١٦٧- در حقيقت اشخاصى كه كافر شده (يهوديان) و به غير خود اشخاص ديگر را هم از دخول به دين اسلام مانع شده‌اند از راه هدايت به ضلالت افتاده‌اند و سخت گمراه‌اند.
١٦٨- در حقيقت آنهايى كه كافر گشته و ظالم شده‌اند خداوند تعالى آنها را بخشنده نيست و به هيچ راه، غير از راه جهنم كه به طور ابدى آنجا خواهند بود آنها را هدايت كننده نيست عذاب كردن آنها و نگهدارى در جهنم ابدى براى خداوند تعالى عملى آسان مى‌باشد.
١٦٩- در حقيقت آنهايى كه كافر گشته و ظالم شده‌اند خداوند تعالى آنها را بخشنده نيست و به هيچ راه، غير از راه جهنم كه به طور ابدى آنجا خواهند بود آنها را هدايت كننده نيست عذاب كردن آنها و نگهدارى در جهنم ابدى براى خداوند تعالى عملى آسان مى‌باشد.
١٧٠- (خطاب به جميع افراد انسان است) اى طايفه انسان حقيقتا اين محمد از طرف پروردگار شما خداوند تعالى پيغمبر به حق آمده است به او ايمان آورده امر خيرى قصد كنيد (دخول به ايمان) اگر به محمد صلّى اللَّه عليه و آله و دين اسلام كافر شويد خداوند تعالى از شما بى‌نياز است در حقيقت ملك و سلطنت مخلوقات آسمان‌ها و زمين مخصوص خداوند تعالى است و او به اعمال صادره از شما عالم است و از روى حكمت به شما تكليف مى‌كند.
[توضيح: (يهوديان درباره عيسى عليه السلام اعتقاد باطل پيدا كرده گفتند كه ممكن نيست عيسى بدون پدر به دنيا بيايد بعضى از عيسويان گفتند عيسى خداوند است و برخى گفتند عيسى فرزند خداست خداوند تعالى ضمن آيه زير به هر دو طايفه خطاب كرده فرمايد:] ١٧١- اى اهل كتاب (يهود و نصارى) در دين خود سخنان زياد از حد نگوئيد (در حق عيسى سخنانى كه لايق او نيست نگوئيد) به خداوند تعالى نسبت ندهيد، مگر سخن حق را، در حقيقت عيسى فرزند مريم پيغمبر خداوند تعالى به يك كلمه الهى به وجود آمده آن كلمه را به طرف مريم توجه داده مريم به عيسى حامله شد و روحى است از خداوند تعالى كه (بدون پدر) به وجود آمده است پس به خداوند تعالى و پيغمبران او ايمان بياوريد (از جمله به عيسى) نگوئيد او سه خداوند است (خدا و عيسى و روح القدس) اين سخن را ترك كنيد سخن بهتر از آن (توحيد الهى را قصد كنيد در حقيقت معبود حقيقى ذات پاك مقدس خدا است خداوند تعالى پاك و منزه از اين است كه صاحب اولاد باشد هر چيزى كه در آسمانها و زمين است مخصوص خداوند تعالى مى‌باشد خداوند تعالى احتياج به اولاد ندارد و خداوند تعالى به جميع امور مخلوقات وكيل بوده به تدبير امور آنها خودش به تنهايى كفايت مى‌كند.
١٧٢- هرگز عيسى ابا ندارد كه عبد خداوند تعالى بشود همچنين (ملائكه مقرب و قواى مقدس روحانى) عار نمى‌دارند كه عبد خداوند تعالى باشند هر شخصى كه كبر و غرور ورزد و خود را از عبادت خداوند تعالى كنار سازد البته خداوند تعالى همه آنها را در روز قيامت به طرف خود محشور كرده و آنها را عذاب خواهد كرد.
١٧٣- اما آنهايى كه ايمان آورده و اعمال نيكو انجام داده‌اند خداوند تعالى جزا و ثواب آن اعمال را به آنها رسانده و غير از اجر اعمال از فضل و رحمت خود براى آنها ثواب بيفزايد اما آنهايى كه از عبادت به خداوند تعالى كنار شده و كبر و غرور نمايند خداوند تعالى آنها را عذاب دردناك مى‌كند.
اشخاص معذب غير از خداوند تعالى كسى را پيدا نمى‌كنند كه در امور آنها متصرف شده و به آنها كمك كند و آنها را از عذاب نجات دهد.
١٧٤- اى طايفه انسان حقيقتا اين (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) از طرف خداوند تعالى براى حق بودن دين اسلام دليل و برهانى آمده (وجود محمد براى شما دليل آشكار مى‌باشد دليل ديگر لازم نيست مع هذا مثل قرآن كتابى فرستاده‌ام) و نور واضح و آشكار (قرآن) را به شما نازل كرده‌ايم (هم چنان كه انسان به سبب روشنايى در روى زمين به هر راهى هدايت شده و طى راه مى‌كند جوينده راه حق نيز به نور قرآن به راه حق واصل مى‌شود).
١٧٥- اما آنهايى كه به خداوند تعالى ايمان آورده، و به او محكم چسبيده، در ايمان خود ثابت و راسخ شده‌اند البته خداوند تعالى آنها را به فضل و رحمتش داخل مى‌سازد خداوند تعالى آنها را به سوى خود و به راه مستقيم هدايت مى‌كند.
[توضيح: در موقع مراجعت رسول اكرم از آخرين حج يعنى حجة الوداع در راه مكه جابر بن عبد اللَّه از انصار نزد حضرت آمده عرض كرد يا رسول اللَّه اگر خواهرم فوت شود از مال او چقدر به من به ارث مى‌رسد آن وقت آيه شريفه زير نازل شد و ميزان ارث برادر از خواهر و بالعكس را بيان فرمود و چون آيه جداگانه نازل شده از احكام ارث كه در اول سوره ذكر شد كنار مانده است و در آخر سوره در مقام خود ذكر مى‌شود.]