تعالى ايمان آورده و او را اطاعت كنيد ولى شما دوستدار نصيحت كننده نبوديد سزاى عملتان به شما رسيد.
٨٠- لوط را در سرزمين شام به جماعت سدوم پيغمبر فرستادم زمانى كه به قوم خويش گفت آيا شما مرتكب اعمالى كه زشت و قبيح است مى‌شويد؟ (مرتكب هر قسم عمل قبيح شده از همه بدتر لواط مى‌كردند) در ارتكاب اين اعمال قبيح هيچ يك از جهانيان به شما سبقت نگرفته‌اند مرتكب اوليه اين اعمال شما هستيد.
٨١- آيا شما از خداوند تعالى حيا نمى‌كنيد؟ براى انجام خواهش نفس، زنان را ترك كرده به مثل خودتان با طايفه ذكور لواط مى‌كنيد و به خواهش نفس با طايفه ذكور مشغول مى‌شويد. شما اسرافكار بوده از حدود مقرره الهى خارج هستيد.
٨٢- قوم لوط جوابى نداشتند مگر اين كه به همديگر گفتند لوط و قوم او را از قريه بيرون كنيم آنها خودشان را پاك مى‌شمارند بايد از ما كنار شوند. اين سخن را در مقام استهزاء به لوط و اهل او گفتند.
٨٣- به قوم لوط عذاب فرستاديم خود او و اهلش را از عذاب نجات داديم مگر عيال او كه نجات نيافت بين جماعت مانده و از هلاك شوندگان گرديد.
٨٤- اول به آنها مثل باران سنگ بارانديم بعد آنها را زلزله گرفته در زمين فرو رفتند ببين يا محمد عاقبت امر اشخاص گناهكار چگونه بود و چگونه عذاب الهى آنها را گرفته هلاك گشتند.
٨٥- به جماعت مدين برادرشان شعيب را پيغمبر فرستاديم شعيب گفت اى جماعت به خداوند يگانه عبادت كنيد براى شما غير از ذات پروردگار معبود به حق نيست براى شما جهت حقانيت من دليل واضح آمده، در دادوستد، (كيل) ترازو را درست تمام كرده كم نكنيد، در كيل يا وزن، اشياء مردم را كم نكنيد در روى زمين پس از آمدن انبياء از طرف خداوند تعالى و اصلاح آن فساد نكنيد احكام مذكوره براى شما بهتر است اگر سخنان مرا تصديق كرده به خداوند تعالى ايمان بياوريد، (البته سخنان مرا تصديق كنيد كه سخنان من به نفع شما است).
٨٦- بر سر راهها ننشينيد كه ديگران را بترسانيد و مانع راه هدايت شويد، و اشخاصى را كه به خداوند تعالى ايمان آورده‌اند از ايمان آوردن مانع شويد، و راه خداوند تعالى را براى مردم به صفات زشت توصيف كنيد تا مردم از راه حق بركنار باشند (از اين اعمال بركنار باشيد اى جماعت به ياد آوريد زمانى را كه شما جماعت قليل بوديد خداوند تعالى به شما نعمت داده بسيارتان كرده نسلتان را افزون نمود ببينيد آخر كار فساد كاران چگونه بود (قوم نوح و هود و صالح قبل از شما فساد كردند عذاب به آنها نازل شد شما از آنها عبرت گيريد به خداوند عاصى نشويد).
٨٧- اگر يك طايفه از شما به خداوندى كه من مأمور تبليغ احكام او هستم ايمان بياورند و گروهى ايمان نياورند شما مؤمنان، صبر كنيد تا خداوند تعالى بين ما حكم كند حق و باطل را از هم معلوم سازد بهترين حكم كنندگان خداوند تعالى مى‌باشد.
٨٨- بزرگان قوم شعيب كه متكبر بوده و گردنكشى مى‌كردند به وى جواب داده گفتند اى شعيب تو و مؤمنين تو را البته از شهر خويش بيرون مى‌كنيم زيرا تو دين ديگرى آورده‌اى مگر اين كه دوباره به دين و مذهب ما باز گردى آن وقت با شما برادر شده اذيت و آزار ما به شما نمى‌رسد شعيب گفت آيا با نفرتى كه دارم بايد كيش شما را قبول كنم؟ اين امر محال است كه ما به زور و جبر به مذهب شما رجوع كنيم.
٨٩- بعد از آن كه خداوند تعالى ما را از طريقه شرك و ظلم و جهل و فساد نجات داده اگر ما به دين شما باز گرديم همانا به خداوند تعالى افترا و دروغ بسته‌ايم. و براى ما جايز نيست كه به كيش شما بازگرديم مگر اين كه مشيت تربيت دهنده ما خداوند تعالى بدان علاقه گيرد (آن وقت بر مى‌گرديم خداوند تعالى هم بر رجوع كفر راضى نمى‌شود پس بازگشت ما به كيش شما محال است) پروردگار ما خداوند تعالى به هر چيز از جهت علم احاطه دارد هر چيز نزد