جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٩ - اما پنج امر واجب
ششم: تحقيق نمودن قبله.
و از اين شش چيز دو چيز اوّل در باب اوّل اين كتاب بهتفصيل مذكور شد، و چهارِ باقى در چهار مبحث مذكور مىشود.
مبحث اوّل در بيان پوشيدن عورت:
و آن در نماز واجب است [١] خواه كسى باشد كه نگاه كند و خواه نباشد، و خواه نگاهكننده محرم باشد- مثل زن و كنيز اينكس- و خواه نامحرم، پس اگر شخصى در خانه تاريك خالى نماز گزارد و عورت خود را نپوشد نماز او باطل است. و برمرد همين پوشيدن قُبُل و دُبُر و خُصيه واجب است [٢]. امّا بر زن واجب است پوشيدن كلّ بدن غير رو و كف دستها و قدمها [٣]. امّا اگر زن بنده[١] باشد پوشيدن سر و مو براو واجب نيست.
و به رختى كه بر آن نماز گزارند بيست و هفت امر متعلّق است: پنج امر واجب، و هفت امر سنّت، و پانزده امر مكروه.
امّا پنج امر واجب:
اوّل: غصبى نباشد.
دوم: حرير محض نباشد كه نماز مرد در حرير محض جايز نيست. و شيخ ابن بابويه برآن است كه زن را نيز در حرير محض نماز جايز نيست[٢]. امّا اين قول ضعيف است.
و جايز است مردان را حرير پوشيدن بهواسطه ضرورت مثل سرما يا دفع شپش [٤] و در
______________________________
[١]-
غير از نماز ميّت، اگرچه احوط است. (خراسانى)
[٢] احوط پوشاندن ميان دُبر و خصيه است نيز. (كوهكمرهاى)
[٣] احوط بر او پوشانيدن باطن پاها است. (خراسانى)
* بدون فرق ما بين ظاهر و باطن آنها، اگرچه در باطن قدمين بعضى احتياط كردهاند. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
* احوط تستّر باطن قدمين است. (صدر)
* احوط پوشاندن باطن قدمها است. (كوهكمرهاى)
[٤] اگر به مقدار از زمان نماز نيز مدخليّت در دفع آن داشته باشد. (صدر)
[١] بَرْده.
[٢] من لا يحضره الفقيه ج ١: ٢٦٣، حديث ٨١١.