قرآن را نمى‌شنود و در گوشهايش سنگينى هست و حال آن كه هيچ كدام نيست بلكه از كبر و عناد به قرآن التفات نمى‌كند. (يا محمد) نضر بن الحرث و امثال او را روز قيامت به عذاب اذيت دهنده بشارت بده.
٨- در حقيقت اشخاصى كه به قرآن ايمان آورده عمل صالح انجام دهند براى آنها در آخرت جناتى موجود است كه در آن جنات از نعم هميشگى متنعم خواهند بود
٩- در آن جنات هميشه خواهند بود اين وعده خداوند تعالى (دخول به جنت و ابدى بودن وعده حق است. به وعده آنها خلاف نمى‌شود.) خداوند تعالى بر همه چيز غالب است، رحمت و عذاب هر دو از روى حكمت و عدالت از او صادر مى‌شود.
١٠- خداوند تعالى آسمانها و زمين را همان طور كه مى‌بينيد بدون ستون و پايه خلق نموده است روى زمين كوه‌هاى بلند و محكم بنا نهاد تا خوف نكنيد كه مبادا به سبب بى‌ستون بودن زمين مضطرب شده شما را هم به اضطراب بيندازد و آرام گرفتن بر شما مقدور نباشد براى برداشتن ترس، خداوند تعالى كوه‌هاى بلند روى زمين بنا نهاد تا به سبب آنها از اضطراب زمين خاطر جمع شويد. و روى زمين از اقسام حيوانات متحرك گسترده منتشر شود، جز خداوند تعالى هيچ كس نمى‌تواند به حساب آنها عالم شود از آسمان باران نازل كرده از هر صنف گياه و علوفه‌هاى خوب و سبزيجات رويانيده از زمين خارج ساختيم (آيا مراتب مذكور به توحيد و قدرت خداوند تعالى دلالت نمى‌كند؟)
١١- (يا محمد) بگو به مشركين آنهايى كه ذكر شد مخلوقات خداوند تعالى هستند، آيا غير از خداوند تعالى معبودان شما چه چيزى خلق كرده‌اند آن را به من نشان دهيد البته معبودان آنها به ايجاد هيچ چيز قدرت ندارند بلكه مشركين ظالم به سبب عبادت به بتها در ضلالت ظاهر و آشكار هستند.
١٢- حقيقتا ما براى لقمان حكمت (عالم شدن به حقيقت هر شيئى را) عطا كرديم به او امر كرديم (در عقل شريفش مقرر داشتيم) اى لقمان در برابر اين حكمت به خداوند تعالى شاكر باش هر كه به خداوند تعالى شاكر باشد به منفعت نفس خود شاكر خواهد بود منفعت آن شكر به نفس خودش عايد مى‌شود، و هر كه كافر شده شاكر نگردد وزر و بال كفر او به نفس خودش عايد مى‌شود در حقيقت خداوند تعالى از شكر كردن شكرگزاران بى‌احتياج است.
لايق حمد و ثنا مى‌باشد اگر چه هيچ كس بر او حمد نكند.
١٣- به ياد آر (يا محمد) زمانى كه لقمان به فرزندش در حالى كه به او موعظه مى‌كرد، گفت: اى فرزند من (پسركم) به خداوند تعالى شريك قرار مده در حقيقت شريك قرار دادن به خداوند تعالى ظلمى بزرگ مى‌باشد.
١٤- (يا محمد) به وسيله جميع پيغمبران به نوع بشر اولاد آدم وصيت كرده پدر و مادرش را مخصوصا مادرش را سفارش كرده‌ايم مادر در حامله بودن روز به روز بيشتر ضعيف شده هر وقت كه مدت حمل پيش مى‌رود ثقل و ضعفش افزونتر مى‌شود بعد از وضع حمل مدت دو سال (حد اكثر مدت شيردادن دو سال است) يا كمتر از آن به طفل شير داده بعد او را از شير باز مى‌دارد اين زحمات را مخصوصا براى بچه متحمل مى‌شود، وصيت ما بر انسان اين شد كه به من در برابر نعمتهايم و در حق پدر و مادر براى زحماتى كه مى‌كشند شكرگزار شويد زيرا بازگشت همه‌تان به طرف من خواهد بود جزاى آنهايى را كه اطاعت كنند يا نكنند خواهيم داد.
١٥- اى انسان اگر پدر و مادر تو مشرك باشند و با تو مجاهده كنند كه به من شريك قرار دهى تو را بدين كار وادار سازند آن وقت بر آنها اطاعت نكن ليكن با آن پدر و مادر مشرك در دنيا به نحو نيكو و پسنديده مصاحب شده به آنها صله رحم بكن غير از شرك در ساير امور از آنها اطاعت بنما اى نوع بشر در شرك به پدر و مادر اطاعت نكرده به طرف من رجوع كنيد به طريق و روش اشخاصى (انبياء و اولياء) كه اطاعت خداوند كرده‌اند تابع شويد در دنيا بعد از درك موت بازگشت همه‌تان به سوى من خواهد بود آن وقت اعمالى را كه در دنيا مرتكب شده‌ايد يكا يك به شما خبر داده جزاى عمل هر شخص را به او خواهيم رسانيد (در آيات مذكور نصيحت لقمان را در مورد عدم شرك به خداوند تعالى تأكيد فرموده و در آيات آتى الذكر به وصيت لقمان رجوع كرده فرمايد):
١٦- (لقمان مى‌گويد) اى پسرك من اعمال صادره از انسان از خير و شر و لو به قدر سنگينى دانه خردلى باشد و آن عمل داخل سنگى بوده باشد و يا اين كه در آسمانها يا داخل زمين بوده باشد خداوند تعالى آن را روز قيامت برداشته جزاى آن را به صاحبش خواهد رسانيد در حقيقت علم خداوند تعالى به هر چيز مى‌رسد و به كنه هر چيز داناست.
١٧- اى پسرك من نماز عبادتى بزرگ است آن را ترك مكن در موقع خودش به پا دار (در شريعت هر يك از انبياء نماز مقرر شده ولى كيفيت آن مختلف بوده است) و امر به معروف و نهى از منكر بنما، در هر مقام به مصيبتى كه به تو مى‌رسد صبر بكن در حقيقت وجوب و لزوم امور مذكوره فوق از طرف خداوند تعالى قطعيت يافته كه هيچ وقت تغيير نيافته از وجوب خارج نمى‌شوند.
١٨- (لقمان به فرزندش مى‌گويد) كبر و غرور مكن مانند متكبرين روى از مردم متاب بلكه تواضع كرده به صورت خوش به مردم رو كن روى زمين به غرور و بطالت و شرارت راه نرو در حقيقت خداوند تعالى هر كسى را كه كبر و غرور كرده به مردم تفاخر كند دوست نمى‌دارد.