جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٩٢ - فصل دوم در بيان جهاد و شروط آن
و هم از آن حضرت منقول است كه: «هيچ قطرهاى پيش خداى تعالى دوستتر نيست از قطره خونى كه در راه او ريخته شود». [١][١]
و هم از آن حضرت منقول است كه: «رِباطُ لَيْلَةٍ فى سَبيْلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ صِيامِ شَهْرَيْنِ» نگاه داشتن سرحدهاى مسلمانان يك شب جهت رضاى خداى تعالى بهتر است از دو ماه روزه داشتن [٢].[٢]
فصل دوم در بيان جهاد و شروط آن
بدانكه جهاد واجب است به نصّ و اجماع و واجب بودن آن كفائى است، يعنى هر گاه جماعتى كه مقاومت با دشمنان كنند و كافى بوده باشند و متعهّد جنگ شوند از ديگران ساقط مىشود، به شرطى كه امام ايشان را به اسم نخوانده باشد؛ پس اگر امام جماعتى را به اسم طلبيده باشد جهت مصلحتى، جهاد برايشان واجب عينى است.
وهر گاه به نذر يا به اجاره برخود واجب گردانند يا در وقت بهم رسيدن هر دو لشكر يا صف بستن هر دو لشكر حاضر شوند، در اين صورتها نيز جنگ كردن واجب عينى مىشود.
و هرگاه مسلمانان اندكى باشند و تا همه جمع نشوند مقاومت با عدوّ نكنند [در اين حال نيز] جهاد واجب عينى است.
و هرگاه دوازده شرط بهم رسد جهاد واجب است:
شرط اوّل آنكه: مرد باشد، پس برزنان و خُنثاىِ مشكل جهاد واجب نيست.
شرط دوم آنكه: بالغ باشد، پس برطفل واجب نيست تا آنكه بالغ شود.
شرط سوم آنكه: عاقل باشد، پس برديوانه واجب نيست.
شرط چهارم آنكه: آزاد باشد، پس بربنده واجب نيست، و همچنين بر مُدبَّر، يعنى بندهاى كه مولاى او به او گفته باشد كه بعد از فوت او آزاد باشد واجب نيست و همچنين
[١] كافى ٥: ٥٣، حديث ٣. وسائل ١٥: ١٣، حديث ١١.
[٢] كنز العمّال ٤: ٢٨٤. صحيح مسلم ٣: ١٥٢٠. عوالى اللآلئ ٣: ١٨٣. در اين مصادر به جاى« دو ماه روزه» صيام و قيام يك ماه آمده است.