جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٦٢ - فصل اول در شروط وقف
مطلب اوّل در بيان وقف كردن و توابع آن
و در آن سه فصل است:
فصل اوّل در شروط وقف:
بدانكه شروط وقف شانزده است:
اوّل: اهليّت واقف، پس وقف غيربالغ و ديوانه كه تمام وقت ديوانه باشد صحيح نيست، و كسىكه گاهى ديوانه باشد و گاهى نباشد در وقت غيرديوانگى وقفش صحيح است. و در وقف طفلى كه ده سال داشته باشد، ميانه مجتهدين خلاف است، اصحّ عدم صحّت [١] است. و گويا آن جماعتى كه گفتهاند وقف او صحيح است مستَنِد شدهاند به حديثى كه واقع شده در جواز صدقه[١] او و حمل كردهاند تصدّق را بروقف چه وقف نيز صدقه جاريه است.
و همچنين وقف مست و بىهوش و قرض دارى [٢] كه حاكم شرع او را از مالش منع كرده صحيح نيست. و همچنين وقف غلام نيز صحيح نيست
______________________________
[١]
.- عدم صحّت احوط است. (تويسركانى)
[٢] ومثل اين است سفيه، لكن اين دو اگر وقف كنند لزوم وقف اينها موقوف است بر اجازهغرما بالنسبه بر مفلس و بر اجازه ولىّ بالنسبه بر سفيه و امّا وقف مريض در مرض موت صحيح و لازم است و از اصل تركه بيرون است نه از ثلث بنابر اظهر. (نخجوانى)
[١] كافى ٧: ٢٨، حديث ١. وسائل ١٩: ٣٦٢، حديث ٤.