جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٢٣ - فصل دوم در بيان باقى امورى كه متعلق است به طواف
هفتم آنكه: حِجْر را- به كسر حآء مهمله و سكون جيم- داخل طواف سازد، و آن ديوارى است كوتاه در جانب ناودان خانه كعبه.
هشتم آنكه: در وقت طواف چيزى از بدن داخل شاذروان كعبه نباشد، بلكه بايد كه كلّ بدن خارج از شاذروان باشد، و آن بنائى است در بيخ خانه كعبه متّصل به آن از نشانه ديوار قديم خانه كعبه، چه خانه كعبه قديم از اين وسيعتر بوده، و شاذروان جاى ديوار قديم است، پس اگر طوافكُنان دست به ديوار كعبه گذارد آن طواف باطل است [١] به جهت آنكه دست او داخل خانه كعبه خواهد بود.
نهم آنكه: در طواف به طريق متعارف راه رود، پس اگر بريك پا يا برچهار دست و پا يا خيزكنان طواف كند، صحيح نخواهد بود.
دهم آنكه: آخر شوط هفتم جائى باشد كه ابتداى طواف را از آنجا كرده بىزياده [٢] و نقصان.
يازدهم: دو ركعت نماز طواف كردن در پس مقام [٣] ابراهيم ٧ يا در پهلوى آن [٤]. و مخيّر است در قراءت اين دو ركعت ميانه جهر و اخفات. و اگر طواف سُنّت
______________________________
[١]-
بطلان طواف به رسانيدن دست بر ديوار كعبه در حال طواف احوط است. (تويسركانى)
* بنابر احوط اگرچه اقوى صحّت است با صدق طواف بر شاذروان. (خراسانى)
* بنابر احتياط. (مازندرانى)
* بطلان معلوم نيست چون معظم بدن خارج است، هرچند احوط اعاده است. (يزدى)
[٢] ظاهر اين است كه زياده قادح در صحّت نباشد و عيبى نداشته باشد اگر در نيّت قصد زياده نكرده باشد. (تويسركانى)
[٣] احوط اين است كه تا ممكن است نماز را در خلف مقام بجا آورد و در پهلوى آن مهما امكننماز نكند در نماز واجب. (تويسركانى)
* واجب است در پس مقام باشد و دور از آن هم نباشد مادام الامكان و إلّادر پهلوى آن يا در هر جائى از مسجد با مراعات الاقرب فالاقرب إلى المقام. (دهكردى، كوهكمرهاى، نخجوانى، يزدى)
[٤] احوط ترك نماز طواف است در پهلوى مقام با امكان. (صدر)
* با تمكّن از نماز در پس مقام در پهلو نماز نگزارد و در آن هم زياد دور نباشد كه صدق نكند نماز نزد مقام. (مازندرانى)