جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٢٨ - فصل دوم در ايلا كردن
پنجم آنكه: به آن زن دخول كرده باشد، چه اگر دخول نكرده باشد صحيح نيست.
ششم آنكه: سوگند را به اسم خداى تعالى بخورد چنانچه در بحث سوگند مذكور شد، پس اگر به غير اسم خدا سوگند خورد سوگند نيست. و به عربى گفتن آن لازم نيست، پس اگر به فارسى با زن خود گويد كه: واللَّه ديگر با تو دخول نمىكنم، ايلا واقع مىشود.
وسوگند خوردن به طلاق زن و آزادى بنده صحيح نيست، خلاف مر سنّيان را كه ايشان مىگويند صحيح است.
هفتم آنكه: صريح بگويد كه: واللَّه من آلت خود را در فرج تو غايب نكنم، پس اگر بهكنايه گويد مثل آنكه: واللَّه كه با تو سر بر يك بالين نگذارم يا در زير يك سقف نباشم، صحيح نيست و اگر چه به اينها قصد ايلا [١] كند. و اگر گويد كه: واللَّه با تو جماع نكنم يا وطى نكنم، و قصد ايلا كند صحيح است.
هشتم آنكه: سوگند خوردن را مجرّد سازد از شرط و صفت، پس اگر معلّق برشرطى يا صفتى سازد صحيح نيست. [٢] و بعضى [٣] از مجتهدين اين را شرط نمىدانند[١].
و هرگاه اين شروط بهم رسد زن در اين صورت حال خود را به حاكم شرع عرض مىكند، و حاكم شرع او را چهار ماه مهلت مىدهد و مخيّر مىسازد ميانه دخول كردن و كفّاره دادن يا طلاق گفتن، و بعد از چهار ماه اگر از اينها امتناع نمايد جبرش مىكند بريكى از اينها.
______________________________
[١]-
اقوى وقوع ايلاء است بمايدلّ على ترك الوطى ولو بتلك الالفاظ مع القصد.
(تويسركانى)
* البتّه احتياط را ترك ننمايند. (صدر)
* وقوع با فرض قصد خالى از قوّت نيست. (يزدى)
[٢] حكم به بطلان مشكل است زيرا كه نوعى است از مطلق قسم و در قسم و يمين اينها مضرّ نيست و حقيقت شرعيّه در خصوص ايلاء ثابت نيست. (تويسركانى)
* البّته ترك احتياط را ننمايند. (صدر)
[٣] قول اين بعض اقوى است. (نخجوانى، يزدى)
[١] شيخ طوسى، مبسوط ٥: ١١٧. علّامه حلّى، مختلف ٧: ٤٥٠ و ٤٥١.