قبر خاك آن را از بين برده محو خواهد شد زليخا گفت اى يوسف چه موهاى قشنگى دارى يوسف گفت، در قبر اولين چيزى كه از بدن جدا شده خواهد ريخت موهايم خواهد بود، گفت اى يوسف چه عطر خوشى دارى يوسف گفت اگر سه روز بعد از مرگم بر وضعيت من در قبرم مطلع شوى از تعفن فرار مى‌كنى گفت اى يوسف چه چشمهاى قشنگى دارى يوسف گفت بلى با اين چشمها به دليل و براهين توحيد پروردگار خودم نظر مى‌كنم، لكن اول چيزى كه از بدن در قبر به آب تبديل شده جارى خواهد شد همين چشمهايم خواهد بود گفت اى يوسف ديدگانت را بالا آورده به من نظر كن يوسف گفت مى‌ترسم آخر عمرم در دنيا ديدگانم كور شده و در آخرت كور محشور شوم گفت اى يوسف به چه جهت از من كنار مى‌شوى گفت براى آن كه مى‌خواهم به رب خود خداوند تعالى نزديك باشم گفت اى يوسف لباس بكن و با من به رختخواب داخل شو يوسف گفت رختخواب و هيچ چيز نمى‌تواند مرا از خداوند تعالى پنهان بدارد گفت اى يوسف رختخواب حرير براى تو آماده و مهيا است بيا و حاجت مرا روا كن يوسف گفت در آن صورت حق من در جنت از دستم مى‌رود. گفت اى يوسف مرا به غضب آوردى و جسارت ورزيدى گفت به سبب غضب تو به رحمت و رضاى رب خودم خداوند تعالى اميدوار مى‌شوم گفت يوسف تو غلام منى من تو را خريده‌ام يوسف گفت مگر براى صدور گناه مرا خريده‌اى؟ گفت اى يوسف كاش تو را نديده و نشناخته بودم يوسف گفت اين عمل برادران من مى‌باشد كه مرا فروختند به اين ديار رسيدم گفت اى يوسف دست خود را بر سينه من بگذار تا قلبم آرام شود يوسف گفت من به سوزانيدن آتش صبر و طاقت ندارم گفت اى يوسف تو را خريده براى خود بجاى شوهر قرار داده‌ام يوسف گفت من در زمين شخص ديگرى چگونه زراعت كنم گفت اى يوسف تو را به دست اشخاصى مى‌سپارم تا اين كه بدن تو را آب كنند چنان كه تو بدن مرا آب كردى يوسف گفت از عذاب تو براى من در صورت رضاى حق هيچ باكى نيست گفت اى يوسف چرا از من كنار مى‌شوى گفت به دو حق يكى حق رب من خداوند تعالى است كه مرا از ارتكاب چنين اعمالى نهى فرموده و ديگرى حق آقاى من «قطفير» است نمى‌توانم بر او خيانت ورزم زليخا گفت با كاسه زرين به آقاى تو زهر داده او را هلاك مى‌سازم و اما پروردگار تو، من دولت و جواهر فراوان دارم براى تو صدقه مى‌دهم آن وقت تو را مى‌بخشد، يوسف گفت پروردگارم رشوه نمى‌پذيرد آن وقت زليخا به خشم آمده دست انداخت تا يوسف را بگيرد يوسف از جلو خانه به طرف در دويد زليخا از عقب پيراهن يوسف را گرفته پيراهنش پاره گشت در اين حال برابر در «قطفير» مقابل آنها در آمد، مبهوت گرديد، چنان كه خداوند تعالى ضمن آيات بعدى خبر مى‌دهد.] ٣١- همين كه زليخا مكر و حيله زنان و عيبجويى و سخنان آنها را در غياب خود شنيد آنها را با چهل نفر از زنان اشراف مصر به مهمانى دعوت كرد. براى آنها مجلسى ترتيب داده و تكيه گاهها قرار داد (همين كه در مجلس همه آرام گرفتند براى آنها هر قسم ميوه حاضر نموده طعام آوردند، عادت آنها بر اين بود كه در خوردن ميوه و طعام كارد استعمال مى‌كردند) به دست هر زنى كاردى داد تا به خوردن طعام مشغول شوند (همين كه زنان به خوردن طعام مشغول گشتند زليخا به يوسف لباسهاى فاخر پوشانيده و براى خدمت به زنان و پذيرايى مهمانان امر كرد يوسف اطاعت نمود همين كه به مجلس داخل شد زنان كه به طور ناگهان يوسف را ديدند همه مثل جماد خشك زده مبهوت ماندند). زليخا به يوسف گفت بيا و به مجلس زنان داخل شو، همين كه زنان يوسف را ديدند او را در نهايت مرتبه بزرگى و حسن جمال ديده مبهوت مانده از حال خود خارج شدند با كاردى كه در دست داشتند در نهايت دهشت دستهاى خويش را ببريدند؛ و گفتند خداوند تعالى از هر عجز و نقصان پاك و منزه است و از خلق چنين كسى عاجز نيست اما اين بشر نيست گفتند اين شخص جز ملك عزيز و مكرم نيست و بدين صورت و جمال انسان بودن امر
محال مى‌باشد.
