اين است كه موقع نبودن آب، با خاك شما را پاك و با اجازه تيمم نعمت خود را به شما تمام كند در هر حال به عبادت او استوار شويد.
البته بايد به نعمتهاى خداوند تعالى شكر كنيد تا به شما جزاى خير بدهد.
٧- اى مؤمنين، به ياد آوريد نعمتهاى خداوند تعالى را كه به شما عطا فرموده است همچنين به ياد آوريد آن عهد خداوند تعالى را كه شما را بدان متعهد نموده است (رسول خدا از مسلمين عهد گرفت كه بايد در تمام اوقات در اطاعت الهى باشند آنها هم اطاعت كردند چنان كه خداوند تعالى فرمايد) وقتى كه خداوند تعالى به وسيله محمد صلّى اللَّه عليه و آله از شما عهد گرفت و شما گفتيد شنيديم و اطاعت كرديم پس در اين عهد و اطاعتتان ثابت و پايدار شويد، از خداوند تعالى بترسيد و از اطاعتش خارج نشويد، در حقيقت خداوند تعالى به اسرار مكنون در سينه‌ها عالم است و مى‌داند كه شما قلبا مطيع هستيد يا نه.
٨- اى ايمان آورندگان، در دادن شهادت خداوند تعالى را ملاحظه كرده، در حق ثابت شده شهادت را از روى عدالت بدهيد، اگر چه آن شهادت به ضرر اقربا و نفع و خير دشمنان باشد، عداوت و دشمنى با طايفه‌اى شما را وادار نكند كه در حق آنها عدالت نكنيد و يا در شهادت و غير شهادت به آنها ظلم كنيد البته چنين اعمالى از شما مسلمين سزاوار نيست، بايد درباره هر طايفه شما با عدالت رفتار كنيد كه عدالت به تقوى نزديك‌تر است، از خداوند تعالى ترسيده عدالت را ترك نكنيد و در حق هيچ طايفه ظلم نكنيد، در حقيقت هر چيزى را كه انجام مى‌دهيد خداوند تعالى عالم و خبردار است.
٩- خداوند تعالى به اشخاصى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند وعده فرموده از براى آنها نزد خداوند تعالى بخشودگى و اجر و ثواب بزرگ موجود است.
١٠- اشخاصى كه كافر شده و معجزات ما را تكذيب نموده‌اند آنها اهل جهنم و هميشه در عذاب خواهند بود.
[توضيح: در غزوه ذى انمار رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با اصحاب به نماز ظهر مشغول شدند بعد از فراغ از نماز مشركين پشيمان شده گفتند كه ميبايست در موقع نماز هجوم كرده و آنها را به قتل مى‌رسانديم بعد گفتند اينها نماز ديگرى دارند كه همان نماز عصر است و آن را از پدر و اولاد بيشتر دوست دارند موقع خواندن آن نماز آنها را به قتل مى‌رسانيم آن وقت خداوند تعالى حكم نماز خوف را نازل فرمود تا موقع عبادت مسلمين غافل‌گير نشوند (احكام نماز خوف ضمن آيه ٩٩ سوره نساء بيان شد) رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نماز را به طريق خوف خواندند، خداوند تعالى هم به قلب مشركين خوف انداخت رسول خدا و اصحابش سلامت ماندند ضمن آيه شريفه زير خداوند تعالى نعمت نجات از دشمن را به مؤمنين بيان مى‌فرمايد:] ١١- اى اشخاصى كه ايمان آورده‌ايد آن نعمت خداوند تعالى را كه به شما اعطا فرموده است به ياد آوريد (نعمت خداوند تعالى اين است) آن دم كه جماعتى از مشركين در غزوه (ذى انمار) قصد كردند دستهاى خود را به سوى شما باز كرده و سر نماز شما را به قتل برسانند، خداوند تعالى دستهاى آنها را از ضرر رساندن به شما بازداشت نعمت الهى را به ياد آورده از خداوند تعالى بترسيد و به امر و نهى او اطاعت كنيد، مؤمنين در تمام كارها بايد به خداوند تعالى توكل كنند.
