جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٣٨ - فصل اول در اقسام شكار
فصل اوّل در اقسام شكار
بدانكه شكار كردن بر پانزده وجه است: يك وجه واجب، و يك وجه سنّت، و هفت وجه حرام، و شش امر مكروه.
امّا يك وجه واجب:
و آن وقتى است كه نفقه شخصى كه شكار مىكند و نفقه عيال او موقوف [١] بر آن باشد، چه در اين صورت شكار كردن او واجب است.
و امّا يك وجه سنّت:
آن وقتى است كه آن شخص نفقهاى داشته باشد امّا وسعتى نداشته باشد و از شكاركردن قصد وسعت معاش كند، چه در اين صورت [٢] سنّت است شكار كردن او.
و امّا هفت وجه حرام:
اوّل: شكار كردن به آلتى كه از ديگرى به قهر و تعدّى گرفته باشد، خواه آن آلت سگ شكارى باشد يا سلاح يا دام، چه در اين صورت شكار كردن به آن آلت حرام است، امّا شكار حرام نمىشود و اجرت آن آلت را واجب است كه به صاحب او بدهد.
دوم: شكار كردن به آلتى كه از شكار بزرگتر باشد [٣] و بعضى از مجتهدين اين را
______________________________
[١]-
و همچنين هرگاه اداء واجب ديگرى موقوف بر آن باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٢] هرگاه توسعه موقوف باشد بر آن و به وجه ديگر ممكن نباشد. (نخجوانى، يزدى)
[٣] قول به حرمت احوط است. (تويسركانى)