جامع عباسی – ط جامعه مدرسین

(١)

مقدمه ناشر

٣ ص

نام و نشان فقيهان برجستهای كه بر مسایل این کتاب حاشیه زدهاند

باب اول در بيان مسائلى كه تعلق به طهارت دارد

١١ ص

(٧)

مطلب اول در بيان طهارتى كه احتياج به نيت 1 دارد

١٢ ص

(٨)

فصل بطلان غسل و تيمم به آب و خاك غصبى

١٥ ص

(٩)

فصل در آداب طهارتخانه رفتن

١٦ ص

(١٠)

اما آن سه چيز كه واجب است 1

١٧ ص

(١١)

اما آن پنج چيز كه حرام است

١٨ ص

(١٢)

اما آن پنج چيز كه سنت است

١٩ ص

(١٣)

و اما آن هشت چيز كه در وقت طهارت كردن به فعل آوردن آن مكروه است

١٩ ص

(١٤)

فصل بدانكه طهارت يا موقوف است به نيت قربت و بىآن صحيح نيست، يا احتياج به نيت قربت ندارد و بىآن صحيح است

٢٠ ص

(١٥)

نوع اول طهارت حقيقى است،

٢٠ ص

(١٦)

و احكام نوع اول در سه مقصد مبين مىشود

٢٠ ص

(١٧)

مقصد اول در بيان احكام وضو

٢٠ ص

(١٨)

بدان كه پنجاه چيز است كه تعلق به وضو ساختن دارد، از آن جمله بيست و يك امر واجب است، و بيست امر سنت، و نه امر مكروه

٢٠ ص

(١٩)

اما آن بيست و يك امرى كه واجب است

٢٠ ص

(٢٠)

اما آن بيست امرى كه در وضو سنت است

٢٨ ص

(٢١)

و اما آن نه چيز كه در وضو به فعل آوردن آن مكروه است

٣١ ص

(٢٢)

فصل وضو جهت سه چيز واجب است، و جهت بيست و دو چيز سنت

٣٢ ص

(٢٣)

اما آن سه چيز كه وضو جهت آنها واجب است

٣٢ ص

(٢٤)

اما آن بيست و دو چيز كه وضو جهت آنها سنت است

٣٤ ص

(٢٥)

فصل اگر شخصى داند كه وضو ساخته اما شك دارد كه بعد از وضو حدث كرده يا نه

٣٦ ص

(٢٦)

مقصد دوم در بيان احكام غسل

٣٦ ص

(٢٧)

بدانكه غسلهاى مشهور چهل و شش غسل است؛ شش غسل واجب، چهل غسل سنت

فصل سى و دو چيز در غسل معتبر است؛ هفده امر واجب، و پانزده امر سنت است

٤١ ص

(٣١)

اما آن هفده چيز كه واجب است

٤١ ص

(٣٢)

و اما آن پانزده چيز كه در غسل سنت است

٤٦ ص

(٣٣)

فصل اگر شخصى را در اثناى غسلى از غسلهاى واجب حدثى واقع شود

٤٧ ص

(٣٤)

فصل بر جنب هشت امر حرام است و هفت امر مكروه

اما آن هفت امر كه بر جنب مكروه است

فصل مادام كه زن حيض داشته باشد طلاق دادن او صحيح نيست

٥٢ ص

(٤١)

فصل خون حيض از سه شبانه روز 4 كمتر و از ده شبانه روز بيشتر نمىباشد

٥٣ ص

(٤٢)

فصل اگر زن عادت مقرر داشت، اما فراموش كرده كه عادت او چند روز بود،

٥٥ ص

(٤٣)

فصل اقسام استحاضه و احكام آن

فصل در احكام غسل دادن ميت و مقدمات و توابع آن

٥٩ ص

(٤٦)

بدان كه صد و بيست و شش امر است كه تعلق به ميت دارد، از وقت احتضار يعنى سكرات تا وقتى كه او را در قبر سپارند،

٥٩ ص

(٤٧)

و اما آنچه از وقت احتضار تا وقتى كه شروع در شستن او كنند كه بجا بايد آورد پانزده امر است، يك امر واجب، و يازده امر سنت، و سه امر مكروه

و اما يازده امر سنت

٦٠ ص

(٥٠)

اما آن سه امرى كه مكروه است

٦١ ص

(٥١)

فصل سى و پنج امر تعلق به ميت دارد از وقتى كه اراده نمايند او را غسل دهند تا وقتى كه خواهند او را كفن نمايند،

٦١ ص

(٥٢)

اما دوازده امر واجب

٦١ ص

(٥٣)

و اما آن پانزده امر كه سنت است

٦٣ ص

(٥٤)

اما آن شش امر كه مكروه است

٦٥ ص

(٥٥)

و اما آن دو امر كه حرام است

٦٥ ص

(٥٦)

فصل بيست و نه امر تعلق به ميت دارد از وقتى كه از غسل او فارغ شوند تا وقتىكه برآن نماز گزارند،

٦٥ ص

(٥٧)

اما آن نه چيز كه واجب است

٦٥ ص

(٥٨)

اما آن دوازده چيز كه سنت است

٦٧ ص

(٥٩)

اما آن هشت امر كه مكروه است

٦٩ ص

(٦٠)

فصل آنچه متعلق به ميت است از وقتى كه از كفن كردن او فارغ شوند تا وقتى كه او را به خاك سپارند

اما آن سى و سه امر كه سنت است

٧١ ص

(٦٣)

و اما آن نه امر كه مكروه است

٧٤ ص

(٦٤)

مقصد سوم در بيان احكام تيمم

٧٥ ص

(٦٥)

بدان كه بيست و يك امر است كه تعلق به تيمم كردن دارد دوازده امر واجب است، و هفت امر سنت، و دو امر مكروه

٧٥ ص

(٦٦)

اما دوازده امر واجب

٧٦ ص

(٦٧)

و اما آن هفت امر كه در تيمم سنت است

٧٨ ص

(٦٨)

اما آن دو امر كه در تيمم مكروه است

٧٩ ص

(٦٩)

مطلب دوم در بيان مسائل طهارتى كه احتياج به نيت ندارد

٨٠ ص

(٧٠)

و ازاله نجاسات به دوازده چيز مىشود كه در شرع آنها را مطهرات گويند

٨٠ ص

(٧١)

اما احكام آب كه اول پاككنندههاست

فصل بدان كه در آب چاه ميانه مجتهدين خلاف است،

٨٢ ص

(٧٤)

دوم از پاك كنندهها زمين است

٨٤ ص

(٧٥)

سوم از پاك كنندهها آفتاب است

٨٤ ص

(٧٦)

چهارم از پاك كنندهها آتش است 2

٨٥ ص

(٧٧)

پنجم از پاك كنندهها استحاله است

يازدهم مسح به طاهر

فصل نجاسات يازده چيز است

سوم خون از هرحيوانى كه خون جهنده داشته باشد،

٨٨ ص

(٨٨)

چهارم منى از حيوانى كه خون جهنده داشته باشد،

هشتم هرچه مستكننده باشد

يازدهم حيوانى كه بميرد بهشرط آنكه در حال حيات خون جهنده داشته باشد

٩٠ ص

(٩٦)

فصل اگرسگ ظرفى را بهزبان بليسد 4 و خواهندكه به آبقليل آنرا طهارت دهند،

٩٠ ص

(٩٧)

فصل اگر جامهاى مثلا به بول نجس شده باشد و خواهند كه آن را به آب قليل طهارت دهند،

٩١ ص

(٩٨)

فصل اگر ظرف نجس را مثل كاسه و ديگ و خم خواهند كه به آب قليل طهارت دهند

٩٣ ص

(٩٩)

احكام ظروف طلا و نقره

٩٣ ص

(١٠٠)

باب دوم در بيان مسائل نماز واجبى و سنتى

بدان كه نماز واجبى دوازده است

مطلب اول در بيان نمازهاى واجبى

٩٨ ص

(١٠٥)

مقصد اول در بيان نماز يوميه

٩٨ ص

(١٠٦)

مبحث اول در بيان پوشيدن عورت

٩٩ ص

(١٠٧)

و به رختى كه بر آن نماز گزارند بيست و هفت امر متعلق است پنج امر واجب، و هفت امر سنت، و پانزده امر مكروه

اما آن هفت امر سنت كه تعلق به رخت مصلى دارد

١٠٣ ص

(١١٠)

اما آن پانزده امر كه مكروه است

١٠٣ ص

(١١١)

مبحث دوم در مكان نماز

١٠٤ ص

(١١٢)

بدان كه سى و سه امر است كه به مكان نماز تعلق دارد دو امر واجب، و چهار امر سنت، و بيست و هفت امر مكروه

و اما آن چهار امر سنت كه تعلق به مكان نماز دارد

١٠٥ ص

(١١٥)

اما بيست و هفت امر مكروه كه تعلق به مكان نماز دارد

١٠٦ ص

(١١٦)

فصل در احكام مساجد

١٠٩ ص

(١١٧)

