جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٢٢ - شرط پنجم آنكه عادل باشد
باشد بيرون رفتن.
و بعد از آنكه اين بيست چيز را ذكر كردهاند گفتهاند كه: اين بيست چيز صريحاً در احاديث مذكور است كه اينها گناهان كبيرهاند[١]. و بعضى ديگر از مجتهدين[٢] بر آنچه مذكور شد هجده چيز ديگر زياده كردهاند:
اوّل: قياده، يعنىميانه زنان ومردان وسيلهشدن و ايشان را به يكديگر به حرام رسانيدن.
دوم: ديّوث بودن.
سوم: بيرون آوردن كسى كه پناه به كعبه و مدينه برده باشد، مگر آن را كه مجتهدين استثنا كردهاند.
چهارم: غصب مال مسلمان كردن.
پنجم: سخن چينى نمودن.
ششم: قطع صله رحم كردن.
هفتم: كم كشيدن و كم پيمانه كردن براى فروختن، و زياده كشيدن و زياده پيمانه كردن براى خريدن.
هشتم: به اهل ظلم نفع رسانيدن. [١]
نهم: ترك كردن نماز و روزه و زكات و حجّ در سالى كه واجب شده باشد.
دهم: با زن خود ظِهار كردن.
يازدهم: گوشت مرده و خوك بىاحتياج خوردن.
دوازدهم: راه مسلمان زدن.
______________________________
[١]
يعنى اعانت كردن ايشان در ظلم كردن. (نخجوانى، يزدى)
[١] شهيد اوّل، قواعد وفوائد ١: ٢٢٤ و ٢٢٥. كافى ٢: ٢٧٦. وسائل ١٥: ٣١٨.
[٢] رجوع شود به: قواعد وفوائد ١: ٢٢٤. روضه ٣: ١٢٩. رياض المسائل ١٣: ٢٤٩. كشف اللثام ١٠: ٢٧٧. مفتاح الكرامة ٨: ٢٨٧. جواهر الكلام ١٣: ٥٠٧. مجمعالبيان ٣: ٣٩. جامع البيان ٤: ٣٩- ٤٦. تفسير الكبير ١٠: ٧٣- ٧٨.