١٢- از براى شما مردان است، نصف ما ترك زنان اگر زنان اولاد نداشته باشند، خواه از شوهر فعلى و يا شوهر قبلى (اگر زن بميرد و اولاد نداشته باشد، نصف ما ترك او مال شوهر است) اگر زن داراى اولاد باشد، براى شما مردان از ما ترك زن يك چهارم مقرر است.
بهره‌مند شدن مردان از سهم الارث زنان بعد از اخراج وصيت و دين متوفى است. اگر زنان وصيت بكنند يا قرض داشته باشند، بايد اول قرض و وصيت اخراج شده، بعدا ارث تقسيم شود. براى زنان در موقع مرگ شوهر اگر مردان اولاد نداشته باشند (خواه از اين زن وارثه يا زنان قبلى) از ما ترك يك چهارم سهم مى‌رسد. اگر مردان داراى اولاد باشند، براى زنان يك هشتم از ما ترك حصه مى‌رسد.
تقسيم ارث بعد از اخراج وصيت و قرض متوفى است.
اگر ميتى (چه زن يا مرد) كه از او ارث مى‌برند، پدر و مادر نداشته باشد، فقط يك برادر يا يك خواهر از مادر داشته باشد، از براى آن برادر يا خواهر از ما ترك شش يك مقرر است. اگر اولاد امى دو نفر يا بيشتر از دو نفر باشد، از براى آنها از مال ميت سه يك مقرر هست.
تمام آنها در يك سهم از سه سهم آن مال شريكند. به طور مساوى تقسيم مى‌كنند (ذكور باشند يا اناث يا بعضى ذكور و بعضى اناث) اگر اولاد امى يك نفر باشد، به او شش يك مى‌رسد و اگر بيشتر از يك نفر باشند، سه يك حصه مى‌رسد. بين مذكر و مؤنث مساوى قسمت مى‌كنند، ما بقى مال به آن برادر و خواهرانى مى‌رسد كه از پدر و مادر با ميت يكى هستند. به برادر و خواهرى كه تنها از پدر يكى باشند، هيچ چيز نمى‌رسد. اگر پدر و مادر، برادر و خواهر نباشد، اولاد امى سهم خود را مى‌برند. ما بقى مال به برادر و خواهر پدرى مى‌رسد.
حاصل آن كه برادر و خواهر از پدر تنها با بودن برادر و خواهر از پدرى و مادرى ارث نمى‌برند، اما اولاد مادر هر دو جا ارث خود را مى‌برند، اگر غير از برادر و خواهر مادرى برادر و خواهر ديگرى نباشد، ما بقى مال بايد به بيت المال تسليم شود (اما بنا به فتاوى علما به اولاد مادر داده مى‌شود) اين ارث بردن بعد از وصيت و قرض متوفى است، اما وصيت كننده نبايد به قسمى وصيت كند كه به وارث ضرر برسد (به بيشتر از ثلث وصيت نكند) متوفى به بيشتر از ثلث اختيار ندارد. اگر به مقدار بيشتر از ثلث وصيت كند، به قدر ثلث وصيت صحيح است. بيشتر از ثلث موقوف به امضاء وراث است. اگر وراث امضاء كنند صحيح است والا باطل مى‌باشد اين احكام از طرف خداوند تعالى به شما وصيت و امر است خداوند تعالى به اشخاصى كه در وصيت ظلم يا عدالت كنند، دانا است و براى عذاب كردن تعجيل نمى‌كند.
١٣- آنچه درباره ارث ذكر شد، حدود و قوانين الهى است. هر كه مطيع خداوند تعالى و رسول او باشد و به اين احكام عمل كند، خداوند تعالى او را به بهشتى كه زير درختان و قصور آن نهرها جارى است، داخل مى‌كند و جاودان آنجا باشند. رسيدن به اجر و ثواب بزرگ همين است.
١٤- و هر كه به خداوند تعالى و رسول او عصيان كرده، و از قوانين الهى تجاوز كند و به آنها عمل نكند، خداوند تعالى او را به جهنم داخل كند و هميشه آنجا خواهد بود، و عذابى ذليل كننده و خفت انگيز دارد.
١٥- از زنان شما آنهايى كه مرتكب زنا مى‌شوند، براى زنا كردن آنها چهار شاهد مرد بگيريد. (اگر زناى محصن باشد، مرتكب بايد سنگسار شود، در شهادت سه مرد و دو نفر زن هم كفايت مى‌كند. اگر زنا غير محصن باشد، شهادت دو مرد و چهار زن نيز كفايت مى‌كند.
اين رأى فقها است، ولى صراحت آيه براى شهادت چهار مرد مى‌باشد) اگر چهار مرد به زناى آنها شهادت دادند، آنها را در خانه‌ها حبس كنيد تا مرگشان برسد و عمر آنها تمام شود، يا خداوند تعالى براى آنها طريقى پديد آورد توبه كرده، به نكاح شرع شوهر كنند (اين آيه شريفه درباره زنان زانيه در اول اسلام نازل شده بود. بعد از مدتى اين حكم به موجب حكم مندرج در سوره نور، موقوف شده، بجاى آن مقرر شد براى زنان و مردان زناكار به هر كدام صد تازيانه زده شود).