جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٩٧ - فصل دهم در احياى موات
قسم پنجم: لقطه مباح و آن كمتر از يك درهم است در غير حرم مكّه. [١]
و آنچه بر يابنده لقطه واجب است دو چيز است: اوّل: نگاهداشتن. دوم: گواه گرفتن [٢] در طفل.
و آنچه بر او سنّت است نيز دو چيز است اوّل: گواه گرفتن در لقطه مال و حيوان.
دوم: شناسانيدن بهگواه بعضى از اوصاف آن را تا آنكه فايده گواهى حاصل شود.
و آنچه براو مكروه است تعريف كردن در مسجد است.
و آنچه برصاحب گُم شده واجب است [٣] آن است كه هر گاه يابنده آنچه يافته باشد به او ردّ كند قبول نمايد، و اگر در صورتى كه يابنده قصد تملّك آن كرده باشد و عيبناك شود چون آن را با ارش نقصان آن ردّ نمايد قبول كند.
فصل دهم در احياى موات
وآن زمينهايى است كه كسى متصرّف آنها نباشد و معطّل افتاده باشد بهواسطه منقطع شدن آب از آنها يا [٤] از جهت مستولى شدن آب برآنها، و اين زمينها ملك امام است، پس اگر مسلمانى تصرّف كند در آنها بهعمارت كردن مالك مىشود بههفت شرط:
اوّل آنكه: اگر امام ظاهر باشد به اذن او عمارت كند و در غيبت او هركس كه عمارت آن كند او اولاست در تصرّف در آنها از ديگرى تا عمارت او باقى باشد.
دوم آنكه: مملوك مسلمانى يا كسى كه امام با او صلح كرده باشد نباشد، پس اگر زمين موات ملك كسى باشد عمارت كردن آن بىاذن مالك آن صحيح نيست.
______________________________
[١]
امّا درحرم پسبعضى حرامدانستهاند، لكن اقوى جواز وكراهت آناست وهمچنين در درهم
و مازاد، بعضى حرام دانستهاند و اظهر جواز با كراهت است. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٢] وجوب معلوم نيست، بلى بعضى مستحبّ دانستهاند. (نخجوانى)
* وجوب آن محلّ منع است، بلى بعضى مستحبّ دانستهاند. (يزدى)
[٣] وجوب معلوم نيست. (نخجوانى، يزدى)
[٤] مخصوص به اين دو صورت نيست. (صدر)