جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٥ - اما آن بيست و دو چيز كه وضو جهت آنها سنت است
سيزدهم: اگر از شخصى مذى بيرون آيد، و آن آبىاست چسبنده كه از ملاعبت زنان بهم رسد.
چهاردهم: اگر از شخصى وذى بيرون آيد، و آن آبى است غليظ كه بعد از بول بيرون مىآيد.
پانزدهم: اگر مرد دست به فرج زن رساند.
شانزدهم: اگر شخصى قى كند و او را از آن قى كراهتى بهم رسد.
هفدهم: اگر شخصى وضوى ناقص كرده باشد به جهت ضرورتى- مثل وضوى جبيره يا تقيّه، يا به جهت بيمارى شخصى ديگر او را وضو داده باشد، يا به جهت تعجيل قافله بر موزه[١] يا بر چاقشور[٢] مسح پا كرده باشد- و بعد از وضو ساختن عذر برطرف شود [١] سنّت است [٢] كه نوبت ديگر [٣] وضو سازد.
هجدهم: اگر شخصى دندان خود را خلال كند و از آن خلال كردن خون بيرون آيد و از آن كراهتى بهم رسد.
نوزدهم: اگر شخصى را رُعاف- يعنى خون دماغ- به هم رسيده باشد.
بيستم: اگر كسى زياده بر چهار بيت از شعر باطل بخواند سنّت است كه وضو بسازد، و شعر باطل آن است كه مشتمل باشد برمدح شخصى به صفت چند كه در آن شخص
______________________________
[١]
در صورت زوال عذر از ذوى الاعذار احوط اعاده وضوء است تعييناً اگر ممكن نباشد از
تدارك آنچه فوت شده است از او والّا تخييراً بين آن و بين آن چه از او فوت شده اگر
چه اقوى عدم وجوب اعاده است. (خراسانى)
* در اين قسم كه بر طرف شدن عذر باشد از ذوى الاعذار، لزوم اعاده وضوء است و عدم اكتفاء به وضوء ناقص است، خصوصاً در غير تقيّه. (دهكردى، مازندرانى)
* احكام عذريه دائر مدار عذر است، پس در جميع صور مذكوره بعد از زوال عذر نوبت ديگر وضوء ساختن متعيّن است. (كوهكمرهاى)
[٢] بلكه احوط است هر چند واجب نيست. (نخجوانى، يزدى)
[٣] بلكه البتّه نوبت ديگر وضوء ساختن را ترك ننمايند. (صدر)
[١] چكمه.
[٢]« چاقچور» و« چاخچور» نيز گويند: شلوار گشاد و بلند و كفدار زنانه.