ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٠٦ - ٣٨ سوره ص

شما سزاوار است؟ يا اين كه اشخاص متقى را مانند فاسقين و فاجرين قرار دهيم و ديگر براى آنها بهشت و جزاى خير نمى‌بود، چنين كارها ممكن نيست اين تصورات منكرين قيامت است؟ بلكه به صلحاء و متقيان جزاى خير و به مفسدين و فاجرين جزاى شرّ داده مى‌شود.
٢٩- (يا محمد) اين قرآن كتاب پرخير و منفعتى است آن را به تو نازل كرديم تا به مردم بخوانى، مردم نيز درباره معانى لطيفه و اسرار عجيبه مندرجه در آيات تدبر و تفكر كرده صلاح و مصلحت امور دين و دنياى خود را استنباط كنند، البته صاحبان عقل سليم و بصيرت متذكر شده اسرار قرآن شريف را درك خواهند كرد.
٣٠- (يا محمد) سليمان را به داود بخشيديم و او بسيار بنده نيكويى بود، در هر امر خود به طرف ما رجوع كننده بود.
٣١- (خداوند تعالى ضمن آيه شريفه اهتمام حضرت سليمان را در امر جهاد بيان مى‌فرمايد تا ما هم عبرت گرفته هميشه در امر جهاد مستعد و آماده شده از بذل مال و نفس مضايقه نكنيم فرمايد) زمانى كه حضرت سليمان وقت عصر به صحرا خارج شده اسبان پر استقامت را بر او عرضه نمودند (حضرت سليمان براى جهاد كردن اسبان نجيب و اصيل نگه داشته آنها را به تعليم و رياضت وا مى‌داشت خود به صحرا خارج شده آنها را به مسابقه مى‌گذاشت و به سرعت سير و حركات و سكنات آنها دقت مى‌كرد نسبت به شأن هر يك دستور محافظت و نگهدارى مى‌داد).
٣٢- حضرت سليمان بعد از خروج به صحرا براى مسابقه اسبان و تاخت آنها حكم داد، همين كه اسبان را تاختند گفت من اين اسبان را به خاطر دنيا و خواهش نفس دوست نمى‌دارم بلكه براى تقويت دين خداوند تعالى آنها را دوست مى‌دارم در حقيقت اسبان را مانند ذكر پروردگار خودم خداى تعالى دوست مى‌دارم، تا اسبان دور شده (به سبب كروى الشكل بودن زمين و يا تراكم هوا) بين آنها و سليمان حجاب شده از دين سليمان پوشيده شدند.
٣٣- همين كه اسبان برگشته به سليمان نزديك شدند گفت آنها را به طرف من برگردانيد، همين كه اسبان را به حضور او برگرداندند از كثرت محبت به ساق و گردن آنها دست زده نوازش نمود.
[توضيح: حضرت سليمان زنان و كنيزان بسيار داشت روزى گفت كه امشب نزد تمام زنها مى‌روم و با آنها مقاربت مى‌كنم تا از هر يك پسرى داشته باشم حضرت سليمان از غرور سلطنت اين سخن را گفته به مشيت الهى حواله ننمود از هيچ يك از زنان اولاد نشده مگر از يكى كه يك پارچه گوشت متولد شد سليمان متنبه شد از سخن خود پشيمان گشته به مقام توبه برآمد چنان كه خداوند تعالى ضمن آيه كريمه خبر مى‌دهد.] ٣٤- (يا محمد) حقيقتا سليمان را به مقام امتحان آورده به بلايى او را مبتلا كرده از آن همه زنان اولاد نشد مگر اين كه از يك زن پارچه گوشتى به مانند جسدى به روى تخت او انداختيم بعد از آن سليمان متنبه شده از سخن خود توبه كرده به طرف ما برگشت.
٣٥- گفت اى پروردگار من، مرا بخشيده به من سلطنت و پادشاهى بده، كه بعد از من به هيچ كس ديگرى چنان سلطنت سزاوار نشده و به هيچ كس ندهى در حقيقت بسيار بخشنده تويى.
٣٦- (يا محمد) دعاى سليمان را مستجاب كرده براى او باد را مسخر كرديم به امر او باد در نهايت راحتى و آرامى به هر طرف كه اراده مى‌كرد جارى شده بساط او را مى‌برد.
٣٧- (يا محمد) در زمان سليمان بنّاهاى خوب و غوّاصان ماهر را كه به دريا غوص كرده مرواريد و مرجان خارج مى‌كردند آنهايى كه نفع و خير شخصى را ملاحظه كرده مطيع هيچ شخصى نبودند براى سليمان آنها را مسخر كرده به اطاعت او آورديم.
٣٨- (يا محمد) سركشان را نيز براى سليمان مسخر كرديم در حالى كه آنها را نزديك به هم به زنجير كشيده حبس مى‌نمود.
٣٩- (يا محمد) به سليمان خطاب كرده گفتيم قوت و قدرت اعطايى ما به تو بخشش بزرگ ما است، به تو اختيار داديم اشخاصى را كه در حبس و تحت قدرت تواند در همان حال نگهدار و يا منت نهاده آنها را آزاد كن در اين باره از تو هيچ حساب نمى‌كشيم و ضررى به تو نخواهد رسيد.
٤٠- (يا محمد) در دنيا به سليمان چنين نعمتها و علم و فضل داديم در حقيقت براى او در آخرت نزد ما تقرّب بوده و منازل نيكو براى او حاضر و آماده است.
٤١- (يا محمد) بنده ما (ايوب) را ذكر كرده ياد كن در آن زمان كه از مرض خود به تنگ آمده پروردگار خود خداوند تعالى را خوانده گفت، پروردگارا شيطان به من زحمت و عذاب رسانده ناخوش شده‌ام ناخوشى مرا شفا بده (بدن ايوب تماما زخم شده فرزندانش فوت گشته مالش تلف گرديد ليكن صبر نمود آخر الامر كه صبرش لبريز شد به خداوند تعالى شكايت كرده رفع مرضش را استغاثه نمود چون هر عمل زشت و خبيث به شيطان نسبت داده مى‌شود ايوب نيز مرض خود را به شيطان نسبت داده و از خداوند تعالى طلب شفا نمود.
٤٢- (ضمن آيه خداوند تعالى وسيله معالجه ايوب را بيان مى‌فرمايد) اى ايوب (در فلان جا آب هست) به پاى خود حركت داده به طرف آن آب برو (همين كه ايوب رفته به آب رسيد خداوند تعالى به او خطاب كرده گفت) اين است آب سرد خنكى از اين آب بخور و هم بدن خود را بشوى آن وقت از جميع امراض شفا مى‌يابى (ايوب) همان قسم عمل كرد و شفا يافت.
٤٣- (يا محمد) به مثل كسان از دست رفته ايوب همچنين برابر آنها بر او بخشش كرديم (خداوند تعالى دو برابر اولاد متوفاى ايوب بر او عطا فرمود) بخشودن اولاد دوباره به ايّوب از براى صبر او رحمت، و براى صاحبان عقل متذكر شدن است، كه به نعم رسيده به ايوب به سبب خبر شنيده متذكر شده به هر بلا و مصيبتى صابر باشند.