و بدانكه چهل و يك امر تعلق به مسجد دارد دوازده امر سنت، و هفده امر مكروه، و يازده امر حرام مىباشد

١٠٩ ص

(١١٨)

اما دوازده امر سنت

١٠٩ ص

(١١٩)

اما هفده امر مكروه كه به مسجد تعلق دارد

١١٠ ص

(١٢٠)

اما آن يازده امر كه حرام است

١١٢ ص

(١٢١)

مبحث سوم در ملاحظه نمودن اوقات نمازهاى واجبى و سنتى

١١٣ ص

(١٢٢)

بدان كه اول وقت نماز صبح برآمدن صبح صادق و وقت آن مىكشد تا برآمدن آفتاب

١١٣ ص

(١٢٣)

فصل نماز در اول وقت گزاردن ثواب عظيم دارد، بهتخصيص نماز صبح و مغرب

١١٥ ص

(١٢٤)

فصل در احكام اذان گفتن

١١٦ ص

(١٢٥)

تتمه آنچه به اذان متعلق است سى امر است نوزده امر سنت، و نه امر مكروه، و دو امر حرام

١١٧ ص

(١٢٦)

اما نوزده امر سنت

١١٨ ص

(١٢٧)

اما آن نه امر كه در اذان مكروه 1 است

١١٩ ص

(١٢٨)

اما آن دو امر كه حرام است

١٢٠ ص

(١٢٩)

فصل اقامت بعد از اذان سنت مؤكد است

١٢٠ ص

(١٣٠)

مبحث چهارم در ملاحظه نمودن قبله

١٢٣ ص

(١٣١)

فصل و اما آن شخصى كه از شهر مكه دور است به حيثيتى كه ديدن خانه كعبه او را ممكن نيست

١٢٤ ص

(١٣٢)

فصل اگر برشخصى بعد از آن كه نماز گزارده باشد ظاهر شود كه در حال نماز روى او به قبله نبوده

١٢٥ ص

(١٣٣)

فصل آنچه در نماز معتبر است دوازده نوع است،

١٢٧ ص

(١٣٤)

فصل بدانكه در جميع نمازهاى پنجگانه يوميه سيصد و هفتاد و دو فعل واجب است،

١٢٨ ص

(١٣٥)

و بدانكه از جمله اين افعال هشت فعل است كه احتياج به بيان دارد،

١٢٩ ص

(١٣٦)

فصل اول در بيان آنچه تعلق به نيت دارد

١٣٠ ص

(١٣٧)

فصل دوم در بيان آنچه تعلق به تكبير احرام دارد و آن چهارده امر است هفت امر واجب، و هفت امر سنت

اما هفت امرى كه در تكبير احرام بجا آوردن آن سنت است

١٣٢ ص

(١٤٠)

فصل سوم در بيان آنچه تعلق به قيام دارد و آن هجده امر است پنج امر واجب، ده امر سنت، سه امر مكروه

١٣٣ ص

(١٤١)

اما آن پنج امرى كه واجب است

١٣٣ ص

(١٤٢)

اما آن ده چيز كه در وقت قيام سنت است

١٣٤ ص

(١٤٣)

و بدانكه قنوت سنت مؤكد است

١٣٥ ص

(١٤٤)

و در قنوت هفت امر سنت است

١٣٥ ص

(١٤٥)

اما آن سه امر كه در قيام مكروه است

١٣٦ ص

(١٤٦)

فصل چهارم در بيان آنچه تعلق به قراءت فاتحه و سوره دارد

١٣٦ ص

(١٤٧)

و آنچه تعلق بهقراءت فاتحه و سوره دارد سى و دو امر است يازده امر واجب، و ده امر سنت، و پنج امر مكروه، و شش امر حرام

١٣٦ ص

(١٤٨)

اما يازده امر واجب

١٣٦ ص

(١٤٩)

اما آن ده امر كه در خواندن فاتحه و سوره سنت است

١٣٩ ص

(١٥٠)

و اما آن پنج امر كه در خواندن فاتحه و سوره مكروه است

١٤٠ ص

(١٥١)

فصل پنجم در بيان آنچه تعلق بهركوع دارد وآن بيست وشش امر است شش امر واجب، وشانزده امر سنت، وچهارامر مكروه

اما آن شانزده امر كه در ركوع سنت است

١٤٣ ص

(١٥٤)

اما آن چهار امر كه در ركوع مكروه است

١٤٤ ص

(١٥٥)

فصل ششم در بيان آنچه تعلق به سجود دارد

١٤٥ ص

(١٥٦)

وآن سى وهفت امر است ده امر واجب، وبيست وپنج امر سنت، و دو امر مكروه

اما آن بيست و پنج امر كه در وقت سجود به فعل آوردن آن سنت است

١٤٦ ص

(١٥٩)

اما آن دو چيز كه در سجود بهفعل آوردن آن مكروه است

١٤٩ ص

(١٦٠)

تتمه در بيان احكام سجود تلاوت قرآن

١٤٩ ص

(١٦١)

فصل هفتم در بيان آنچه تعلق به تشهد دارد و آن هجده امر است نه امر واجب، و هشت امر سنت، و يك امر مكروه

اما هشت امرى كه سنت است

١٥٢ ص

(١٦٤)

اما آن يك امر كه مكروه است

١٥٣ ص

(١٦٥)

فصل هشتم در آنچه تعلق به تسليم دارد و آن هفده امر است پنج امر واجب، دوازده امر سنت

اما دوازده امرى كه سنت است

مقصد دوم در نماز جمعه است

١٥٧ ص

(١٧٠)

وآنچه بهنماز جمعه تعلق دارد سىامر است نه امر واجب، وبيست ويك امر سنت

اما آن بيست و يك امر سنت 1 كه تعلق بهنماز جمعه دارد

١٦٠ ص

(١٧٣)

مقصد سوم در نماز عيدين

١٦٢ ص

(١٧٤)

و آنچه به اين نماز تعلق دارد بيست و يك امر است شانزده امر سنت 4 و پنج امر مكروه

١٦٢ ص

(١٧٥)

اما شانزده امر سنت

١٦٢ ص

(١٧٦)

اما آن پنج امر مكروه

١٦٤ ص

(١٧٧)

مقصد چهارم در نماز طواف خانه كعبه و آنچه به آن متعلق است چهار امر است دو امر واجب، و دو امر سنت

١٦٤ ص

(١٧٨)

اما آن دو امر واجب

مقصد پنجم در نماز آيات

١٦٥ ص

(١٨١)

تتمه هشت امر سنت به اين نماز متعلق است

١٦٧ ص

(١٨٢)

مقصد ششم در نماز ميت

١٦٩ ص

(١٨٣)

تتمه آنچه به اين نماز تعلق دارد بعد از نيت و پنج تكبير و دعاها نوزده است چهار امر واجب، و دوازده امر سنت، و سه امر مكروه

١٧١ ص

(١٨٤)

اما چهار امر واجب

١٧١ ص

(١٨٥)

اما آن دوازده امرى كه در اين نماز سنت است

١٧١ ص

(١٨٦)

اما آن سه امر كه مكروه است

١٧٢ ص

(١٨٧)

مقصد هفتم در نمازى كه به نذر واجب شود يا به عهد يا به سوگند

١٧٣ ص

(١٨٨)

مقصد هشتم در نمازى كه به اجاره واجب مىشود

١٧٥ ص

(١٨٩)

مقصد نهم در نمازى كه از پدر 6 فوت شده باشد بر پسر واجب است 7

١٧٦ ص

(١٩٠)

مطلب دوم در بيان نمازهاى سنتى

١٧٨ ص

(١٩١)

اول نوافل يوميه است

١٧٨ ص

(١٩٢)

فصل چون وقت نماز مغرب داخل شود بايد 1 كه بىتأخير متوجه به نماز مغرب شود،

١٨٣ ص

(١٩٣)

فصل در بيان آداب نماز شب 2

١٨٦ ص

(١٩٤)

فصل بعد از فارغ شدن از هشت ركعت نماز شب و آداب و ادعيه شروع كند در دو ركعت شفع و مفرده وتر،

١٨٩ ص

(١٩٥)

دوم از نمازهاى سنتى 1 نمازى است كه به حضرت رسالت پناه

١٩٣ ص

(١٩٦)

سوم نمازى كه به حضرت اميرالمؤمنين على

١٩٣ ص

(١٩٧)

چهارم نمازى كه به حضرت فاطمه زهرا

١٩٣ ص

(١٩٨)

پنجم نمازى كه منسوب است به جعفر طيار رضى الله عنه

هفتم نماز طلب باران

١٩٥ ص

(٢٠١)

هشتم نماز عيد غدير است

١٩٦ ص

(٢٠٢)

نهم نماز روز اول هر ماه

١٩٧ ص

(٢٠٣)

دهم نماز نافله ماه رمضان

١٩٧ ص

(٢٠٤)

يازدهم نماز روز مبعث حضرت رسالت پناه

١٩٨ ص

(٢٠٥)

دوازدهم نماز شب مبعث

١٩٨ ص

(٢٠٦)

