جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٤٩ - فصل اول در اقسام ذبح
در او داخل شده باشد و خواه نشده باشد. امّا اگر از شكم زنده بيرون آيد ذبح كردن او لازم است، و بعضى [١] از مجتهدين گفتهاند كه: اگر از شكم بيرون آيد و آنقدر وقت نماند كه او را بكشند اگر بميرد حلال است[١]. و در اين قول اشكال است. و اگر خلقت او تمام نشده باشد حرام است.
چهارم: ذبح كردن ماهى، و آن زنده بيرون آوردن او از آب است. و در بيرون آوردن ماهى از آب مسلمان بودن آن شخص و بسم اللَّه گفتن او شرط نيست بلكه سنّت است، پس اگر كافرى ماهيى از آب بيرون آورد حلال است به شرطى كه مسلمانى ببيند كه زنده او را بيرون آورده، امّا اگر نبيند [٢] حرام است. و اگر ماهى در آب مرده باشد حلال نيست، و اگر مشتبه شود ماهى مرده به غير مرده احتياط آن است كه از همه اجتناب كند.
پنجم: ذبح نمودن ملخ، و آن زنده گرفتن اوست بهدست يا به آلتى چون دام و غير آن. و در گرفتن ملخ بِسْم اللَّه گفتن و مسلمان بودن شرط نيست چنانچه در گرفتن ماهى مذكور شد. پس اگر پيش از گرفتن ملخ بهدست او را به آتش [٣] بسوزانند حلال نيست.
ششم: ذبح نمودن حيوانى كه در چاه افتاده باشد يا به صحرايى گريخته باشد، و ذبح نمودن آنها به طريقى كه از شارع معهود شده است ممكن نباشد كشتن آنها به هر طريقى كه ممكن باشد مشروع است.
______________________________
[١]-
اين قول ضعيف است و قول اوّل اقوى است. (تويسركانى)
* قول اين بعض صحيح نيست. (نخجوانى)
[٢] هرگاه مسلم نبيند ولكن علم حاصل شود كه كافر آن را زنده از آب بيرون آورده بعيد نيستحلّيت هر چند احوط اجتناب است. (يزدى)
[٣] بلى هرگاه آتش را آلت صيد قرار دهد بعيد نيست حلّيت چنانچه بعضى گفتهاند و روايت دالّه بر حرمت مراد از آن غير اين صورت است. (يزدى)
[١] شيخ طوسى، مبسوط ٦: ٢٨٢. شهيد اوّل، لمعه: ١٨٥. شهيد ثانى، مسالك ١١: ٥١١ و روضه ٧: ٢٥٢.