ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٤ - ٢ سوره بقره

دارند. در حقيقت خداوند تعالى گفته‌هاى آنها را شنيده به نيات آنها عالم است: اگر منظور ضرر رساندن به عيال باشد، خداوند تعالى از آنها انتقام خواهد كشيد.
٢٢٨- زنانى كه مطلقه شدند و عادت مى‌شوند، بايد بعد از طلاق براى سه مرتبه پاك شدن از حيض منتظر بمانند: بايد خودشان را مراقبت نمايند و نمى‌توانند شوهر اختيار كنند (اين سه دفعه پاك شدن در مورد زنانى است كه قاعده مى‌شوند و عدّه طلاق سه طهر است، همين كه سه مرتبه از حيض پاك شدند آن وقت به اختيار خود هستند؛ مى‌توانند شوهر كنند و براى زنان مطلقه حلال نيست: آنچه كه خداوند تعالى در رحم آنها آفريده پنهان دارند (يعنى در مواقع طلاق، اگر در رحم بچه دارند نبايد پنهان كنند) اگر به خداوند تعالى و روز قيامت مؤمنه هستند و شوهران زنان مطلقه (اگر طلاق رجعى باشد) در زمان عدّه براى رجوع كردن سزاوارند، مى‌توانند بدون عقد جديد رجوع كنند. اگر از رجوع كردن به زنان مقصود مردان اصلاح كردن و به خوشى گذران كردن باشد، در آن صورت رجوع كردن جايز است، ولى اگر مقصود از رجوع ضرر رساندن باشد، در آن صورت رجوع كردن جايز نيست، زنان بر مردان حق دارند، بايد مردان آن حق را به مثل آن حقى كه مردان بر زنان دارند، مراعات كنند. (حقوق مرد يا زن بايد به قاعده شرع و عرف باشد) يعنى هم چنان كه مرد حق دارد و بر زنان لازم است آن كه حق را مراعات كرده و به مرد اطاعت نموده به خود او يا مال او خيانت نكند، زن هم داراى حقوقى است كه مرد بايد آنها را مراعات كند: از جمله نبايد به زن اذيت نمود، كسوه و نفقه زن به قاعده عرف واجب است و بايد به حسن خلق با او رفتار كرد (رسول خدا فرمود: من در دنيا سه چيز را دوست دارم، يكى عطر، ديگرى زن، سومى نماز. در حديث ديگر فرمود: اى جماعت از خداوند تعالى بترسيد و حقوق زنان را مراعات كنيد، آنها امانت خداوند تعالى هستند) اما حق مردان بر زنان يك درجه بيشتر است (زيرا مردان زحمت كشيده كسوه و نفقه زنان را داده و استراحت آنها را تأمين مى‌كنند) خداوند تعالى به جميع مخلوقات غالب است، اگر شخصى به شخص ديگر و يا مردى به زن خود جفا كند، خداوند تعالى از روى حكمت از آنها انتقام مى‌كشد.
٢٢٩- طلاقى كه در اثناى آن، مرد اختيار رجوع دارد، دو دفعه است (يعنى شخص اگر به زن خود طلاق رجعى داد، بعد از آن اختيار دارد كه تا عدّه‌اش تمام نشده رجوع كرده، بدون عقد جديد دوباره او را عيال خود گرداند و آن طلاق باطل مى‌شود، عقد اوليه باقى است و اگر بعد از رجوع دوباره طلاق بگيرد باز مى‌تواند در اثناى عدّه رجوع بكند: اگر دفعه سوم طلاق بدهد ديگر نمى‌تواند رجوع كند، چنانچه فرمايد): بعد از رجوع از طلاق دومى، زن خود را به نحو نيكو نگهدارى نموده ظلم نكند و يا به خوبى رها كند: يعنى سه طلاق بدهيد، بعد از طلاق سوم اختيار رجوع نداريد، براى شما مردان، حلال نيست كه در موقع طلاق از مهرى كه به زنان داده‌ايد چيزى مسترد داريد، مگر آن كه مرد و زن بترسند كه در زن و شوهرى از حدود و مقررات خداوند تعالى عدول كرده و قوانين الهى را به عمل نياورند: زن از اطاعت مرد خارج شود و مرد هم به زن اذيت بكند، در اين صورت زن به اختيار خود مبلغى پرداخته و مرد هم آن مبلغ را گرفته و او را طلاق بدهد (خطاب آيه به حكام شرع است) اگر شما حكام شرع و قضات ترسيديد كه زوج و زوجه حدود مقررات الهى را بجا نياورند: در آن صورت براى مرد گرفتن مبلغى جهت طلاق و براى زن دادن مبلغى عوض جهت گرفتن طلاق گناه نيست، در اين وقت شما حكام شرع ما بين آنها مى‌توانيد طلاق جارى كنيد. اين احكام حدود و مقررات الهى است، از آن حدود تجاوز نكرده خارج نشويد: هر كس تجاوز كرده و از حدود مقرره الهى خارج شد، آنها البته ظالم هستند.
٢٣٠- اگر شخصى طلاق سوم را بدهد، آن زن به آن مرد حرام مى‌شود و ديگر آن زن را نمى‌تواند بگيرد (يعنى همين كه شخص به زن خود سه طلاق داد و دو دفعه رجوع كرد بعد از طلاق سوم ديگر حلال نمى‌شود) مگر آن كه زن با شوهرى غير او نكاح بكند، بعد از شوهر كردن و انجام عمل مقاربت اگر به او طلاق بدهد، شوهر اولى و زن اگر گمانشان اين باشد كه حدود مقرره الهى را (درباره ازدواج) به عمل بياورند، مى‌توانند با عقد جديد به هم رجوع كنند، اين احكام قوانين الهى است كه براى مردم دانا بيان مى‌شود، تا به اشخاص غير عالم تعليم شود.
٢٣١- و چون زنان را طلاق داديد وعده‌شان نزديك به اتمام بود، آن وقت اگر رجوع كرديد آنها را به خوشى و سازگارى نگهداريد و يا به نحو نيكو و وجه خوب رها سازيد: به آنها رجوع نكنيد تا عده‌شان تمام و به اختيار خود باشند و ايشان را براى ضرر و آزار نگه نداريد، تا بر آنها ستم كنيد هر كس به قصد ضرر رجوع كند همانا به نفس خويش ظلم كرده است و آيه‌هاى الهى را نه براى استهزاء بلكه براى عمل اخذ كنيد. به نظر بياوريد نعمتهاى خداوند تعالى را كه به شما عطا فرموده است (دين اسلام و نبوت محمد صلّى اللَّه عليه و آله نعمتى بزرگ است از طرف خداوند تعالى) و به خاطر بياوريد آن چيزى را كه به شما نازل كرده است از قرآن و حكمت، كه با بيان معجز به زبان انبياء جارى شده است. خداوند تعالى به كتب منزله و بيان حكمتها شما را موعظه مى‌كند و از خداوند تعالى بترسيد و به زنان ظلم نكنيد و بدانيد كه در حقيقت خداوند تعالى به همه چيز عالم است.
٢٣٢- و زمانى كه عده زنان مطلقه به اتمام رسيد، اولياء و اقرباى زنان نبايد سختگيرى كرده و مانع از تزويج شوهر قبلى باشند، اگر