از به قتل رسيدن ترا نجات دادم (اين آيه هم دليل بر اين است كه بنى اسرائيل عيسى را به قتل نرسانده‌اند) وقتى معجزه‌ها به ايشان آورده بودى كفار بنى اسرائيل گفتند اين كارهاى عيسى، سحر آشكار است.
١١١- يا محمد به ياد بياور زمانى كه بوسيله عيسى به حواريون وحى فرستاده امر كرده گفتم به من و پيغمبر من عيسى ايمان بياوريد، آنها گفتند ايمان آورديم، الهى شاهد باش ما به تو و پيغمبر تو اطاعت خالص كرديم.
١١٢- به ياد بياور يا محمد زمانى كه شاگردان عيسى گفتند اى عيسى فرزند مريم (عيسى را به نام صدا كردند) آيا پروردگار تو قدرت دارد كه از آسمان به ما سفره بفرستد، در آن سفره طعام باشد و ما از آن طعام بخوريم، عيسى گفت اگر ايمان داريد از خداوند تعالى بترسيد چنين سخنانى نگوئيد.
١١٣- شاگردان گفتند مراد ما از خواستن طعام اين است كه از آن بخوريم و آن طعام براى ما معجزه شده و در ايمان آوردن، قلب ما آرام گيرد و بدانيم كه به ما راست مى‌گويى و از طرف خداوند تعالى پيغمبر هستى و به آن طعام نزد بنى اسرائيل شاهد باشيم تا آنها هم به تو ايمان بياورند (بعد از آن عيسى عليه السّلام به شاگردان امر فرمود سى روز روزه بگيرند بعد از اتمام روزه براى دعا جمع شوند، حضرت عيسى غسل كرده لباس پشم پوشيده دو ركعت نماز خوانده بعد بنا كرد به دعا كردن چنان كه ضمن آيه زير بيان شده است).
١١٤- عيسى فرزند مريم دعا كرده گفت پروردگارا به ما از آسمان سفره طعامى بفرست تا آن كه روز نزول سفره در اين زمان براى ما و آيندگان عيد باشد و از طرف تو براى صدق نبوت من معجزه باشد اين سفره را به ما از فضل و رحمت خود روزى بده كه تو بهترين روزى دهندگان هستى.
١١٥- خداوند تعالى فرمود يا عيسى من آن سفره را به شما نازل مى‌كنم هر شخص از شما بعد از ارسال سفره كافر شود در حقيقت من او را عذابى مى‌كنم كه به هيچ يك از عالميان نكرده‌ام (همين كه حضرت عيسى عليه السّلام دعا را تمام كرد از آسمان مائده نازل شد روى آن را منديل قرمزى پوشانده بود، عيسى عليه السّلام از ديدن سفره بناى گريه را گذاشت فرمود هر كه از شما عملش نيكو است منديل را بردارد شمعون رئيس حواريون گفت تو خود اولى مى‌باشى، حضرت عيسى منديل را برداشت ديد يك ماهى است نه فلس دارد و نه استخوان از اعضايش روغن مى‌ريزد و در قسمت سر نمك و در قسمت دم سركه و در اطراف از هر قسم سبزيجات چيده شده و پنج عدد نان روى اولى زيتون روى دومى عسل روى سومى روغن روى چهارمى پنير روى پنجمى گوشت پخته بود، شمعون گفت يا عيسى اين طعام دنيا است يا آخرت، فرمود هيچ يك از اينها نيست اين طعامى است كه خداوند تعالى به قدرت كلمه خود آن را ايجاد فرموده بخوريد به خداوند تعالى شاكر باشيد، از آن طعام خوردند و بعد از آن سفره برداشته شد (در خصوص مائده حديث‌هاى مختلف ذكر شده است).
١١٦- يا محمد به ياد بياور آن زمانى را كه روز قيامت خداوند تعالى گفت اى عيسى فرزند مريم آيا تو به مردم گفته‌اى غير از خدا، من و مادرم را خدا قرار دهيد؟ (خداوند تعالى عالم است كه عيسى به خلق چنين سخنى نگفته، فايده اين كلام اين است كه معتقدين به الوهيت عيسى وقتى انكار عيسى را شنيدند آن وقت براى آنها عذرى باقى نمى‌ماند) عيسى گفت الهى از شرك پاك و منزه هستى، و به من سزاوار نيست سخنى گويم كه به آن سخن حق تكلم ندارم، اگر من چنين سخنى گفتم تو خود عالم هستى و به مكنونات قلب من دانايى اما من آنچه را در ذات تو است نمى‌دانم، در حقيقت عالم به چيزهاى غيب تويى.
١١٧- عيسى گويد الهى من هيچ سخنى به آنها نگفته‌ام مگر آنچه مرا به گفتن آن سخن امر فرموده بودى آن سخن كه به مردم گفته‌ام اين است كه به پروردگار من و خودتان خداوند يگانه عبادت كنيد تا زمانى كه در بين آنها بودم من شاهدشان بودم گفته‌هاى آنها را مى‌دانستم كه چه مى‌گويند، زمانى كه مرا برداشتى تو خود ناظر آنها بودى و از اعمال آنها خبردار بودى و به سخنان آنها تو خود عالم هستى، البته تو، به همه چيز گواه و عالم هستى و به گفته من هم عالم هستى، مى‌دانى كه من چنين سخنى نگفته‌ام لكن به من افترا بسته‌اند.
١١٨- اگر به بندگان عاصى خود عذاب كنى در حقيقت بندگان تواند، اگر بندگان را ببخشى در حقيقت تو نيرومند و به عذاب كردن قادر هستى، دادن ثواب و عذاب كردن تو هر دو از روى حكمت مى‌باشد.
١١٩- خداوند تعالى فرمود روز قيامت روزى است كه براى اشخاص راستگو سخنان راستشان منفعت مى‌دهد (چنانچه عيسى سخن راست گفت و سخن راست به او منفعت داد و نجات يافت) براى راستگويان باغاتى هست كه از زير درختان و قصور آنها نهرها جارى مى‌شود هميشه در آن باغات خواهند بود خداوند تعالى از آنها راضى آنها هم از خداوند تعالى راضى مى‌شوند، خير بزرگ و كاميابى همين است.
١٢٠- سلطنت و پادشاهى آسمانها و زمين و هر چه كه در آسمانها و زمين موجود است مخصوص خداوند تعالى مى‌باشد و او به همه چيز قادر بوده هيچ چيز از قدرت او خارج نيست.