جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٧١ - فصل نهم در بيان آنكه در چند موضع نكاح فسخ مىشود
كه مرتدّ شود و پدر او كافر [١] بوده باشد چه اگر پيش از دخول باشد فى الحال منفسخ مىشود و اگر بعد از دخول باشد تا بعد از انقضاى عدّه نكاح زوجه او فسخ مىشود[١].
و كسى كه پدر او مسلمان [٢] باشد و او مرتدّ شود بعد [٣] از انقضاى عدّه وفات نكاح زوجه او فسخ مىشود.
هفتم آنكه: زن و شوهر را در جنگ بگيرند [٤] يا آنكه زن صغيره گرفتار شود يا شوهر بالغ به بندگى افتد مثل آنكه كافر باشد و گرفتار شود، چه در اين صورت فسخ نكاح زن كرده مىشود.
هشتم آنكه: هر گاه آقا ميانه غلام و كنيز [٥] جدايى اندازد بعد از آنكه ايشان را به يكديگر نكاح كرده باشد.
نهم آنكه: هريك از زن يا شوهر راضى به نكاح شوند به ادّعاى آنكه آن ديگرى از طايفه مشخّص باشد آنگاه ظاهر شود كه ازآن طايفهنبوده، چه آن ديگرى را در اين صورت [٦]
______________________________
[١]-
يعنى مرتدّ ملّى باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٢] يعنى فطرى باشد. (يزدى)
[٣] فى الحال فسخ مىشود. (نخجوانى، يزدى)
[٤] هرگاه زن را هر چند كبيره باشد اسير كنند، يا طفل را به مجرّد اسير كردن مملوك مىشوند، پس هرگاه زن شوهر يا طفل زن داشته باشد نكاح باطل مىشود و هرگاه مرد بالغ را اسير كنند در جنگ به مجرّد اسير كردن مملوك نمىشود، بلكه اگر امام ٧ او را به بندگى انداخت مملوك مىشود، پس هرگاه زن داشته باشد بعد از بنده شدن نكاحش باطل مىشود و بنابراين هرگاه زن و شوهر را با هم اسير كنند چون زن به مجرّد آن مملوك مىشود نكاحشان باطل مىشود. (نخجوانى، يزدى)
[٥] كه هر دو از مال خودش باشد. (يزدى)
[٦] در هر دو صورت محلّ تأمّل است. (صدر)
[١] در نسخهاى اين چنين است: و همچنين است حكم شخصى كه مرتدّ شود و پدر او كافر باشد بعد از دخول فسخ موقوف است به انقضاى عدّه پس اگر در عدّه آن شخص رجوع به اسلام كند فسخ نمىكند.