جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٢١ - شرط پنجم آنكه عادل باشد
دوم: مسلمان را به غير حقّ كشتن، و به غير حقّ زخم زدن.
سوم: زنا كردن.
چهارم: لواطه كردن.
پنجم: از جنگگاه گريختن، هر گاه در ركاب امام باشد و دشمن كمتر از دو مثل باشند، مگر به دو طريق كه در بحث جهاد مذكور شد.
ششم: سِحر كردن.
هفتم: ربا خوردن.
هشتم: زنان شوهردار را به زنا نسبت دادن.
نهم: مال يتيم به غير حقّ خوردن.
دهم: غيبت مسلمان كردن.
يازدهم: سوگند به دروغ خوردن.
دوازدهم: گواهى دروغ دادن.
سيزدهم: شراب و هرچه مستكننده باشد مثل بنگ و غيره خوردن.
چهاردهم: استحلال كعبه معظّمه، يعنى حلال داشتن امورى كه در حرم كعبه اقدام به آن حرام است، مثل كشتن صيد، و صيد كردن كبوتران حرم، و ترك كردن احرام در وقت داخل شدن در آن سواى جماعتى كه ايشان را استثنا كردهاند.
پانزدهم: دزدى كردن.
شانزدهم: بيعتى را كه با خدا يا رسول خدا يا يكى از ائمّه معصومين : بسته شده باشد شكستن.
هفدهم: كافر شدن و به ديار كفر رفتن بعد از مسلمان بودن.
هجدهم: از رحمت خداى تعالى نوميد بودن.
نوزدهم: از مكر خداى تعالى ايمن بودن. و در حكم اين هردو است اعتراض بهقضا و قدر الهى كردن.
بيستم: عاقّ شدن، يعنى از اطاعت مادر و پدر در هرموضعى كه اطاعت ايشان لازم