سيزدهم نماز روز مباهله است

١٩٨ ص

(٢٠٧)

چهاردهم نماز زيارت حضرت رسالت پناه

١٩٩ ص

(٢٠٨)

پانزدهم نماز رغايب

١٩٩ ص

(٢٠٩)

شانزدهم نماز شب نصف ماه رجب

١٩٩ ص

(٢١٠)

هفدهم نماز شب نصف شعبان

٢٠٠ ص

(٢١١)

هجدهم نماز شب عيد ماه رمضان

٢٠٠ ص

(٢١٢)

نوزدهم نماز ساعت غفلت

٢٠٠ ص

(٢١٣)

بيستم نماز سنتى سفر كه در وقت شروع در سفر بجا آورد

٢٠١ ص

(٢١٤)

بيست و يكم نماز توبه

٢٠١ ص

(٢١٥)

بيست و دوم نماز هديه ميت است

٢٠١ ص

(٢١٦)

بيست و سوم نماز روز عاشورا

٢٠٢ ص

(٢١٧)

بيست و چهارم نماز روز نوروز است

٢٠٢ ص

(٢١٨)

مطلب سوم در بيان احكام خللى كه در نماز واقع مىشود

٢٠٣ ص

(٢١٩)

مقصد اول در بيان احكام خللى كه موجب بطلان نماز است

٢٠٣ ص

(٢٢٠)

مقصد دوم در بيان احكام خللى كه به وقوع آن نماز باطل نمىشود

٢٠٧ ص

(٢٢١)

فصل اول در بيان خللى كه بهواسطه آن سجده سهو واجب نمىشود

٢٠٧ ص

(٢٢٢)

فصل دوم در بيان خللى كه دو سجده سهو به سبب آن واجب است

٢١٠ ص

(٢٢٣)

مقصد سوم در بيان احكام شك مصلى

٢١٤ ص

(٢٢٤)

شك در نماز يا در غير عدد ركعات است يا در عدد ركعات، و احكام هريك در بحثى مذكور مىشود

٢١٤ ص

(٢٢٥)

بحث اول در شك در غير عدد ركعات

٢١٤ ص

(٢٢٦)

بحث دوم در شك در عدد ركعات

٢١٥ ص

(٢٢٧)

فصل در بيان نماز احتياط

٢٢٠ ص

(٢٢٨)

خاتمه در بيان احكام نماز قضا و نماز سفر و نماز خوف و نماز جماعت

٢٢٣ ص

(٢٢٩)

فصل اول در بيان احكام نماز قضا

٢٢٣ ص

(٢٣٠)

فصل دوم در بيان احكام نماز سفر

٢٢٩ ص

(٢٣١)

فصل سوم در بيان نماز خوف

٢٣٧ ص

(٢٣٢)

فصل چهارم در بيان احكام نماز جماعت

٢٣٨ ص

(٢٣٣)

باب سوم در بيان احكام زكات واجبى و سنتى و خمس واجبى و سنتى

٢٥١ ص

(٢٣٤)

مطلب اول در بيان زكات واجبى

٢٥٢ ص

(٢٣٥)

فصل اول بدانكه در باب زكات دادن مبالغه بسيار در حديث وارد است،

٢٥٢ ص

(٢٣٦)

فصل دوم بدانكه زكات در نه چيز واجب است طلا، نقره، گندم، جو، خرما، مويز، شتر، گاو و گوسفند

٢٥٣ ص

(٢٣٧)

فصل سوم زكات گندم و جو و خرما و مويز

٢٥٥ ص

(٢٣٨)

فصل چهارم دربيان زكات شتر و گاو و گوسفند

٢٥٧ ص

(٢٣٩)

فصل پنجم در مستحقان زكات

٢٥٩ ص

(٢٤٠)

فصل ششم در بيان زكات فطره

٢٦٠ ص

(٢٤١)

مطلب دوم در بيان زكات سنتى

٢٦٣ ص

(٢٤٢)

مطلب سوم در بيان احكام خمس

٢٦٥ ص

(٢٤٣)

باب چهارم در بيان احكام روزه واجبى و سنتى

٢٦٩ ص

(٢٤٤)

مطلب اول در بيان محرمات و مبطلات روزه

٢٧٠ ص

(٢٤٥)

مطلب دوم در بيان روزههاى واجب و سنت و مكروه و حرام

٢٧٥ ص

(٢٤٦)

فصل اول در بيان روزههاى واجبى

٢٧٥ ص

(٢٤٧)

فصل دوم در بيان روزههاى مستحبى

٢٧٩ ص

(٢٤٨)

فصل سوم در بيان روزههاى حرام

٢٨١ ص

(٢٤٩)

فصل چهارم در بيان روزه مكروه

٢٨٣ ص

(٢٥٠)

مطلب سوم در بيان باقى احكام روزه

٢٨٥ ص

(٢٥١)

فصل اول در بيان نيت روزه

٢٨٥ ص

(٢٥٢)

فصل دوم در ذكر جماعتى كه روزه ايشان صحيح نيست

٢٨٧ ص

(٢٥٣)

فصل سوم در بيان امرى چند كه به فعل درآوردن آنها در ماه رمضان سنت است

٢٨٩ ص

(٢٥٤)

فصل چهارم در ذكر آنچه روزهدار را به فعل درآوردن آن مكروه است

٢٩٠ ص

(٢٥٥)

مطلب چهارم در اعتكاف

٢٩٢ ص

(٢٥٦)

باب پنجم در بيان حج و شروط آن

٢٩٥ ص

(٢٥٧)

مقدمه بدان كه حج كردن از اعظم اركان دين است،

٢٩٦ ص

(٢٥٨)

مطلب اول در بيان بعضى از آداب حج

٢٩٧ ص

(٢٥٩)

مطلب دوم در بيان شرايط وجوب حج

٢٩٩ ص

(٢٦٠)

مطلب سوم در بيان انواع حج و ذكر مواقيت

٣٠٢ ص

(٢٦١)

مطلب چهارم در بيان افعال حج تمتع برسبيل اجمال

٣٠٤ ص

(٢٦٢)

مطلب پنجم در بيان افعال حج تمتع است بر سبيل تفصيل

٣٠٦ ص

(٢٦٣)

مقصد اول در بيان احرام بستن و مقدمات و شروط آن

٣٠٦ ص

(٢٦٤)

فصل اول در ذكر امورى كه قبل از شروع در احرام بجا آوردن آن سنت است

٣٠٦ ص

(٢٦٥)

فصل دوم در بيان باقى امور متعلقه به احرام

٣٠٨ ص

(٢٦٦)

مقصد دوم در بيان طواف و مقدمات و شروط آن

٣١٦ ص

(٢٦٧)

فصل اول در بيان آنچه پيش از طواف بجاآورده مىشود

٣١٧ ص

(٢٦٨)

فصل دوم در بيان باقى امورى كه متعلق است به طواف

٣٢٠ ص

(٢٦٩)

مقصد سوم در بيان سعى ما بين صفا و مروه و مقدمات و شروط آن

٣٢٦ ص

(٢٧٠)

مقصد چهارم احكام تقصير و احرام حج

٣٣٠ ص

(٢٧١)

فصل اول در بيان احكام وقوف عرفات

٣٣٢ ص

(٢٧٢)

فصل دوم در بيان احكام وقوف به مشعرالحرام

٣٣٥ ص

(٢٧٣)

فصل سوم در بيان رفتن به جانب منى از مشعرالحرام و بيان افعال ثلاثه مناسك منى، كه روز عيد قربان در منى واجب است كه به عمل آورد

٣٣٧ ص

(٢٧٤)

فعل اول رمى جمره عقبه

٣٣٨ ص

(٢٧٥)

فعل دوم از افعال ثلاثه مناسك منى

٣٣٩ ص

(٢٧٦)

فعل سوم از افعال ثلاثه مناسك منى

٣٤٢ ص

(٢٧٧)

فصل چهارم در بيان باقى افعال حج

٣٤٣ ص

(٢٧٨)

خاتمه در بيان آداب وداع خانه كعبه

٣٤٧ ص

(٢٧٩)

مطلب ششم در بيان احكام حج قران و حج افراد

٣٤٩ ص

(٢٨٠)

مطلب هفتم در بيان احكام حج به نيابت

٣٥١ ص

(٢٨١)

فصل اول نايب گرفتن به جهت ميت و حى

٣٥١ ص

(٢٨٢)

فصل دوم شروطى كه در نيابت حج معتبر است

باب ششم در وقف كردن، وتصدق نمودن و قرض دادن، و بنده آزاد كردن، و جهاد با كفار كردن

٣٦١ ص

(٢٨٥)

مطلب اول در بيان وقف كردن و توابع آن

٣٦٢ ص

(٢٨٦)

فصل اول در شروط وقف

٣٦٢ ص

(٢٨٧)

فصل دوم تصدق نمودن

٣٦٩ ص

(٢٨٨)

فصل سوم در بيان سكنى و عمرى

٣٧٠ ص

(٢٨٩)

