[توضيح: موقع انداختن يوسف به چاه ده برادرش حاضر بودند فقط برادر تنى او بنيامين نزد پدرش مانده بود هنگام عصر يهودا سر چاه آمده صدا كرد؛ اى يوسف زنده‌اى يا مرده؟ يوسف گفت تو كيستى؟ گفت يهودا هستم احوالت چطور است؟
يوسف گفت حال شخصى را كه از پدر خود جدا افتاده و برادرانش بر او ظلم كرده از وطنش آواره گشته ته چاه گرسنه و غمگين بماند، نه از زندگان روى زمين است و نه از مردگان زير زمين چگونه خواهد بود؟ بعد يوسف به شدت گريه كرد يهودا هم گريه نمود بعد از آن يوسف گفت اى يهودا هر ميتى را وصيتى است وصيت من بر تو اين است كه هر وقت به جوانى نظر كردى جوانى مرا به ياد آر، هر جا يتيمى يا غريبى ديدى غريبى مرا به ياد آر، ظلمى را كه برادرانم در حق من نمودند به پدرم خبر مده يهودا به شدت گريه نمود برادران صداى گريه‌اش را شنيده آمدند او را مذمت نموده روى چاه سنگى نهادند يوسف آن زمان ١٢ سال داشت سه روز در چاه ماند در آن سه روز يهودا مخفيانه براى او طعام مى‌آورد بعد برادران بزغاله‌اى ذبح نموده به خون او پيراهنى را كه از تن يوسف خارج كرده بودند آغشته نمودند و از چند جا آن را پاره ساختند يعنى گرگ پيراهن يوسف را موقع خوردن پاره نموده است شبانه گريان نزد پدر آمدند چنان كه ضمن آيه زير خبر مى‌دهد.] ١٦- برادران از صحرا برگشته شبانگاه گريان پيش پدر آمدند (يعقوب كه فرزندان را گريان ديده يوسف را نديد وحشتزده گفت چه شده؟ يوسف من كجاست كه او را نمى‌بينم؟
١٧- گفتند اى پدر ما با يكديگر به مسابقه اسب دوانى خارج شده از يوسف دور گشتيم يوسف را (به سبب كوچكى) نزد طعام و لباس خودمان گذاشتيم در اين موقع گرگ او را خورده است ولى تو سخن ما را تصديق نكرده قبول نمى‌كنى اگر چه ما در سخن خود راستگو باشيم.
١٨- براى صدق گفته‌هاى خود پيراهن آلوده يوسف را با خون دروغين، شاهد آوردند، يعقوب گفت چنين نيست كه شما مى‌گوئيد پسر مرا گرگ ندريده است بلكه نفس شما امر بزرگى (قتل يوسف) را جهت شما زينت داده و آن را آسان نموده شما هم بدان امر مباشر شده‌ايد، بعد از اين امر صبر نيكو لازم است كه به هيچ وجه به مردم شكايت نكنم از خداوند تعالى درباره گفتار شما در حق يوسف كمك طلبيده صبر مى‌كنم، (يوسف سه روز در چاه مانده بعد از سه روز خداوند تعالى براى او راه نجات مقرر فرمود كاروانى كه از مدين آمده به طرف مصر مى‌رفتند در نزديكى آن چاه رحل اقامت افكندند چنان كه ضمن آيه شريفه زير مى‌فرمايد):
١٩- چند نفر رفيق مسافر نزديكى چاه آمده رحل افكندند، بعد از رسيدن آبدار قافله را (به نام مالك بن ذعر) به همان چاه براى آوردن آب فرستادند، مالك دلو خود را به چاه انداخت تا آب بياورد (يوسف داخل چاه دلو را ديده به آن چسبيد) مالك متوجه شد كه دلو سنگين است به چاه نظر انداخته به دقت تماشا نمود جوان زيبايى را ديد كه به دلو چسبيده است، مالك رفقا را صدا زده به آنها بشارت داده كمك طلبيد (مالك) گفت مژده و بشارت باد كه در چاه پسر زيبايى است بيائيد، كمك كنيد تا او را از چاه خارج سازيم، (يوسف را از چاه خارج نموده به ديدن جمال خورشيد مثال او مبهوت ماندند) برادران يوسف كه در اطراف و از دور و نزديك مراقب حالات يوسف بودند از اين مطلب خبردار شده نزد كاروانيان آمدند و گفتند اين غلام را شما از كجا آورده‌ايد؟ گفتند از چاه بيرون آورده‌ايم، گفتند اين غلام از آن ماست فرار كرده مدتهاست او را جستجو مى‌كنيم، گفتند اين غلام را به ما بفروشيد بعد از چانه زدنهاى بسيار او را به بيست درهم فروختند و گفتند كه اين غلام گريز پاست مواظب او باشيد تا فرار نكند، يوسف از ترس اين كه مبادا او را به قتل برسانند حرفى نزد) برادران حقيقت حال يوسف را كتمان كرده براى خود او را مال التجاره (غلام) قرار دادند. خداوند تعالى عالم است به هر آن چيزى كه برادران يوسف درباره قتل يوسف تدبير مى‌كردند.
