جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٥٩ - فصل سوم در اسباب ضمان
بيست و يكم: افساد نكاح چون [١] شير دادن زن بزرگ زن كوچك را و غير آن.
بيست و دوم: هر گاه عوض چيزى كه زن در خلع كردن مىدهد تلف شود ضامن است عوض آن را.
بيست و سوم: ضمان قيمت بهيمه با دخول كردن به او.
بيست و چهارم: ضمان ديت آدمى و اعضاى او و ارش نقصان، بهطريقى كه در آخر اين كتاب مذكور خواهد شد.
بيست و پنجم: حيوان مأكول اللحم يا غير آن را كشتن، چه كشنده تفاوت ميان زنده و كشته او را ضامن است اگر تفاوتى داشته باشد، و اگر تفاوتى نداشته باشد ضامن [٢] قيمت آن است.
بيست و ششم: چارواى كسىكه در شب يا روز نقصانى به زراعت يا غير آن رساند، صاحبش با تقصير ضامن است.
[هرگاه يكى از سگ شكارى و سگ باغ و زراعت را بكشند ضامن است.]
[خوك و شراب كافر و يهود ايمن مستتر را تلف كردن ضامن قيمت است][١].
______________________________
[١]
ضمان مهر در اين فرض مشكل است. (دهكردى، يزدى)
[٢] با عدم تفاوت ضمان نيست. (يزدى)
[١] اين مسأله و ماقبل آن در بعضى از نسخهها نيست.