مطلب دوم در بيان قرض دادن

٣٧١ ص

(٢٩٠)

موقف اول در ثواب قرض دادن

٣٧١ ص

(٢٩١)

موقف دوم در امورى كه به قرض دادن متعلق است

٣٧٢ ص

(٢٩٢)

مطلب سوم در بيان بنده آزاد كردن

٣٧٦ ص

(٢٩٣)

موقف اول مباشرت است

٣٧٧ ص

(٢٩٤)

قسم اول آزاد كردن بنده

٣٧٧ ص

(٢٩٥)

قسم دوم كتابت است

٣٨٠ ص

(٢٩٦)

قسم سوم تدبير است

٣٨٤ ص

(٢٩٧)

قسم چهارم ام ولد است

٣٨٦ ص

(٢٩٨)

موقف دوم سرايت است

موقف چهارم عوارض است

٣٨٩ ص

(٣٠١)

مطلب چهارم در بيان جهاد 1 با كفار كردن

٣٩١ ص

(٣٠٢)

فصل اول ثواب جهاد

٣٩١ ص

(٣٠٣)

فصل دوم در بيان جهاد و شروط آن

٣٩٢ ص

(٣٠٤)

فصل سوم در بيان آنكه جهاد كردن با چند فرقه و با كدام جماعت واجب است

٣٩٥ ص

(٣٠٥)

فصل چهارم در كيفيت جهاد كردن با كفار

٣٩٨ ص

(٣٠٦)

فصل پنجم در امان دادن كفار

٤٠٢ ص

(٣٠٧)

فصل ششم در صلح كردن با كفار

٤٠٣ ص

(٣٠٨)

خاتمه در بيان امر به معروف و نهى از منكر

٤٠٧ ص

(٣٠٩)

باب هفتم درزيارت حضرت رسالتپناهمحمدى

٤١١ ص

(٣١٠)

فصل اول در ثواب زيارت هريك از ايشان 1

٤١٢ ص

(٣١١)

فصل دوم در آداب زيارت

٤١٧ ص

(٣١٢)

فصل سوم در بيان زيارت حضرت رسالت پناهى

٤٢٠ ص

(٣١٣)

زيارت حضرت پيغمبر

٤٢٠ ص

(٣١٤)

زيارت حضرت فاطمه زهرا

٤٢٢ ص

(٣١٥)

زيارت حضرت اميرالمؤمنين

٤٢٥ ص

(٣١٦)

زيارت حضرت امام حسين

٤٣٠ ص

(٣١٧)

زيارت حضرت امام موسى كاظم و امام محمد تقى

٤٣٤ ص

(٣١٨)

زيارت حضرت امام رضا

٤٣٥ ص

(٣١٩)

زيارت حضرت امام على نقى و امام حسن عسكرى

٤٣٨ ص

(٣٢٠)

زيارت حضرت صاحبالزمان

٤٤٠ ص

(٣٢١)

فصل چهارم در بيان ايام مولود حضرت رسالت پناه

٤٤١ ص

(٣٢٢)

محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف

٤٤١ ص

(٣٢٣)

حضرت اميرالمؤمنين

حضرت امام حسن بن على بن ابىطالب

٤٤٣ ص

(٣٢٦)

حضرت امام حسين بن على بن ابىطالب

٤٤٤ ص

(٣٢٧)

حضرت امام زينالعابدين على بن الحسين

٤٤٤ ص

(٣٢٨)

حضرت امام محمد باقر

٤٤٥ ص

(٣٢٩)

حضرت امام جعفر صادق

٤٤٥ ص

(٣٣٠)

حضرت امام على بن موسى الرضا

٤٤٦ ص

(٣٣١)

حضرت امام محمد تقى الجواد

٤٤٦ ص

(٣٣٢)

حضرت امام على نقى

٤٤٦ ص

(٣٣٣)

حضرت امام حسن عسكرى

٤٤٧ ص

(٣٣٤)

باب هشتم در بيان نذر كردن و عهد نمودن و سوگند خوردن و كفاره دادن

٤٤٩ ص

(٣٣٥)

مطلب اول در نذر كردن و عهد نمودن

٤٥٠ ص

(٣٣٦)

فصل اول در بيان شروط نذر

٤٥٠ ص

(٣٣٧)

فصل دوم در احكام نذر كردن

٤٥٢ ص

(٣٣٨)

مطلب دوم در بيان سوگند خوردن و اقسام و شروط آن

٤٥٦ ص

(٣٣٩)

مطلب سوم در بيان كفاره دادن

٤٦٠ ص

(٣٤٠)

فصل اول در اقسام كفارات

٤٦٠ ص

(٣٤١)

فصل دوم در شروط كفاره

٤٦٥ ص

(٣٤٢)

باب نهم در بيان بيع كردن و رهننمودن و شفعه گرفتن و توابع آن

٤٦٧ ص

(٣٤٣)

مطلب اول در بيع كردن و تجارت نمودن و كسب كردن

٤٦٨ ص

(٣٤٤)

فصل اول در بيان اقسام تجارت و كسب

٤٦٨ ص

(٣٤٥)

قسم اول در تجارت و كسب واجب

٤٦٨ ص

(٣٤٦)

قسم دوم در تجارت و كسب سنت

٤٦٨ ص

(٣٤٧)

قسم سوم در تجارت و كسب مباح

٤٦٨ ص

(٣٤٨)

قسم چهارم در تجارت و كسب حرام

٤٦٨ ص

(٣٤٩)

قسم پنجم تجارت و كسب مكروه

٤٧٦ ص

(٣٥٠)

فصل دوم در آداب تجارت

٤٧٩ ص

(٣٥١)

فصل سوم در اقسام بيع كردن

٤٨٦ ص

(٣٥٢)

قسم اول آنكه متاع و قيمت آن هر دو حال باشد، و اين قسم را«نقد» گويند

٤٨٦ ص

(٣٥٣)

قسم دوم آنكه هم متاع و هم قيمت آن هر دو نسيه باشد و اين قسم را«بيع دين به دين» گويند

٤٩٠ ص

(٣٥٤)

قسم سوم آنكه متاع حال باشد و قيمت آن نسيه و اين قسم را«بيع نسيه» گويند،

٤٩٠ ص

(٣٥٥)

قسم چهارم آنكه متاع نسيه باشد و قيمت آن نقد و اين قسم را«سلف» و«سلم» گويند،

٤٩٠ ص

(٣٥٦)

قسم پنجم آنكه متاع را بفروشد بىآنكه ذكر مايه كند و اين قسم را«مساومه» گويند،

٤٩٠ ص

(٣٥٧)

قسم ششم آنكه متاع را بهزياده از آنچه خريده بفروشد واينقسم را«مرابحه» گويند،

٤٩٠ ص

(٣٥٨)

قسم هفتم آنكه متاع را به آنچه خريده بفروشد و اين قسم را«توليه» گويند،

٤٩١ ص

(٣٥٩)

قسم هشتم آنكه متاع را به كمتر از آنچه خريده بفروشد و اين قسم را«مواضعه» گويند،

٤٩١ ص

(٣٦٠)

قسم نهم آنكه دو متاع متساوى 1 را كه قابل كيل و وزن باشند به يكديگر فروختن و آن را«ربا» 2 گويند،

٤٩١ ص

(٣٦١)

قسم دهم آنكه دو جنس مختلف باشد، چه آن را به زياده و كم نقد مىتوان فروخت

٤٩٣ ص

(٣٦٢)

فصل چهارم در بيان آنچه در بيع كردن داخل است

٤٩٣ ص

(٣٦٣)

و اقسام آن شش است

٤٩٣ ص

(٣٦٤)

قسم اول زمين و عرصه و ساحت،

٤٩٣ ص

(٣٦٥)

قسم دوم باغ و بستان،

قسم چهارم قريه و دهكده،

قسم ششم خريدن غلام،

٤٩٦ ص

(٣٧٠)

فصل پنجم در بيان اقسام خيار

تتمه بدان كه تكليفات نسبت به قبول شرط و تعليق برشرط چهار قسم است

پنجم خيار چيزهايى كه در آن روز تا شب ضايع شود يا قيمت آن ناقص گردد

دوازدهم خيار دشوارى تسليم كردن

٥٠٦ ص

(٣٨٤)

سيزدهم خيار رد كردن بعضى از متاع

٥٠٦ ص

(٣٨٥)

چهاردهم خيار تفليس

٥٠٦ ص

(٣٨٦)

پانزدهم خيار تلف شدن و غصب كردن 2

٥٠٦ ص

(٣٨٧)

شانزدهم خيار جهالت اجاره

٥٠٧ ص

(٣٨٨)

خاتمه در بيان احكام بعد از بيع

٥٠٨ ص

(٣٨٩)

مطلب دوم در بيان رهن كردن

٥١٠ ص

(٣٩٠)

فصل اول در شروط گرو كردن

٥١٠ ص

(٣٩١)

فصل دوم در احكام گرو كردن

٥١٣ ص

(٣٩٢)

