٢٥- (در آيه مزبور براى مؤمنين وعده ثواب داده فرمايد): (يا محمد صلّى اللَّه عليه و آله) بشارت بده به اشخاصى كه به قرآن ايمان آوردند و اعمال خير انجام دادند، در حقيقت خداوند تعالى براى آنها در آخرت باغاتى حاضر كرده كه از زير درختان و قصور آنها نهرها جارى است، هر زمانى كه به اهل جنت از ميوه آن باغات روزى داده شد، اهل بهشت مى‌گويند اين همان روزى است كه قبل از اين در دنيا به ما داده شده (روزيها و ميوه‌هاى آخرت مثل ميوه و روزى دنيا است، اهل جنت به مشاهده آنها خيال مى‌كنند كه آنها همان روزيهايى است كه خداوند تعالى در دنيا عطا فرموده لكن بعد از ميل كردن معلوم مى‌شود كه شباهت فقط در ظاهر است در طعمشان هيچ مناسبت نيست بلكه درخت علم است كه از آن ميوه‌هاى متشابه حاصل مى‌شود و هر كدام براى غذائيت روح با ديگرى شبيه مى‌باشد) روزى دنيا و آخرت شبيه هم داده مى‌شود و براى اهل جنت زنان پاك و پاكيزه و مبرّا از هر پليدى هست و آن اهل جنت در بهشت جاويد هستند.
٢٦- در حقيقت خداوند تعالى حيا نمى‌كند از اين كه حتى مثلى از پشه بلكه حيوان ضعيفتر از آن بزند، اما آنهايى كه به قرآن شريف ايمان آورده‌اند عالم مى‌شوند كه آن مثل حق و از پروردگارشان خداوند تعالى مى‌باشد، اما آنهايى كه به قرآن كافر شدند مى‌گويند چه چيزى خداوند تعالى اراده كرده تا از حيوانات ضعيف مثل زند خداوند تعالى به سبب اين مثل جماعت زيادى را (منكرين قرآن را) در ضلالت مى‌گذارد و جماعت ديگر را (آنهايى را كه به قرآن ايمان آورده‌اند) هدايت مى‌كند، خداوند تعالى به سبب اين مثل به ضلالت نمى‌اندازد مگر اشخاص فاسق را.
٢٧- از صفت فاسقين اين است كه عهد خداوند تعالى را تغيير داده و مى‌شكنند. بعد از آن كه خداوند تعالى آن عهد را محكم نمود و آن چيزى را كه خداوند تعالى به وصل آن امر فرموده است قطع كرده مى‌گسلند و در زمين فساد مى‌كنند. آنها در دنيا و آخرت به نفس خويش زيان مى‌رسانند.
٢٨- چگونه به خداوند تعالى كفر مى‌ورزيد و حال آن كه شما مرده بوديد (در صلب پدر نطفه بوديد) خداوند تعالى شما را زنده كرد و به عالم وجود آورد و بعد از حيات شما را مى‌ميراند و بعد از مردن شما را دوباره زنده مى‌كند (روز قيامت) و بعد از آن براى حساب به طرف خداوند تعالى بازگشت مى‌كنيد (اين آيه دلالت بر حق بودن قيامت مى‌كند انسان بعد از مردن دوباره زنده خواهد شد).
٢٩- آن خداوندى كه به او كافر مى‌شويد زمين و هر چه در آن است يكسره براى شما خلق كرده است (چگونه به اين خداوند كفر مى‌ورزيد) بعد از خلق زمين خداوند تعالى به خلقت آسمان پرداخت آسمانها را در نهايت استحكام و استقامت خلق كرد و آنها را هفت طبقه قرار داد خداوند تعالى به همه چيز دانا است (سمت بالاى سر را آسمان مى‌گويند نسبت به تراكم هوا و غلظت و رقيق بودن آن به هفت طبقه تقسيم مى‌شود).
٣٠- (يا محمد) به ياد آر زمانى را كه رب تو خداوند تعالى به ملائكه گفت (ملائك روى زمين) در حقيقت من در روى زمين براى خود جانشين قرار خواهم داد، ملائكه گفتند: آيا در روى زمين شخصى را قرار ميدهى كه فساد كند و خونها بريزد (يعنى از اولاد آدم اين كارها سر خواهد زد) و حال آن كه ما ملائكه تو را به حمد و ثنا ذكر مى‌كنيم و از هر عيب و نقصى كه لايق تو نيست تو را پاك و منزه قرار مى‌دهيم. ديگر غير از ما خلق كردن مخلوقى كه توليد فساد مى‌كند لازم نيست. خداوند تعالى در جواب آنها فرمود در حقيقت من عالمم به آن چيزى كه شما عالم نيستيد (يعنى شما ملائكه ظاهر انسان را مفسد و سفاك ديده و به خلق شدن او راضى نمى‌شويد و اما در حقيقت انسان چه حكمتهايى هست و چه مخلوقى عجيب است غافل هستيد).
٣١- خداوند تعالى نام جميع اشياء را (آن چه كه در دنيا بوده يا بعدا به وجود مى‌آيد) به آدم تعليم فرمود، بعد از تعليم نام اشياء به آدم‌