ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٠٨ - ٥ سوره مائده

عمل كنيد؛ خداوند تعالى هر آنچه را كه آشكارا عمل مى‌كنيد و هر آنچه را كه پنهان مى‌سازيد مى‌داند و به ظاهر و باطن شما خداوند تعالى عالم است.
١٠٠- يا محمد به مردم بگو هيچ وقت پليدى و پاكى نزد خداوند تعالى يكسان نيست (حلال با حرام، مؤمن با فاسق، نيكى با بدى، عالم با جاهل، برابر نمى‌شود) اى انسان اگر كثرت خبيثان و افزونى جهال تو را به تعجب آورد پس بدان اينها نزد خداوند تعالى بى‌مقدار هستند اى صاحبان عقل از خداوند تعالى بترسيد از پليدان و جهال كنار شويد با اجتناب از جهالت نجات پيدا مى‌كنيد.
١٠١- اى ايمان آورندگان از رسول خدا چيزهايى را سؤال نكنيد كه اگر حقيقت آن براى شما بيان شود آن وقت غمگين شده و از سؤال كردن خود پشيمان شويد، و اگر از چيزهايى سؤال كنيد تا زمانى كه رسول خدا بين شما هست و قرآن نازل مى‌شود حقيقت آن اشياء را براى شما بيان خواهد كرد، ولى شما از آن غمگين شده محزون خواهيد شد بهتر اين است كه اين قبيل سؤالات را ترك كنيد خداوند تعالى سؤالات قبلى شما را مى‌بخشد، بعد از اين سؤالات لغو نكنيد خداوند تعالى بخشنده بوده به سبب اعمالتان در عذاب كردن شما تعجيل كننده نيست.
[توضيح: شيخ طبرسى در مجمع البيان روايت مى‌كند زمانى كه از رسول اكرم سؤالات زياد كردند آن حضرت غضبناك شده بالاى منبر رفت فرمود از هر چيزى سؤال كنيد خبر خواهم داد عبد اللَّه بن حذافه به پا ايستاد عرض كرد يا رسول اللَّه پدر من كيست فرمود پدر تو حذافه است (زيرا به نسبت حذافه طعن مى‌زدند)، شخص ديگرى به پا ايستاده گفت يا رسول اللَّه مادر من كجا است، فرمود در جهنم است جماعت حاضر ديدند رسول خدا تمام عيب آنها را خواهد گفت عمر بن خطاب ايستاده و پاى مبارك رسول خدا را بوسيده عرض كرد يا رسول اللَّه زمان ما به دوره شرك و جاهليت نزديك است به قواعد اسلام درست آگاه نشده‌ايم ما را عفو فرماى خداوند تو را عفو فرمايد غضب رسول اكرم فرو نشست و مردم هم از سؤال بيجا ساكت گشتند.]
١٠٢- اى مؤمنين حقيقتا قبل از شما جماعت بنى اسرائيل مثل شما از انبياء تكاليف پر مشقت را سؤال نمودند، آن گاه بعد از بيان و تعيين تكاليف كافر گشتند (در صورتى كه مى‌بايست اطاعت كنند. به سؤالات شما هم اگر محمد صلّى اللَّه عليه و آله پاسخ دهد چنانچه قبول نكنيد كافر خواهيد شد بهتر اين است كه سؤالات بيجا نكنيد).
[توضيح: در زمان جاهليت بين اعراب رسومى چند معمول بود، اولا اگر شترى پنج بچه مى‌زائيد و بچه پنجمى نر مى‌شد گوش آن شتر را پاره كرده و از كار كردن و سوار شدن او را آزاد مى‌كردند و اسم آن را بحيره مى‌گفتند. ثانيا شخص در حال ناخوشى و يا مسافرت نذر مى‌كرد اگر از ناخوشى شفا يافتم يا از مسافرت سلامت برگشتم فلان شتر آزاد است اسم آن شتر را سائبه مى‌گفتند. ثالثا- اگر گوسفندانشان ماده مى‌زائيد مى‌گفتند اين مال ما است اگر نر مى‌زائيد مى‌گفتند اين براى قربانى بتها است و آن را جلو بتها ذبح مى‌كردند و اگر دو بچه مى‌زائيد يكى نر و ديگرى ماده مى‌گفتند اين كه به خواهر خود چسبيده اين هم مال ما است آن را براى بتها ذبح نمى‌كردند، اسم آن را وصيله مى‌گفتند رابعا اگر شترى ده بچه به عمل مى‌آورد بعدا آن شتر را رها كرده و از هر عملى آزاد مى‌ساختند و اسم آن را حام مى‌گفتند و اين اعمال را به خداوند تعالى نسبت داده مى‌گفتند اينها را خداوند تعالى قرار داده است خداوند تعالى را رد آنها آيه شريفه زير را نازل فرمود.] ١٠٣- بحيره و سائبه و وصيله و حام را خداوند تعالى قرار نداده است اما اشخاصى كه كافر شده‌اند (مشركين) به خداوند تعالى دروغ بسته افترا مى‌گويند اغلب مشركين از روى عقل رفتار نكرده اين قبيل سخنان را به خداوند تعالى افترا مى‌بندند.
١٠٤- زمانى كه مؤمنين به مشركين گفتند به طرف خداوند تعالى و پيغمبر فرستاده او بيائيد تا احكام خداوند را براى شما بيان كند مشركين در جواب گفتند آن دين و مذهبى كه پدران و اجدادمان داشتند به ما كفايت مى‌كند، غير از آن دين و مذهبى به ما لازم نيست شخص به پدر و مادرى تابع مى‌شود كه عالم بوده از روى دليل و برهان سخن گويند، آيا پدران و اجداد مشركين چنانچه چيزى نفهمند و در ضلالت باشند باز به آنها بايد تابع شد؟ اشخاص عاقل به اين قبيل اجداد تابع مى‌شوند؟
١٠٥- اى ايمان آورندگان شما نفس خودتان را از عصيان به خداوند تعالى نگهداريد و فكر ديگران را نكنيد (مؤمنين حسرت مى‌كشيدند كه چرا مشركين هدايت نيابند و در ضلالت باقى بمانند خداوند تعالى به مؤمنين فرمايد كه شما فكر آنها را نكنيد تكاليفى كه به عهده خودتان هست آنها را انجام دهيد) اگر شما در راه هدايت مستقيم باشيد اشخاصى كه در ضلالتند نمى‌توانند به شما ضرر برسانند (اين آيه شريفه خطاب به شخصى است كه امر به معروف كند و از او قبول نكنند يعنى الحال كه از تو قبول نكردند به تو ضررى از آنها نخواهد بود شخص بايد در عمل خير خود ثابت قدم شده معاندين را به خداوند تعالى واگذار كند) برگشت شما مؤمنين و گمراهان تماما به سوى خداوند تعالى است در روز قيامت از اعمالى كه در دنيا انجام داده‌ايد شما را آگاه مى‌سازد و جزاى هر شخص به او خواهد رسيد.
١٠٦- اى ايمان آورندگان زمانى كه به يكى از شما موت فرا رسد آن وقت لازم است وصيت كنيد، و براى آن وصيت هم بين شما بايد دو نفر شاهد عادل از اقرباى وصيت كننده يا اشخاص غير باشد گرفتن شاهد براى وصيت در هر وقت لازم است خصوصا موقعى كه مسافر باشيد و در مسافرت مصيبت مرگ را درك كنيد در حضور دو نفر شاهد وصيت كنيد (شهود كه از مسافرت مراجعت كردند متاع و ما ترك متوفى را بايد به وراث برسانند، اگر وراث در حق آنها