مطلب سوم در شفعه گرفتن

٥١٦ ص

(٣٩٣)

مطلب چهارم در بيان توابع بيع كردن

٥٢٠ ص

(٣٩٤)

فصل اول در حكم جماعتى كه حاكم شرع ايشان را از مال ايشان منع نموده باشد

قوم چهارم بيمارانى كه در آن مرض فوت شوند،

٥٢٢ ص

(٣٩٩)

قوم پنجم 4 جماعتى كه متاعى فروخته باشند،

٥٢٢ ص

(٤٠٠)

قوم ششم جماعتى كه متاعى خريده باشند و قيمت آن را نداده باشند،

٥٢٢ ص

(٤٠١)

قوم هفتم غلامانى كه آقاهاى ايشان با ايشان قرار كرده باشند كه مبلغى معين بدهند و آزاد شوند،

٥٢٢ ص

(٤٠٢)

قوم هشتم جماعتى كه از دين اسلام برگرديده باشند و پدران ايشان كافر بوده باشند،

٥٢٢ ص

(٤٠٣)

قوم نهم جماعتى كه مال خود را جهت دينى پيش كسى گرو كرده باشند،

٥٢٢ ص

(٤٠٤)

قوم دهم مفلسانى كه مالهاى ايشان از قرض قرضخواهان ناقص باشد،

٥٢٣ ص

(٤٠٥)

فصل دوم در ضامن شدن

٥٢٤ ص

(٤٠٦)

اول متعهد مال شدن كه برذمه شخصى باشد

فصل سوم در بيان صلح كردن

٥٢٩ ص

(٤١٠)

باب دهم در بيان اجاره دادن، و عاريت نمودن و احكام غصب كردن، و توابع آن

٥٣٣ ص

(٤١١)

مطلب اول در اجاره دادن

٥٣٤ ص

(٤١٢)

فصل اول در شروط اجاره

٥٣٤ ص

(٤١٣)

فصل دوم در آنكه در چند موضع اجاره حرام است و در چند موضع مكروه، و در چند موضع جايز

٥٣٩ ص

(٤١٤)

فصل سوم در احكام اجاره كردن

٥٤٣ ص

(٤١٥)

مطلب دوم در بيان عاريت دادن و امانت نزد كسى سپردن

٥٤٥ ص

(٤١٦)

فصل اول در عاريت دادن

٥٤٥ ص

(٤١٧)

فصل دوم در امانت نزد كسى نهادن

٥٤٧ ص

(٤١٨)

مطلب سوم در بيان احكام غصب كردن و توابع آن

٥٤٩ ص

(٤١٩)

فصل اول در احكام غصب كردن

٥٤٩ ص

(٤٢٠)

فصل دوم در بيان آنكه غاصب در چند موضع ضامن عين و منفعت است

٥٥٤ ص

(٤٢١)

فصل سوم در اسباب ضمان

٥٥٧ ص

(٤٢٢)

مطلب چهارم در توابع اجاره و عاريت و غصب

٥٦٠ ص

(٤٢٣)

فصل اول در مزارعه

٥٦٠ ص

(٤٢٤)

فصل دوم در مساقات

٥٦٣ ص

(٤٢٥)

فصل سوم در شريك شدن

٥٦٦ ص

(٤٢٦)

فصل چهارم در مضاربه كردن

٥٦٩ ص

(٤٢٧)

فصل پنجم در وكيل كردن كسى جهت تصرف در چيزى بالذات

٥٧٢ ص

(٤٢٨)

موقف اول در شروط وكالت

٥٧٢ ص

(٤٢٩)

موقف دوم در چيزهايى كه قابل نيابت نيست

٥٧٧ ص

(٤٣٠)

موقف سوم در چيزهايى كه قابل نيابت هست

٥٧٨ ص

(٤٣١)

موقف چهارم در اقسام وكالت

٥٧٩ ص

(٤٣٢)

فصل ششم در اسب دوانيدن و تير انداختن

٥٨١ ص

(٤٣٣)

فصل هفتم) در اقسام غلبه در تير انداختن

٥٨٤ ص

(٤٣٤)

فصل هشتم در جعاله

و اين برسه قسم است

قسم سوم لقطه اموال

٥٩١ ص

(٤٤٠)

تتمه احكام لقطه چهار چيز است

٥٩٤ ص

(٤٤١)

تكمله بدان كه التقاط پنج قسم است

٥٩٦ ص

(٤٤٢)

فصل دهم در احياى موات

٥٩٧ ص

(٤٤٣)

فصل يازدهم در مشتركات

قسم سوم موقوفات عامه

٦٠١ ص

(٤٤٧)

قسم چهارم معدنها و كانها

باب يازدهم در نكاح كردن به دوام، و متعه، و تحليل، و ملك يمين

٦٠٥ ص

(٤٥٠)

مقدمه در بيان فضيلت نكاح و اقسام آن

٦٠٦ ص

(٤٥١)

مطلب اول در بيان نكاح متعه

٦٠٨ ص

(٤٥٢)

مطلب دوم در بيان نكاح كنيز

قسم دوم مالك شدن كنيز

٦١٢ ص

(٤٥٥)

قسم سوم اباحه و تحليل است

٦١٣ ص

(٤٥٦)

مطلب سوم در نكاح دايمى و مقدمات و شروط آن

٦١٥ ص

(٤٥٧)

فصل اول در بيان مقدمات نكاح

٦١٥ ص

(٤٥٨)

فصل دوم در بيان شروط عقد نكاح دايمى

٦٢٢ ص

(٤٥٩)

فصل سوم در جماعتى كه ولى عقدند

٦٢٤ ص

(٤٦٠)

فصل چهارم در بيان ذكر جماعتى از زنان كه برمردان حراماند

٦٢٧ ص

(٤٦١)

قسم اول جماعتى كه ايشان را مطلقا نمىتوان خواست،

٦٢٧ ص

(٤٦٢)

صنف اول جماعتى از زناناند كه بهواسطه خويشى صحيح حرامند، كه هرگز حلال نمىشوند،

٦٢٧ ص

(٤٦٣)

صنف دوم جماعتى از زناناند كه حرام شدن ايشان عارض شده و بهسبب آن نكاح ايشان اصلا جايز نيست

٦٢٧ ص

(٤٦٤)

قسم دوم جماعتى از زنان كه حرام مؤبد نيستند بلكه بهواسطه مانعى حرام شدهاند،

٦٣٦ ص

(٤٦٥)

فصل پنجم در اقسام دخول كردن

٦٣٩ ص

(٤٦٦)

فصل ششم آنچه بر عقد كردن به زن و تمكين دادن زن شوهر را بردخول مترتب مىشود

٦٤٦ ص

(٤٦٧)

اما سى و يك امر واجب

٦٤٦ ص

(٤٦٨)

و اما بيست امر حرام

٦٥١ ص

(٤٦٩)

و اما آن دو امر سنت

٦٥٣ ص

(٤٧٠)

و اما آن پنجاه و چهار امر باقى

٦٥٤ ص

(٤٧١)

تتمه بدان كه جميع اين احكامىكه مذكور شد قبل و دبر در آنها شريكند الا در پنج موضع كه حكم مخصوص قبل است

٦٥٩ ص

(٤٧٢)

تكمله بدانكه شش حكم از خواص بكارت است

٦٦١ ص

(٤٧٣)

تتمه عادت مجتهدين اماميه اين است كه در كتاب نكاح خصايص حضرت رسالت پناه

٦٦٢ ص

(٤٧٤)

فصل هفتم در بيان صداق

٦٦٥ ص

(٤٧٥)

فصل هشتم در بيان آنكه به دخول كردن مهر مسمى واجب مىشود

٦٦٧ ص

(٤٧٦)

فصل نهم در بيان آنكه در چند موضع نكاح فسخ مىشود

٦٧٠ ص

(٤٧٧)

فصل دهم در بيان آنكه در چند موضع مهرالمثل لازم است

٦٧٦ ص

(٤٧٨)

فصل يازدهم در بيان آنكه در چند موضع است كه زن را مهر نيست

٦٨١ ص

(٤٧٩)

فصل دوازدهم در بيان آنكه در چند موضع نصف مهر لازم است

٦٨٣ ص

(٤٨٠)

فصل سيزدهم در بيان اختلاف ميانه زن و شوهر

٦٨٥ ص

(٤٨١)

خاتمه در بيان آنچه تعلق به نكاح دارد

٦٨٧ ص

(٤٨٢)

فصل اول در بيان شب خوابيدن پيش زنان

٦٨٧ ص

(٤٨٣)

فصل دوم در بيان رنجشى كه ميان شوهر و زن بهم رسد

٦٩٠ ص

(٤٨٤)

فصل سوم در بيان لاحق گردانيدن اولاد به پدر

٦٩١ ص

(٤٨٥)

فصل چهارم در بيان احكام ولادت فرزند

٦٩٢ ص

(٤٨٦)

فصل پنجم در بيان شير دادن طفل و محافظت كردن او و دايه گرفتن به جهت او

٦٩٦ ص

(٤٨٧)

