جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٥١ - فصل اول در احكام غصب كردن
نمىشود. [١]
و هرگاه گندم و جو را غاصب زراعت كند همه آن ملك مالك [٢] است.
و اگر غاصب در آن تصرّف كند به چيزى كه قيمت آن زياده شود چون آرد كردن گندم، و تعليم كارى به غلام مالك آن نمىشود، بلكه لازم است كه ردّ كند آن عين را.
و اگر تصرّف كند به چيزى كه قيمت آن كم شود لازم است كه آن عين را با ارش نقصان رد كند.
و اگر غاصب آن را ممزوج سازد به مساوى آن يا بهتر از آن شريك است با مالك آن، پس در اين صورت اگر حقّ مالك را از اعلا [٣] بدهد واجب است بر او كه قبول كند. و اگر به كمتر از آن در قيمت ممزوج سازد مخيّر [٤] است مالك در گرفتن آن عين با ارش يا مثل آن. و اگر مالك بهقدر حقّ خود ازادون خواهد واجب است بر غاصب كه بدهد و اگر زياده از حقّ خود خواهد حرام است.
و اگر ممزوج سازد با غير جنس حكم آن دارد كه آن چيز را تلف كرده، پس در اين صورت ضامن مثل است. و ممزوج ساختن گندم به جو اتلاف نيست، بلكه او را تكليف مىكند به جدا كردن از يكديگر و اگرچه بر او دشوار باشد.
و اگر ريسمان را غصب كند و به آن قبائى بدوزد واجب است شكافتن و بيرون آوردن، مگر آنكه ترسد كه به سبب بيرون آوردن ريسمان قبا [٥] ضايع شود، چه در اين
______________________________
[١]
مشكل است، بلكه حكم به ملكيّت متزلزله او خالى از قوّت نيست. (يزدى)
[٢] بعيد نيست كه مالك مخيّر باشد ما بين تملّك زرع يا گرفتن عوض و همچنين در تخم كه جوجه شود و امثال آن. (يزدى)
[٣] اگر از اعلاء ممزوج به مغصوب بدهد واجب است قبول. (تويسركانى)
[٤] و بعيد نيست تعيين ارش. (يزدى)
[٥] واجب است بيرون آوردن با مطالبه مالك هر چند قباء ضايع شود، بلى هرگاه ريسمان بهبيرون آوردن تلف شود واجب نيست، بلكه به منزله تلف است و همچنين است ريسمان در جراحت حيوان كه بر فرض اينكه بيرون آوردن موجب تلف ريسمان شود واجب نيست، و امّا هرگاه موجب تلف حيوان شود پس محلّ اشكال است. (دهكردى، يزدى)