جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٥٦ - فصل اول در بيان آنچه موجب خونبها مىشود
نيست، وبعضى ازمجتهدين گفتهاند كه: در اين صورت نيز ضامن است[١]. امّا اگر شخصى را بطلبد و ديگرى از خانه بيرون آيد ضامن نيست.
پانزدهم: هر گاه زن شيردهنده در خواب برطفلى بيفتد و او را بكشد عاقله او ضامن خونبهاى آن طفل است، و بعضى از مجتهدين برآنند [١] كه اگر شير دادن را جهت افتخار قبول كرده خونبهاى او را از مال خود بدهد و اگر جهت احتياج قبول كرده عاقله او مىدهد[٢] و اقوى [٢] آن است كه در هردو صورت عاقله مىدهد.
شانزدهم آنكه: اگر شيردهنده طفل شخصى را بگيرد كه شير دهد و در وقت رجوع نزاع شود ميانه ولىّ آن طفل و آن زن در آنكه آن شخص گويد كه اين فرزند من نيست و شيردهنده گويد فرزند تست آنگاه ظاهر شود كه دروغ گفته، در اين صورت هر گاه فرزندى كه او بشناسد حاضر نسازد ضامن خونبهاى آن طفل است. [٣]
هفدهم: هر گاه كسى بركسى سوار شود و شخصى ديگر يكى از ايشان را بگزد و او از آن نفرت كند و سوار را بيندازد و كشته شود مجتهدين را در اين صورت سه قول است، اوّل آنكه: خونبها برآنكس است كه گزيده و اين از حضرت اميرالمؤمنين ٧
______________________________
[١]-
قول بعض مجتهدين قوى است، نظر به ظاهر جملهاى از اخبار. (تويسركانى)
[٢] اظهر در خصوص دايه تفصيل مذكور است. (يزدى)
[٣] در صورت احتمال اينكه همان طفل است ضمانت خون بهاء خالى از اشكال نيست زيرا كه شير دهنده امين است و قول امين معتبر است با يمين. (تويسركانى)
* و اگر فرزندى آورد كه محتمل باشد همان است قول او مقبول است حتّى با كذب سابق. (يزدى)
[١] شيخ مفيد در مقنعه: ٧٤٦ وشيخ طوسى در نهايه ٣: ٤٥٤ ومحقّق در مختصر نافع: ٢٩٧ بهطور مطلق و شهيد ثانى در مسالك ١٥: ٣٥٠ وروضه ١٠: ١٢٩ وفاضل مقداد در تنقيح ٤: ٤٧٧ به صورت احتمال فرمودند.
[٢] شيخ طوسى، نهاية ٣: ٤١٠ و ٤١١. ابن حمزه، وسيله: ٤٥٤. يحيى بن سعيد حلّى، جامع شرايع: ٥٨٣. محقّق، شرايع ٤: ٢٥٢. علّامه، ارشاد ٢: ٢٢٣.