فصل ششم در بيان نفقه و كسوت دادن

سبب سوم مالك بودن،

٧٠٣ ص

(٤٩١)

باب دوازدهم در بيان طلاق دادن زنان، و عده نگاهداشتن ايشان و خلع و مبارات، و ايلا و ظهار و لعان با ايشان

٧٠٥ ص

(٤٩٢)

مطلب اول در طلاق دادن

٧٠٦ ص

(٤٩٣)

فصل اول اقسام طلاق دادن

٧٠٦ ص

(٤٩٤)

قسم اول طلاق واجب 1

٧٠٦ ص

(٤٩٥)

قسم دوم طلاق حرام

٧٠٧ ص

(٤٩٦)

قسم سوم طلاق مكروه

٧٠٧ ص

(٤٩٧)

قسم چهارم طلاق سنت

٧٠٨ ص

(٤٩٨)

قسم اول طلاق باين،

فصل دوم در بيان شروط طلاق

٧١٠ ص

(٥٠١)

فصل سوم در بيان رجوع كردن شوهر بعد از طلاق

فصل چهارم در بيان عده داشتن زنان

٧١٥ ص

(٥٠٥)

قسم اول جماعتى از زنان كه عده ايشان سه مرتبه از حيض پاك شدن است

٧١٥ ص

(٥٠٦)

قسم دوم جماعتى از زنان كه سه ماه عده ايشان است

٧١٦ ص

(٥٠٧)

قسم سوم جماعتى از زنان كه عده ايشان دو مرتبه از حيض پاك شدن است

٧١٧ ص

(٥٠٨)

قسم چهارم جماعتى از زنان كه عده ايشان چهل و پنج روز است

٧١٨ ص

(٥٠٩)

قسم پنجم جماعتى از زنان كه عده ايشان نه ماه است

٧١٨ ص

(٥١٠)

قسم ششم جماعتى از زنان كه عده ايشان به زاييدنشان منقضى مىشود

٧١٨ ص

(٥١١)

قسم هفتم جماعتى از زنان كه عده ايشان چهار ماه و ده روز است

٧١٩ ص

(٥١٢)

قسم هشتم كنيزانى كه شوهران ايشان مرده باشند

٧١٩ ص

(٥١٣)

قسم نهم جماعتى از زنان كه حامله باشند و شوهران ايشان مرده باشند

٧٢٠ ص

(٥١٤)

قسم دهم زنانىاند كه شوهران ايشان گم شده باشند

٧٢٠ ص

(٥١٥)

مطلب دوم در بيان خلع و مبارات كردن

٧٢٢ ص

(٥١٦)

مطلب سوم در بيان ظهار و ايلا كردن با زن خود

٧٢٤ ص

(٥١٧)

فصل اول اقسام ظهار كردن و شروط آن

٧٢٤ ص

(٥١٨)

فصل دوم در ايلا كردن

٧٢٧ ص

(٥١٩)

مطلب چهارم در لعان

٧٣٠ ص

(٥٢٠)

فصل اول در چيزهايى كه سبب لعان مىشود

٧٣٠ ص

(٥٢١)

فصل دوم در كيفيت لعان كردن و شروط آن

٧٣٢ ص

(٥٢٢)

فصل سوم در آنچه تعلق به لعان كردن دارد

٧٣٤ ص

(٥٢٣)

باب سيزدهم در شكار كردن

٧٣٧ ص

(٥٢٤)

فصل اول در اقسام شكار

٧٣٨ ص

(٥٢٥)

فصل دوم در شروط شكار كردن

٧٤١ ص

(٥٢٦)

فصل سوم در احكام شكار كردن

٧٤٤ ص

(٥٢٧)

باب چهاردهم در ذبح كردن حيوانات و حلال و حرام حيوانات و غير آن

٧٤٧ ص

(٥٢٨)

فصل اول در اقسام ذبح

٧٤٨ ص

(٥٢٩)

فصل دوم در بيان آنچه به ذبح نمودن تعلق دارد

٧٥٠ ص

(٥٣٠)

فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات

٧٥٣ ص

(٥٣١)

فصل چهارم در بيان آنچه از حيوانات و غير آنها حرام است و مكروه

٧٥٨ ص

(٥٣٢)

باب پانزدهم در بيان آداب طعام خوردن آب نوشيدن و رخت پوشيدن

٧٦٥ ص

(٥٣٣)

مطلب اول در بيان طعام خوردن و اقسام آن

٧٦٦ ص

(٥٣٤)

مطلب دوم در بيان منافع طعامها و ميوهها

٧٧٣ ص

(٥٣٥)

مطلب سوم در آداب آب نوشيدن

٧٧٨ ص

(٥٣٦)

مطلب چهارم در آداب رخت پوشيدن

٧٨٠ ص

(٥٣٧)

فصل اول در اقسام رخت پوشيدن

٧٨٠ ص

(٥٣٨)

قسم اول رخت پوشيدن واجب

٧٨٠ ص

(٥٣٩)

قسم دوم رخت پوشيدن سنت

٧٨٠ ص

(٥٤٠)

قسم سوم رخت پوشيدن حرام

٧٨١ ص

(٥٤١)

قسم چهارم رخت پوشيدن مكروه

٧٨١ ص

(٥٤٢)

قسم پنجم رخت پوشيدن مباح

٧٨١ ص

(٥٤٣)

فصل دوم آنچه به رخت پوشيدن متعلق است

٧٨١ ص

(٥٤٤)

باب شانزدهم در قضا پرسيدن و آداب آن

٧٨٧ ص

(٥٤٥)

مطلب اول در اقسام قضا و صفات قاضى

٧٨٨ ص

(٥٤٦)

فصل اول در اقسام قضا پرسيدن

٧٨٨ ص

(٥٤٧)

قسم اول قضا پرسيدن عام

٧٨٨ ص

(٥٤٨)

قسم دوم قضا پرسيدن خاص

٧٩٠ ص

(٥٤٩)

فصل دوم در صفات قاضى

٧٩١ ص

(٥٥٠)

فصل سوم در آنچه تعلق به قضا پرسيدن دارد

٧٩٦ ص

(٥٥١)

مطلب دوم در بيان تحقيق نمودن دعوى و جواب گفتن و كيفيت حكم حاكم

٨٠٦ ص

(٥٥٢)

فصل اول در تحقيق نمودن دعوى

٨٠٦ ص

(٥٥٣)

فصل دوم در آنچه سبب حكم حاكم مىشود

٨١١ ص

(٥٥٤)

فصل سوم در كيفيت حكم كردن حاكم

٨١٣ ص

(٥٥٥)

فصل چهارم در بيان قسمت كردن ميانه شريكان

٨١٦ ص

(٥٥٦)

مطلب سوم در شهادت، يعنى گواهى دادن

٨١٩ ص

(٥٥٧)

فصل اول در واجب بودن شهادت و شروط آن

٨١٩ ص

(٥٥٨)

شرط اول آنكه بالغ باشد

٨١٩ ص

(٥٥٩)

شرط دوم آنكه عاقل باشد

٨١٩ ص

(٥٦٠)

شرط سوم آنكه مسلمان باشد

٨٢٠ ص

(٥٦١)

شرط چهارم آنكه مؤمن باشد

٨٢٠ ص

(٥٦٢)

شرط پنجم آنكه عادل باشد

٨٢٠ ص

(٥٦٣)

و عدالت گواهان به سه چيز ثابت مىشود

٨٢٥ ص

(٥٦٤)

شرط ششم آنكه حلالزاده باشد

٨٢٦ ص

(٥٦٥)

شرط هفتم آنكه در گواهى دادن متهم نباشد

٨٢٦ ص

(٥٦٦)

شرط هشتم آنكه ميانه ايشان عداوت دنيوى نباشد

٨٢٦ ص

(٥٦٧)

شرط نهم آنكه گواهان بسيار سهو نكنند 1

٨٢٦ ص

(٥٦٨)

شرط دهم آنكه در حقوق الناس به سر خود گواهى ندهند

٨٢٧ ص

(٥٦٩)

شرط يازدهم آنكه گواهى را به لفظ بگويند با قدرت 2

٨٢٧ ص

(٥٧٠)

فصل دوم در آنچه سبب گواه شدن مىشود

٨٢٨ ص

(٥٧١)

فصل سوم در بيان تفصيل حقوقى كه به گواهان عادل ثابت مىشوند

٨٢٨ ص

(٥٧٢)

قسم اول آنكه به گواهى چهار مرد عادل ثابت مىشود،

٨٢٩ ص

(٥٧٣)

قسم دوم آنكه به گواهى چهار مرد عادل يا سه مرد و دو زن ثابت مىشود،

٨٢٩ ص

(٥٧٤)

قسم سوم آنكه به گواهى چهار مرد عادل يا دو مرد و چهار زن ثابت مىشود،

٨٢٩ ص

(٥٧٥)

قسم چهارم آنكه به گواهى دو مرد عادل ثابت مىشود،

٨٢٩ ص

(٥٧٦)

