جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٣٦ - فصل سوم در آنچه تعلق به لعان كردن دارد
چهارم آنكه: حاكم شرع مرد را پيش از ذكر لعن وعظ بگويد و نصيحت كند، و او را از عذاب خداى تعالى در آخرت بترساند، و اين آيت را براو بخواند كه: «إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ».[١]
پنجم آنكه: حاكم شرع زن را پيش از ذكر غضب نيز وعظ بگويد و نصيحت كند بهطريقى كه در مرد گفته شد.
ششم آنكه: لِعان را در مكان شريفى چون ميان ركن و حجرالاسود و مقام ابراهيم ٧ واقع گرداند اگر در مكّه باشد، و ميانه منبر حضرت رسالت پناه ٦ و قبر آن حضرت اگردر مدينه باشد، و در زير صخره اگر در بيتالمقدس باشد، و در مشاهد حضرات ائمّه معصومين : اگر در آنجاها باشد، و در مسجد جامع اگر در شهرهاى ديگر باشد.
هفتم آنكه: در زمانهاى شريف چون بعد از عصر واقع گرداند.
هشتم آنكه: مردمان را برايشان جمع كند
[١] آل عمران/ ٧٧.