جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٦٤ - فصل اول در شروط وقف
پنجم: قبول مقارن ايجاب از بطن اوّل در وقف اولادى، و در بُطون ديگر قبول شرط نيست، هر گاه وقف بركسى باشد كه در او قبول ممكن باشد، و اگر وقف برطفلى باشد قبول ولىّ او با صرفه [١] و غبطه كافيست.
و در وقف برفقرا قبول شرط نيست، چه در اين صورت قبول ممكن نيست.
و همچنين اگر وقف بر مصالح مسلمانان باشد، چون وقف بر مساجد و مشاهد. و بعضى از مجتهدين [٢] بر آن رفتهاند كه در اين صورت قبول حاكم شرع لازم است. [٣][١]
ششم: معلَّق نساختن وقف به شرطى يا صفتى غيرواقع، پس اگر چيزى را وقف كند و آن را برشرط يا صفت واقعى كه عالم بهوقوع آن باشد معلَّق سازد صحيح است، مثل آنكه گويد: اين را وقف كردم اگر امروز جمعه باشد.
هفتم: دوام وقف است، پس اگر وقف را مقارن مدّتى سازد آن وقف نخواهد بود، بلكه آن را حبس مىگويند، و بهانقضاى مدّت باطل مىشود. و همچنين است اگر شرط كرده باشد [٤] كه هروقت خواهد رجوع كند.
و اگر وقف كند بركسىكه اغلب آن باشد كه منقرض شود، بعد از انقراض او ميان فقها خلاف است، بعضى گفتهاند كه: راجع بهواقف مىشود در حالت حيات او و منتقل به وارث او مىگردد بعد از وفات او، و بعضى برآنند كه: به ورثه موقوف عليه راجع مىشود، وبعضىگفتهاندكه: در ابواب البرّ[٢] صرف بايد كرد. و اصحّ قول اوّل است. [٥]
و اگر در اوّل منقطع باشد همچو وقف برمعدوم آنگاه برموجود، اقوى آن است كه باطل است.
______________________________
[١]
عدم ضرر كافى است. (تويسركانى)
[٢] فرمايش بعضى از مجتهدين خالى از قوّت نيست. (صدر)
[٣] اين قول احوط است. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٤] با اين شرط باطل است و حبس هم نخواهد بود. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٥] محتاج به تأمّل است. (صدر)
[١] شهيد اوّل، دروس ٢: ٢٦٧.
[٢] راههاى خير.