٣٢- زليخا كه زنان را در آن حال مشاهده نمود (براى دفع مذمت از نفس خود) موقع را مناسب ديده گفت اين همان غلامى است كه درباره عشق و محبت او مرا مذمت مى‌كرديد اكنون دانستيد كه من حق دارم و در اين باره معذورم. حقيقتا من مواقعه با او را از نفس او خواهش كرده‌ام ولى او خودش را از من حفظ كرده به سختى خود را كنار نمود در حضور شما به او مى‌گويم شما هم شاهد باشيد اگر يوسف امر مرا بجا نياورد به زندان خواهد افتاد، و البته در زندان به او عذاب شده از ذليلان خواهد بود. (بعد زليخا از مدعوين خواهش نمود كه به يوسف نصيحت كنيد بلكه به من اطاعت كند زنان در همان مجلس تماما همه به يوسف گفتند اى يوسف حيف هستى به خانمت اطاعت كرده خود را به مقام تهلكه نينداز بعد يكا يك بيرون رفته به بهانه نصيحت يوسف را به خلوت كشيده او را به خود دعوت كردند آن گاه طاقت يوسف طاق شده در امر خود متحير مانده به خداوند تعالى توجه نمود).
٣٣- يوسف گفت اى پروردگار من زندان براى من خوشتر است از آن عملى كه زنان مرا به سوى آن دعوت مى‌كنند؛ اگر مكر و شر زنان را از من برنگردانى آن وقت به سوى آنها مايل شده از جهال مى‌گردم.
٣٤- خداوند تعالى رب يوسف دعاى او را قبول نموده مكر و شر زنان را از او بگردانيد از دعوت آنها به سلامت جست و خاطر جمع گرديد در حقيقت خداوند تعالى دعاى ملتمسين و خواستاران را شنيده به طريق اصلاح امور آنها عالم است.
[توضيح: زليخا بعد از نااميدى از يوسف در صدد برآمد با زندانى نمودن يوسف او را تابع رأى خود سازد (قطفير) كه در هر امر مطيع زليخا بوده اختيار نفسش نيز به دست او بود شهادت آشكار و برائت يوسف را از ياد برد. زليخا به اصرار و تأكيد قطفير را به حبس يوسف وادار نمود او نيز تابع رأى زليخا شده يوسف را حبس نمود چنان كه ضمن آيه شريفه زير فرمايد:] ٣٥- بعد از آن به نظر قطفير و اهل او رسيد كه يوسف را تا مدت معينى زندانى كنند (از اين حبس، مقصود زليخا رام شدن يوسف بود اما مقصود قطفير و تابعين او ثبوت برائت زليخا در بين مردم بود).
٣٦- موقع دخول يوسف به زندان دو نفر از غلامان فرعون نيز به زندان داخل شدند (يكى از آن دو نفر ساقى و ديگرى طعام دهنده پادشاه بود اين دو نفر را به قصد مسموم كردن پادشاه ضمن دادن شراب و طعام متهم كردند و لذا پادشاه آنها را به حبس فرستاد يوسف بعد از دخول به زندان علم خود را ظاهر ساخته رؤياى هر كس را تعبير مى‌نمود، دو غلام پادشاه يا حقيقتا رؤيا ديده بودند و يا