جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٣ - اما آن سه چيز كه وضو جهت آنها واجب است
گزاردن چنانكه گذشت، بلكه جنب و زن حايض نيز مىتواند نماز ميّت گزارد هرچند قدرت برغسل داشته باشد.
دوم: طواف خانه كعبه هر گاه طواف واجب [١] باشد. امّا طواف سنّت را بىوضو تواند كرد [٢].
سوم: عضوى از اعضاى خود را به خط مصحف رسانيدن [٣] يعنى حرفهاى آن و به آنچه قايم مقام حرف است مثل تشديد و همزه [٤] به شرط آنكه آن عضو حسّ داشته باشد [٥] پس ناخن و موى [٦] خود را بىوضو به خطّ مصحف مىتوان رسانيدن.
______________________________
[١]-
يعنى جزء حجّ يا عمره باشد، هرچند حجّ و عمره مستحبّى باشند، پس مراد به طوافسنّت
آن است كه جزء حجّ و عمره نباشد. (يزدى)
[٢] مشكل است. (كوهكمرهاى)
[٣] در صورتى كه رسانيدن عضوى از اعضاء به آن واجب شده باشد به نذر و شبه آن. (خراسانى)
* وملحق به خطّ مصحف است اسمهاى خدا وصفات خاصّه او و اسمهاى پيغمبران و اوصياى آنها و حضرت زهرا- سلام اللَّه عليهم- على الاحوط. (صدر)
* وجوب وضوء به جهت مسّ كتابت قرآن شريف مشكل است، بلكه حرام است مسّ نمودن محدث، و مثل آن است اسماء محترمه بنابر احوط. (كوهكمرهاى)
* در وقتى كه رسانيدن عضوى از اعضاء به آن واجب شده باشد به نذر و غير آن. (مازندرانى)
* يا به اسماء اللَّه تعالى، بلكه اسماء انبياء و ائمّه على الاحوط. (يزدى)
[٤] بلكه مدّ و اعراب نيز ملحق به حروف است. (صدر)
[٥] بلكه بعد از صدق مسّ فرقى نيست بين آنكه آن عضو حسّ داشته باشد يا نه، بلى ظاهر عدم صدق مسّ است به رساندن مو. (خراسانى)
* مناط صدق نمودن مسّ است هر چند به ناخن و مانند آن باشد. (كوهكمرهاى)
[٦] ناخن و موى ملاصق بشره حكم خود عضو را دارد در حرمت مسّ كتابت قرآن بى وضوء، بلى مسترسل از لحيه و گيسو اگر به او مسّ كتابت قرآن نمود بى وضوء ظاهراً عيبى ندارد. (دهكردى)
* جواز رسانيدن ناخن و دندان و امثال آن معلوم نيست. (صدر)
* جواز در ناخن و نحو آن مثل دندان مشكل است. (يزدى)