[توضيح: خداوند تعالى بعد از هلاكت فرعون به موسى عليه السّلام امر فرمود كه بنى اسرائيل را به جاى آنها سكونت دهد، و دوازده نفر از بنى اسرائيل را به دوازده طايفه بنى اسرائيل نقيب و رئيس قرار دهد (بنى اسرائيل از دوازده اولاد يعقوب عليه السّلام دوازده طايفه بودند) سپس از آنها عهد و ميثاق محكم بگيرد تا به خداوند تعالى اطاعت كنند و از اطاعت خارج نشوند، حضرت موسى به امتثال امر الهى دوازده نفر رئيس به آنها تعيين نمود و از آنها عهد گرفت به طرف شام حركت نمودند نزديكى‌هاى شام به دوازده نقيب امر كرد قبلا به شام بروند و از اوضاع بت پرستان خبر گيرند در موقع مراجعت، به خود موسى خبر دهند (به آن بت پرستان عمالقه مى‌گفتند) ولى از احوال مشهوده به بنى اسرائيل خبر ندهند، دوازده نفر نقيب به امر موسى عليه السّلام به شام داخل شدند بت‌پرستان را در نهايت شوكت و قدرت ديده از عظمت جثه آنها به نقيب‌ها خوف غالب گرديد در مراجعت ده نفر از نقبا از امر موسى خارج شده چگونگى را به بنى اسرائيل خبر دادند و آنها را از رفتن به جلو دشمن ترساندند. آنها هم از اطاعت موسى خارج شدند فقط دو نفر به نام (كالب بن يوفنا) از اولاد يهودا ديگرى (يوشع بن نون) از اولاد افرائيم بن يوسف اخبار را به قوم خود ندادند آيه شريفه زير اشاره به اين قضيه است فرمايد:] ١٢- يا محمد خداوند تعالى به وسيله موسى عليه السّلام از بنى اسرائيل عهد محكم گرفت تا از اطاعت الهى خارج نشوند و بعد از آن بنى اسرائيل دوازده نفر رئيس به دوازده طايفه بنى اسرائيل نقيب تعيين نموديم بعد از آن خداوند تعالى فرمود اى بنى اسرائيل بدانيد و خبردار باشيد من هميشه با شما هستم و هيچ وقت از شما غافل نيستم، در جميع اعمال مرا ملاحظه كرده اعمال خوب را ترك نكرده و به اعمال قبيح مباشرت نكنيد، اى بنى اسرائيل اگر شما نماز خوانديد و زكاة داديد و به پيغمبرانم ايمان آورده، و ثابت شديد و در نشر دين به پيغمبرم معاضدت كرديد و در راه خداوند تعالى براى ابناء ملت صرف مال كرده و به خداوند تعالى قرض داديد، به عوض آنها از گناهان صغيره شما گذشته و مى‌بخشم، و شما را به باغات بهشت آنجايى كه از زير درختان و قصور آن نهرها جارى است داخل مى‌كنم. و هر كه بعد از اين شرايط از شما كافر شود حقيقتا گمراه بوده و از راه مستقيم كنار افتاده است (بنى اسرائيل از همين عهد خداوند تعالى خارج شده پايدار نشدند).
١٣- يا محمد از اين جهت كه بنى اسرائيل عهد خود را شكسته و از اطاعت خداوند تعالى خارج گشتند به آنها لعنت كرده و از رحمت خود كنار كرديم، باز به سبب عهدشكنى لطف و مرحمت خود را از آنها بريديم، تا اين كه قلب آنها قسى شده و كلمات تورات و وحى الهى را تغيير داده به خداوند تعالى سخنان ديگر افترا بستند، و به سبب عدم اطاعت نصيب و حصه از ثواب بزرگ الهى را كه در تورات به آنها وعده شده بود از ياد بردند، يا محمد عهدشكنى و عدم اطاعت عادت هميشگى يهوديان است آباء و اجداد آنها در زمان‌هاى گذشته به انبياء خيانت كرده‌اند حال اين يهوديان هم به تو خيانت مى‌كنند و به مشركين كمك كرده آنها را به جنگ تو ترغيب‌