٢٠- (يوسف را) از برادرانش به قيمت ناچيز چند درهم معدود (بيست درهم) خريدند برادران يوسف اعتنايى به قيمت يوسف نداشتند (زيرا مقصود آنها پول نبود بلكه قصد داشتند او را از پدرش دور سازند از اين جهت به پول اعتنا نداشته او را به بيست درهم فروختند، مالك او را برداشته به سوى مصر روان شد نزديكيهاى مصر كنار نيل رحل افكندند، مالك به يوسف امر كرد به آب نيل خود را بشوى يوسف داخل نيل شده خود را شستشو نمود بعد از خارج شدن از آب مالك لباسهاى فاخر بر او پوشانيده به اسب نجيبى سوار نمود به مصر وارد شدند. آن وقت پايتخت مملكت مصر منف (منفيس) بود اهل مصر به ديدن جمال مبارك يوسف متحير مانده مردم دسته دسته بر سر او جمع شدند مالك روزى را براى فروش يوسف تعيين نمود آن روز ازدحام غريبى شد (راعيل) عيال عزيز مصر كه به نام (زليخا) مشهور است (در زبان عرب به وزير فرعون مصر عزيز مى‌گفتند). يوسف را ديده بر او محبت پيدا نمود عزيز مصر (يوطفير) كه عرب او را قطفير مى‌نامد يوسف را به مبلغ گزاف خريد (وهب بن منبه) از اهل تاريخ مى‌گويد هنگامى كه يوسف را براى فروش عرضه نمودند قيمت او به حدى رسيد كه به وزن او يك دفعه طلا و دو دفعه ديگر نقره و يك دفعه نيز مرواريد دادند، اين قيمت را قطفير داده يوسف را خريد او را برده بر منزل خود صاحب اختيار نمود چون قطفير داراى اولاد نبود يوسف را پسر خوانده خود نموده به زليخا سفارش نمود چنان كه ضمن آيه زير خبر مى‌دهد):
٢١- (قطفير) نام از اهل مصر خريدار يوسف به زن خود زليخا گفت مقام و مرتبه يوسف را عزيز و گرامى بدار، در لباس و طعام او درست دقت كن، اميد است كه اگر اين پسر به مقام مردى برسد همه چيز بداند و به ما منفعت بسيار برساند. و يا به سبب نداشتن فرزند او را اولاد خود قرار دهيم، (يا محمد) همان طور كه يوسف را نجات داده قلب عزيز مصر را بر او مايل نموديم به يوسف قدرت و اختيار داده او را در سرزمين مصر صاحب امر و نهى نموديم اصل منظور اين بود كه به يوسف علم و دانش تعليم كرده او را نجات داده در مصر صاحب قدرت قرار داديم خداوند تعالى در امر خويش مسلط است به هر چه كه اراده كند آن را عمل مى‌آورد هيچ كس نمى‌تواند بر او مانع گردد، لكن بيشتر مردم نمى‌دانند كه جميع كارها به يد قدرت خداوند تعالى مى‌باشد، از اين جهت به غير او رو كرده استعانت مى‌جويند.
٢٢- همين كه يوسف به مقام رشد و كمال (هيجده سالگى) رسيد به او علم و حكمت داديم، به صاحبان اعمال نيكو چنين پاداش مى‌دهيم.