم بهشت و لذات حاصله از آنها