ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٦٥ - ٣ سوره آل عمران

آنها، خداوند ارحم الراحمين اراده فرموده، در آخرت هيچ اجر و ثوابى براى آنها قرار ندهد. و به جاى ثواب عذابى بزرگ دارند.
١٧٧- در حقيقت منافقينى كه كفر را عوض ايمان خريدارى كردند، البته به خداوند تعالى هيچ ضررى نمى‌توانند برسانند، و براى آنها در آخرت عذاب شديد آماده است.
١٧٨- يا محمد! اين كفار گمان مى‌كنند كه مهلتشان در دنيا و متلذذ شد نشان براى نفس آنها، چيز خوبى است. بلكه به آنها مهلت مى‌دهيم تا به سبب طول عمر، گناهانشان بيشتر شود و به سبب آن گناهان در آخرت، عذاب خوار و ذليل كننده دارند.
[توضيح: در زمان رسول اكرم مؤمنين و منافقين با هم مخلوط بوده از يكديگر تميز داده نمى‌شدند در اين مورد آيه شريفه زير نازل شد.] ١٧٩- خداوند تعالى بر اين حال كه فعلا هستيد شما مؤمنين را وانمى‌گذارد (كه مؤمنين و منافقين با هم مخلوط شده مؤمن از منافق شناخته نشود) تا اين كه (به آزمايش) شخص خبيث و منافق را از شخص مؤمن و پاك تميز داده و معلوم گرداند (چنانچه در جنگ احد منافقين نفاق خود را آشكار نموده از جنگ تخلف نمودند و شناخته شدند) خداوند تعالى شما نوع بشر را به علم غيب مطلع و خبردار نمى‌كند (علم غيب مخصوص خداوند تعالى است) ليكن خداوند تعالى براى غيب هر كدام از پيغمبران خود را بخواهد اختيار مى‌كند به او علم غيب تعليم مى‌كند (چون در هر مقام علم غيب مخصوص خداوند تعالى مى‌باشد) پس به خداوند تعالى و پيغمبران او ايمان بياوريد (ايمان بياوريد به خداوند تعالى كه بى‌شريك و عالم الغيب مى‌باشد و ايمان بياوريد به پيغمبران او كه بنده منتخب هستند هيچ معلوماتى ندارند مگر از جانب خداوند تعالى و هيچ خبرى نمى‌دهند مگر از طرف خداوند و هيچ علم غيب نمى‌دانند مگر آنچه را خداوند تعليم فرمايد.) اگر شما منافقين هم ايمان و تقوى را اختيار نمائيد براى شما نزد خداوند تعالى اجر بزرگ خواهد بود.
١٨٠- اشخاصى كه خداوند تعالى به آنها از فضل و رحمت خود مال دنيا عطا فرموده و آنها بخل و امساك كرده در راه خداوند تعالى انفاق و احسان نمى‌كنند، گمان نكنند كه اين بخل و امساك براى آنها عمل خوبى است بلكه بخل براى آنها عمل شر و بدى مى‌باشد در روز قيامت آن مالى كه براى احسان آن بخل نموده‌اند در گردنشان طوق و حلقه شده از سنگينى آن در زحمت خواهند بود وراثت تمام اشيايى كه در آسمانها و زمين موجود است مخصوص خداوند تعالى مى‌باشد (جميع مخلوقات را موت درك نموده خداوند تعالى وارث همه خواهد شد پس به چه جهت به مال دنيا بخل كرده در راه الهى انفاق نمى‌كنيد) و حال آن كه هر عملى كه انجام مى‌دهيد خداوند تعالى به آن آگاه است.
[توضيح: رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله از اصحاب ابو بكر را براى تبليغ به سوى يهوديان بنى قينقاع فرستاد تا آنها را به دين اسلام و خواندن نماز و دادن زكاة و قرض الحسنه دعوت نمايد ابو بكر رفته فرمان رسول خدا را ابلاغ و آنها را به دين اسلام دعوت نمود.
عالم آنها فنحاص بن عازورا گفت اى ابو بكر خداوند تعالى از ما قرض مى‌خواهد معلوم مى‌شود كه خداوند تعالى فقير بوده و ما غنى هستيم ابو بكر از اين سخن غضبناك شده سيلى محكمى به صورت او زد گفت اگر بين ما و شما عهد و ميثاق نبود هر آينه تو را به سبب اين كلمه كفر به قتل مى‌رساندم فنحاص نزد رسول اكرم آمده از ابو بكر شكايت نمود و گفته خود را انكار كرد آن وقت آيه شريفه زير نازل شد.] ١٨١- حقيقتا خداوند تعالى سخنان اشخاصى را كه گفتند: خداوند تعالى فقير بوده، و ما غنى هستيم شنيد، البته گفته‌هاى آنها را نوشته، ثبت مى‌كنيم (ابو بكر راست مى‌گويد: فنحاص در انكار خود دروغگو مى‌باشد) همچنين رضايت يهوديان را از عمل پدران خود، براى قتل ناحق انبياء ثبت مى‌كنيم و در روز قيامت به آنها مى‌گوئيم آتش سوزان را بچشيد.
١٨٢- اين عذاب به سبب اعمالى است كه در دنيا آن را قبلا به دست خود فرستاده‌ايد (يعنى قتل انبياء و اسناد فقر به خداوند تعالى چون اكثر اعمال به وسيله دست انجام مى‌گيرد، از اين جهت در آيه شريفه اعمال آنها را به دست نسبت مى‌دهد) در حقيقت خداوند تعالى به بندگان خود ظلم كننده نيست.
[توضيح: از رؤساى يهوديان چند نفر جمع شده به حضور رسول اكرم شرفياب شدند و عرض كردند خداوند تعالى در تورات به ما فرموده است به هيچ پيغمبرى ايمان نياوريد تا اين كه براى شما قربانى آماده كند و اگر از آسمان آتش آمده و آن را خورد در آن صورت به او ايمان بياوريد ما به تو ايمان نياوريم تا براى ما قربانى بياورى و از آسمان آتش بيايد آن را بخورد در اين باره آيه شريفه زير نازل شد.] ١٨٣- يا محمد! يهوديانى كه به تو گفتند: خداوند تعالى در تورات با ما عهد كرده كه نبايد به هيچ پيغمبرى ايمان بياوريم، تا براى ما قربانى بياورد و از آسمان آتش آمده (قربانى) را بسوزاند. (تو هم يا محمد!) اگر چنين قربانى بياورى، به تو ايمان مى‌آوريم) خداوند تعالى فرمايد: يا محمد؛ در جواب آنها بگو، قبل از من پيغمبرانى با معجزات روشن و آشكار آمدند و همچنين معجزه كه مى‌گوئيد آن را هم آوردند، اگر راست مى‌گوئيد به چه جهت آنها را به قتل رسانديد و ايمان نياورديد (يعنى پدران شما مرتكب اين قتلها شدند) پدران شما انبياء را چرا به قتل رساندند. خوب بود، پدران شما به آنها ايمان مى‌آوردند. شما هم به سبب رضايت به اعمال آنها كافر مى‌شويد، به علاوه معجزه امرى است خارق العاده كه انسان از انجام مثل آن عاجز باشد و كيفيت آن بسته به مشيت الهى است،