١٢- (يا محمد) اگر روز قيامت حال آن مشركين و گناهكاران را ببينى كه چگونه در حضور خداوند تعالى از حيا و خجالت سرها در پيش افكنده و به حال ناگوارى مى‌ايستند آن وقت مى‌گويند، اى پروردگار ما صدق وعده‌هايى را كه در دنيا دادى به چشم ديديم و تصديق انبياء را از تو شنيديم ما را به دنيا برگردان تا در دنيا عمل صالح انجام دهيم در حقيقت ما به مقام يقين رسيده ايمان آورده‌ايم.
١٣- (يا محمد) اگر ما بخواهيم به قهر و جبر بر هر نفس، هدايتش را داده به دين اسلام داخل كنيم، مى‌كنيم ولى ما بنا را بر اختيار گذاشته‌ايم نه به اضطرار، هر شخص در اختيار كفر و يا ايمان آزاد است ليكن به سبب اختيار كفر از طرف عاصيان از طرف من سخن من (امر من) حق و ثابت شده كه بايد جهنم را از كفار انس و جن پر سازم.
١٤- روز قيامت به مشركين و عاصيان گفته مى‌شود به سبب فراموش ساختن ملاقات چنين روزى عذاب جهنم را بچشيد، در حقيقت در برابر آن نسيان ما هم شما را فراموش كرده‌ايم از اين جهت به شما عذاب مى‌شود؛ به سبب ارتكاب كفر و عاصى در دنيا عذاب هميشگى را چشيده در جهنم هميشه بمانيد.
١٥- (يا محمد) در حقيقت به آيات ما كسانى ايمان مى‌آورند كه چون آيات ما به آنها ذكر شده تلاوت گرديد به خداوند تعالى تواضع كرده و براى شكر گزارى به دين اسلام سجده كرده حمد و ثنا نموده از هر عيب و نقص خداوند تعالى را پاك و منزه قرار مى‌دهند و به خداوند تعالى سجده كرده از حمد و ثنا نمودن كبر و غرور نمى‌نمايند.
١٦- از صفات مؤمنين آن است كه شب هنگام پهلوهاى آنها از بستر خواب كنار شده (از استراحتگاه و خوابگاه خود كنار شده به خداوند تعالى عبادت مى‌كنند) از غضب پروردگارشان خوف كرده به رحمتش طمع بسته او را طلب و عبادت مى‌كنند، و از نعمى كه به آنها روزى داده‌ايم انفاق كرده به ابناء ملت كمك شده احتياجات آنها را رفع مى‌كنند.
١٧- هيچ كس نداند كه خداوند تعالى در آخرت براى جزاى اعمال مؤمنين از نعمى كه ديدگان آنها را روشن مى‌سازد پنهان داشته شده است.
[توضيح: علامه خازن (على ابن ابراهيم) بغدادى در تفسير لباب التأويل فى معانى التنزيل ذكر كرده مى‌گويد كه آيه شريفه زير در حق (على ابن ابى طالب و وليد بن عقبه) نازل شده خداوند تعالى ضمن آيه (على عليه السّلام) را مؤمن و (وليد) را فاسق مى‌گويد بين اين دو درباره امرى اختلافى پيش آمد وليد به على گفت ساكت باش تو بچه‌اى من پير مردم در هر مقام از تو برترم على گفت ساكت باش در حقيقت تو فاسقى آن وقت آيه شريفه زير نازل شده فرمايد:] ١٨- آيا آن شخصى كه به خداوند تعالى و رسول او (محمد) ايمان آورده باشد مانند آن شخصى است كه فاسق باشد هيچ وقت مؤمن با فاسق برابر و مساوى نمى‌شوند (گرچه آيه شريفه درباره على (عليه السّلام) و وليد نازل شده ليكن حكم آن عموم است).
١٩- اما آنان كه به خداوند تعالى و رسول او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) ايمان آورده عمل صالح كنند، به پاداش اعمال آنها باغهاى راحتى (قسمتى است از بهشت) از براى مهمانى آنان تدارك شده و آماده مى‌باشد (غير از آن باغات مقامهاى ديگر هم براى آنها مهيا شده است).
٢٠- اما منزل و مكان اشخاص فاسق در آخرت آتش جهنم است، هر زمان كه اراده كنند از عذاب جهنم خارج شوند از طرف خداوند تعالى آنها را به طرف عذاب برگردانده در عذاب باقى مى‌مانند، و به آنها گفته مى‌شود عذاب آتشى را بچشيد كه در دنيا آن را تكذيب مى‌كرديد.
٢١- (يا محمد) به اهل مكه كه به تو كافر گشته‌اند عذاب دنيا (قحطى در مكه و اسير و مقتول شدن در جنگ بدر) را مقدم بر عذاب آخرت مى‌چشانيم بلكه از كفر و شرك توبه كرده به طرف خداوند تعالى رجوع كنند.
٢٢- كيست ظالمتر از آن كس كه بعد از شنيدن آيات الهى و درك آن‌