قسم پنجم آنكه به گواهى دو مرد عادل يا يك مرد و دو زن يا يك مرد با قسم ثابت مىشود،

٨٢٩ ص

(٥٧٧)

قسم ششم آنكه به گواهى مردان تنها و زنان تنها و با اجتماع هردو ثابت مىشود،

٨٣٠ ص

(٥٧٨)

قسم هفتم آنكه به گواهى پنجاه كس ثابت مىشود 2

٨٣١ ص

(٥٧٩)

قسم هشتم آنكه به گواهى يك كس ثابت مىشود

٨٣١ ص

(٥٨٠)

قسم نهم آنكه به قسم تنها ثابت مىشود

٨٣١ ص

(٥٨١)

فصل چهارم در بيان تفصيل حقوقى كه به شياع ثابت مىشوند

٨٣١ ص

(٥٨٢)

فصل پنجم در تفصيل حقوقى كه به گواهى دادن گواهان عادل بر گواهى گواهان ثابت مىشود

٨٣٢ ص

(٥٨٣)

باب هفدهم در اقرار كردن و وصيت نمودن و در آن دو مطلب است

٨٣٥ ص

(٥٨٤)

مطلب اول در اقرار كردن

٨٣٦ ص

(٥٨٥)

فصل اول در اقرار به حق كردن

٨٣٦ ص

(٥٨٦)

فصل دوم در اقرار كردن به خويش بودن

٨٤٠ ص

(٥٨٧)

فصل سوم در احكام اقرار كردن

٨٤٠ ص

(٥٨٨)

فصل چهارم در منافى اقرار

مطلب دوم در وصيت نمودن

٨٤٦ ص

(٥٩٢)

فصل اول در وصيت كردن به مال و شروط آن

٨٤٦ ص

(٥٩٣)

فصل دوم در اقسام وصيت كردن و احكام مطلق وصيت

٨٥١ ص

(٥٩٤)

فصل سوم در بيان وصى ساختن،

٨٥٣ ص

(٥٩٥)

باب هجدهم در قسمت كردن تركه و ميراث

٨٥٧ ص

(٥٩٦)

مطلب اول در بيان آنچه سبب ميراث بردن مىشود

٨٥٨ ص

(٥٩٧)

وجه اول خويش بودن

٨٥٨ ص

(٥٩٨)

قسم اول دو قومند كه با يكديگر ميراث مىبرند

٨٥٨ ص

(٥٩٩)

قسم دوم نيز دو قومند

٨٦٠ ص

(٦٠٠)

قسم سوم نيز دو قومند

٨٦٣ ص

(٦٠١)

وجه دوم كه سبب ميراث بردن مىشود

٨٦٨ ص

(٦٠٢)

وجه سوم ولاى آزادى

٨٦٨ ص

(٦٠٣)

وجه چهارم ولاى ضامن جريره

٨٧٠ ص

(٦٠٤)

وجه پنجم 2 ولاى كسىكه كافرى را مسلمان كرده باشد

٨٧٠ ص

(٦٠٥)

وجه ششم ولاى مستحقين 4 زكات

٨٧٠ ص

(٦٠٦)

وجه هفتم ولاى امامت

٨٧٠ ص

(٦٠٧)

مطلب دوم در بيان آنچه فى الجمله ميراث خوار را از ميراث بردن مانع مىشود

٨٧٢ ص

(٦٠٨)

مطلب سوم در بيان تفصيل صاحبان فروض و قرابت و سهام ايشان

٨٨٠ ص

(٦٠٩)

فصل اول در تفصيل صاحبان فرض و قرابت

٨٨٠ ص

(٦١٠)

قسم اول جماعتى كه به فرض تنها ميراث مىبرند

٨٨٠ ص

(٦١١)

قسم دوم جماعتى كه گاهى به فرض و گاهى به قرابت ميراث مىبرند

٨٨٠ ص

(٦١٢)

قسم سوم جماعتى كه به قرابت تنها ميراث مىبرند

٨٨١ ص

(٦١٣)

فصل دوم در بيان 1 تفصيل سهام مفروضه و صاحبان فروض

مطلب چهارم در قواعد حسابى كه در قسمت تركه احتياج به آنها مىشود

٨٨٥ ص

(٦٢١)

فصلاول در بيان نسبتهايى كه ميان سهام ورثه و عدد رؤس ايشان بهم مىرسد

فصل دوم در بيان كسورى كه در فريضه باشند و مخارج مشتركه آنها

٨٨٦ ص

(٦٢٧)

مطلب پنجم در بيان دانستن نصيب هروارثى از تركه به علم حساب

٨٨٧ ص

(٦٢٨)

طريق اول در ميانه ورثه صاحب فرضى نباشد و همه در يك مرتبه باشند

٨٨٨ ص

(٦٢٩)

قسم اول آنكه تركه به قدر سهام ورثه باشد،

٨٨٨ ص

(٦٣٠)

قسم دوم آنكه تركه زياده باشد بر سهام مفروضه صاحبان فروض،

٨٩٤ ص

(٦٣١)

قسم سوم آنكه تركه از سهام صاحبان فروض ناقص باشد،

٨٩٧ ص

(٦٣٢)

طريق دوم آنكه سهام هروارثى را از فريضه نسبت دهند

٨٩٧ ص

(٦٣٣)

طريق سوم آنكه تركه را برفريضه قسمت نمايند

٨٩٨ ص

(٦٣٤)

طريق چهارم مستعمل ميانه دو فريضه

٨٩٨ ص

(٦٣٥)

قسم اول آنكه در تركه كسر نباشد

٨٩٨ ص

(٦٣٦)

دوم آنكه در تركه كسر باشد،

٨٩٩ ص

(٦٣٧)

طريق پنجم مناسخات

٨٩٩ ص

(٦٣٨)

قسم اول آنكه وارث و استحقاق واحد باشد،

٨٩٩ ص

(٦٣٩)

قسم دوم آنكه وارث و استحقاق مختلف باشد يا يكى از آنها،

٩٠٠ ص

(٦٤٠)

مطلب ششم لواحق ميراث

٩٠٠ ص

(٦٤١)

فصل اول در ميراث جماعتى كه به يك دفعه در دريا غرق شوند يا ديوارى بر سر ايشان افتد

٩٠٠ ص

(٦٤٢)

فصل دوم در ميراث خنثى

٩٠٢ ص

(٦٤٣)

فصل سوم در بيان ميراث كسى كه هيچ يك از فرج ذكر و انثى نداشته باشد،

٩٠٥ ص

(٦٤٤)

فصل چهارم در بيان ميراث مجوس

٩٠٦ ص

(٦٤٥)

باب نوزدهم در بيان حدودى 1 كه جهت دزدى و زنا و لواطه و سحق و غير آن در شرع مقرر است و تعزيرهايى كه اهل شرع جهت بعضى از گناهان قرار دادهاند

٩٠٩ ص

(٦٤٦)

مطلب اول در بيان اقسام حدود

٩١٠ ص

(٦٤٧)

فصل اول در بيان قسم اول از اقسام حدود

٩١٠ ص

(٦٤٨)

فصل دوم در بيان قسم دوم از اقسام حدود

٩١٥ ص

(٦٤٩)

فصل سوم در بيان هشت قسم از اقسام حدود

٩١٦ ص

(٦٥٠)

و اقسام حد زنا هشت است

٩١٦ ص

(٦٥١)

قسم اول رجم كردن،

٩١٦ ص

(٦٥٢)

قسم دوم جمع ميانه حد تازيانه زدن و سنگسار كردن،

٩١٧ ص

(٦٥٣)

قسم سوم صد تازيانه است،

٩١٧ ص

(٦٥٤)

قسم چهارم صد تازيانه و تراشيدن موى سر و از شهر بيرون كردن است،

٩١٨ ص

(٦٥٥)

قسم پنجم پنجاه تازيانه است،

٩١٨ ص

(٦٥٦)

قسم ششم هفتاد و پنج تازيانه است كه سه ربع حد است،

قسم هشتم حد با زيادتى تعزير،

٩١٩ ص

(٦٥٩)

فصل چهارم در بيان قسم يازدهم از چهارده قسم حدود

٩١٩ ص

(٦٦٠)

فصل پنجم قسم دوازدهم از اقسام حدود

٩٢٠ ص

(٦٦١)

فصل ششم در بيان قسم سيزدهم و چهاردهم اقسام حدود

٩٢٣ ص

(٦٦٢)

مطلب دوم در آنچه تعلق به حدود دارد

٩٢٦ ص

(٦٦٣)

فصل اول در آنچه حدود به آن ثابت مىشود

٩٢٦ ص

(٦٦٤)

فصل دوم در آنچه تعلق به حدود دارد

٩٢٨ ص

(٦٦٥)

مطلب سوم در بيان تعزير كردن

٩٣١ ص

(٦٦٦)

باب بيستم در بيان خونبهاى قتل آدمى و خونبهاى زخمى كه بر آدمىمىزنند و خونبهاى قطع اعضاى او و خونبهاى سگ شكارى و سگ گله و سگى گه محافظت باغ يا زراعت كند

٩٣٧ ص

(٦٦٧)

مطلب اول در بيان آنچه موجب كشتن است

٩٣٨ ص

(٦٦٨)

فصل اول در اقسام كشتن

٩٣٨ ص

(٦٦٩)

فصل دوم در بيان احكام قتل عمد و جراحتى كه كسى بركسى زند

٩٤٠ ص

(٦٧٠)

فصل اول در بيان مواضعى كه قصاص در آنها لازم است

٩٤٠ ص

(٦٧١)

فصل دوم در بيان شروط قصاص كردن

٩٤١ ص

(٦٧٢)

فصل سوم در بيان آنچه قصاص به سبب آن لازم مىشود

٩٤٣ ص

(٦٧٣)

فصل چهارم در احكام قصاص و استيفاى آن

٩٤٦ ص

(٦٧٤)

فصل پنجم در قصاص اعضاى آدمى

٩٥٠ ص

(٦٧٥)

مطلب دوم در بيان خونبهاى آدمى

٩٥٣ ص

(٦٧٦)

فصل اول در بيان آنچه موجب خونبها مىشود

٩٥٣ ص

(٦٧٧)

فصل دوم در بيان خونبهاى اعضاى آدمى

٩٦٣ ص

(٦٧٨)

قسم اول آنچه سبب نصف خونبها مىشود

٩٦٣ ص

(٦٧٩)

قسم دوم آنكه موجب خونبها و دو ثلث خونبهاست

٩٦٤ ص

(٦٨٠)

قسم سوم آنچه دو خونبها در آن بايد داد

٩٦٤ ص

(٦٨١)

قسم چهارم آنچه موجب خونبها و زيادتى ارش است

٩٦٥ ص

(٦٨٢)

قسم پنجم آنچه سبب دو ثلث خونبها مىشود

٩٦٥ ص

(٦٨٣)

قسم ششم آنچه موجب ثلث خونبهاست

٩٦٥ ص

(٦٨٤)

قسم هفتم آنكه موجب ربع خونبها مىشود

٩٦٧ ص

(٦٨٥)

قسم هشتم آنكه موجب خمس خونبها مىشود

٩٦٧ ص

(٦٨٦)

قسم نهم آنكه سه خمس خونبها در آن لازم است

٩٦٨ ص

(٦٨٧)

قسم دهم آنچه در آن دو خمس خونبها لازم است

٩٦٨ ص

(٦٨٨)

قسم يازدهم آنچه در آن چهار خمس خونبها لازم است

٩٦٨ ص

(٦٨٩)

قسم دوازدهم آنكه موجب سدس خونبهاست

٩٦٨ ص

(٦٩٠)

قسم سيزدهم آنچه موجب عشر خونبهاست

٩٦٨ ص

(٦٩١)

قسم چهاردهم آنچه در آن نصف عشر خونبهاست

٩٦٩ ص

(٦٩٢)

قسم پانزدهم آنچه در آن نصف نصف عشر خونبهاست

٩٦٩ ص

(٦٩٣)

قسم شانزدهم آنچه در آن ثلث خونبهاى آن عضو لازم است

٩٦٩ ص

(٦٩٤)

قسم هفدهم آنچه در آن دو ثلث خونبهاى آن عضو لازم است

٩٧٠ ص

(٦٩٥)

قسم هجدهم آنچه در آن خمس خونبهاى هر عضوى لازم است

٩٧١ ص

(٦٩٦)

قسم نوزدهم آنچه در آن خونبهاى چهار خمس هرعضوى لازم است

٩٧١ ص

(٦٩٧)

قسم بيستم آنچه هشت يك خونبها در آن لازم است

٩٧٢ ص

(٦٩٨)

قسم بيست و يكم آنچه در آن يك نفر شتر لازم است

٩٧٢ ص

(٦٩٩)

قسم بيست و دوم آنچه در آن دو نفر شتر لازم است

٩٧٢ ص

(٧٠٠)

قسم بيست و سوم آنچه در آن سه نفر شتر لازم است

٩٧٢ ص

(٧٠١)

قسم بيست و چهارم در انچه چهار نفر شتر در آن لازم است

٩٧٢ ص

(٧٠٢)

قسم بيست و پنجم آنچه در آن پنج نفر شتر لازم است

٩٧٢ ص

(٧٠٣)

قسم بيست و ششم آنچه در آن ده نفر شتر لازم است

٩٧٢ ص

(٧٠٤)

قسم بيست و هفتم آنكه در آن سى و سه نفر شتر لازم است

٩٧٣ ص

(٧٠٥)

قسم بيست و هشتم آنچه در آن سى و سه نفر شتر و زيادتى ارش لازم است

٩٧٣ ص

(٧٠٦)

قسم بيست و نهم آنكه در خونبهاى آن قياس به همان عضو بايد كرد

٩٧٣ ص

(٧٠٧)

قسم سىام آنچه در آن ده مثقال طلا لازم است

٩٧٣ ص

(٧٠٨)

قسم سى و يكم آنچه در آن بيست مثقال طلا لازم است

٩٧٤ ص

(٧٠٩)

قسم سى و دوم آنچه در آن چهل مثقال طلا لازم است

٩٧٤ ص

(٧١٠)

قسم سى و سوم آنچه در آن شصت مثقال طلا لازم است

٩٧٤ ص

(٧١١)

قسم سى و چهارم آنچه در آن هشتاد مثقال طلا لازم است

٩٧٤ ص

(٧١٢)

مطلب سوم در بيان آنكه در چند موضع تمام خونبها گرفتن

٩٧٤ ص

(٧١٣)

مطلب چهارم در بيان مقدار خونبها و قتل عمد و خطا و شبيه به عمد

٩٧٧ ص

(٧١٤)

قسم اول خونبهاى مرد مسلمان و اگرچه طفل باشد

٩٧٧ ص

(٧١٥)

قسم دوم خونبهاى زن مسلمان

٩٧٩ ص

(٧١٦)

قسم سوم خونبهاى خنثى

٩٧٩ ص

(٧١٧)

قسم چهارم خونبهاى زنى كه حامله باشد

٩٧٩ ص

(٧١٨)

قسم پنجم خونبهاى مردان جهود

٩٨٠ ص

(٧١٩)

قسم ششم خونبهاى زنان جهود

٩٨٠ ص

(٧٢٠)

قسم هفتم خونبهاى غلام

٩٨٠ ص

(٧٢١)

مطلب پنجم در بيان آنچه سبب ارش مىشود يعنى تفاوتى كه ميانه صحيح و غيرصحيح بودن عضو آدمى است

٩٨٠ ص

(٧٢٢)

خاتمه در بيان كفاره قتل و تحقيق عاقله،

٩٨٤ ص

(٧٢٣)

بحث اول در كفاره قتل

٩٨٤ ص

(٧٢٤)

بحث دوم تحقيق عاقله

جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٢٣ - فصل ششم در بيان قسم سيزدهم و چهاردهم اقسام حدود

فصل ششم: در بيان قسم سيزدهم و چهاردهم اقسام حدود

و آن حبس مخلّد است و كشتن.

امّا حبس مخلّد، و آن حدّ چند جماعت است:

اوّل: حدّ كسى‌كه امر به كشتن كسى كند.

دوم: حدّ كسى‌كه در مرتبه سوم دزدى كند بعد از آنكه دست راست و پاى چپ او را بريده باشند.

سوم: حدّ زنى كه مرتدّ شده باشد.

و امّا كشتن و آن حدّ بيست و پنج قوم است:

اوّل: حدّ دزدى كه در مرتبه چهارم بعد از حبس مخلّد دزدى كند.

دوم: حدّ كسى كه با مادر يا خواهر يا دختر يا دختر برادر يا دختر خواهر يا عمّه يا خاله زنا كند.

سوم: حدّ جهودى كه با زنان مسلمان زنا كند، خواه به شرايط ذمّه باشد و خواه نباشد، و خواه زن اطاعت كرده باشد و خواه به اكراه زنا كرده باشد.

چهارم: حدّ كسى كه با زنى به اكراه زنا كند.

پنجم: حدّ كسى كه به زن پدر يا كنيزى كه پدر [١] به او دخول كرده باشد زنا كند.

ششم: حدّ كسى كه او را جهت تفخيذ- يعنى منى ريختن در ميان‌ران مردان- سه مرتبه تعزيرش [٢] كرده باشند.

هفتم: حدّ زنانى كه ايشان را سه مرتبه جهت سحق تعزير [٣] كرده باشند.

هشتم: حدّ كسانى كه جهت دشنام دادن ايشان را سه مرتبه حدّ زده باشند.

نهم: حدّ كسى كه شراب خورده باشد و او را سه مرتبه حدّ زده باشند.

دهم: حدّ كسى كه شراب را حلال داند و توبه نكند

______________________________
[١]

. در كنيز پدر محلّ تأمّل است. (تويسركانى)

[٢] يعنى حدّش زده باشند. (يزدى)

[٣] يعنى حدّش زده باشند. (يزدى)